WEBpublication BOOK WART0203 / EPAGE 28 of 63

Bevrijding van Suriname
Matchpoint voor Delano Desi Bouterse

2. Heden

2.11. Het treurige Hindoe/neger conflict

Klik op de foto om het helemaal te zien

Offeraar       Dewanand
Offercode      WART0203
Offerdatum     16 juni 2006

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: 'Bevrijding van Suriname'

Als ik nu naar het huidige Suriname kijk, dan merk ik duidelijk hoe ernstig het Hindoe/neger conflict is. Hindoestanen vermijden intieme kontakten met Afro-surinamers, maar streven niet naar totale vernietiging van hun landgenoten. Vaak helpen Hindoestanen arme ongetrouwde negervrouwen met kinderen en integreren hen in de eigen cultuur, als naaste familieleden. Maar Hindoestaanse mannen trouwen bijna nooit met meisjes van dit ras en kiezen vrijwel altijd voor een rein Hindoestaans meisje uit een goede familie, om er kinderen mee te verwekken. Ik moet toegeven dat de gepigmenteerde Hindoes nergens ter wereld en nog nooit in de geschiedenis ernaar gestreefd hebben om welk volk, ras of geloofsgroep ook uit te roeien of te discrimineren. Zij waren echter bijna duizend jaar lang zelf het slachtoffer van discriminatie, genociden en onderdrukking. Desondanks bestaan zij tot op heden nog en zijn zelfs geestelijk en cultureel sterker geworden, als een duidelijk herkenbare geloofsgroep op de wereld, met een culturele traditie van bijna tienduizend jaar. Dit is een opmerkelijke prestatie op onze planeet.

Elke Hindoeistische gelovige zal volmondig beweren dat elk levend wezen respectvol bejegend dient te worden, omdat dit de kern van de eeuwige en onvernietigbare Hindoe Dharm is. De Hindoe moet leven en laten leven. Juist hierom ben ik blij dat Hindoes in Suriname altijd het goede voorbeeld hebben gegeven en dat er hierdoor nooit rassenrellen zijn ontstaan in dit land. Suriname kan beschouwd worden als een geslaagde multiculturele samenleving, hoewel de perfecte welvaartsstaat nog niet gerealiseerd is. Het is in Suriname heel normaal dat mensen uit alle cultuurgroepen gezamenlijk feesten en socialiseren tijdens happenings en nationale feestdagen. Hier moeten Surinamers trots op zijn. Elke Hindoestaan uit Suriname weet alles over de tradities en kookgewoonten van de andere volkeren in hun moederland en ook dit is heel mooi om te zien. Ik kan zelfs pom, nasi, bami, bruine bonen en moksi alesi koken. Mijn vrouw kent echter veel meer gerechten uit de multiculturele Surinaamse keuken en is een echt kookwonder in mijn huis.

In het dagelijks leven in Suriname is er niets te merken van een Hindoe/neger conflict, wat echter niet bewijst dat ik spoken zie. Ik weet door mijn informele kontakten met Hindoestanen heel goed dat zij een vreselijke afkeer en onderhuidse haat voelen jegens alle Afro-surinamers en het absoluut nooit zouden tolereren dat zoon of dochter met een Afro-partner thuis komt. Ook in Nederland is dit heel sterk, omdat de afstand en de vriendschap tussen Hindoestanen en Afro-surinamers hier veel groter is. Vrijwel geen enkele Hindoeorganisatie onderhoudt hechte banden met Afro-organisaties in Nederland. Het is echter een taboe om over negers iets te schrijven en ik doorbreek dit door het toch te doen. Een Hindoevrouw heeft mij enkele maanden geleden zelfs met de dood bedreigd om mijn rake teksten over klotenegers, welke gerecenseerd werden door Rudie Kagie in het weekblad Vrij Nederland.

Het gevoel van Afro-volkeren
In ons heden is het bitter om tot een Afro-volk te behoren. De allerarmste landen ter wereld worden grotendeels bevolkt door Afro-volkeren en velen zitten in een uitzichtloze situatie, vol honger, ellende, oorlogen, aids, babysterfte, verkrachtingen, droogte en bittere natuurrampen. De zegeningen van de technologie hebben de Afro-wereld nog niet overspoeld met luxe, weelde en rijkdom. De Afro-rassen zijn nu totaal afhankelijk van liefdadigheid uit de rijke 'blanke' Westerse wereld. Vele honderdduizenden Afrikanen leven als vertrapte illegalen in de witte Europese Unie en leiden een uitzichtloos bestaan als diplomatiek vergaste loonslaven in het rijke Westen. Hoe moeten al deze mensen zich voelen?

Op de houten bankjes in wachtcellen van de rechtbank in Den Haag las ik deze teksten: 'Niggers do not care' en 'fuck the niggers'. Er zitten onevenredig veel negers in de Europese en Amerikaanse gevangenissen, wat duidelijk hun traumatische leef- en denkwereld bewijst. Het algemene maatschappelijke beeld van negers is ronduit negatief in de hele Europese Unie. Ik zie nooit negers of Afro-mensen tijdens congressen of vergaderingen, en als zij er wel zijn, dan participeren zij nooit actief.

Tijdens informele contacten merk ik dit duidelijk:

'Afro-mensen voelen zich ellendig en verbitterd. De zelfhaat verscheurt hen van binnen en zij geloven totaal in hun eigen onmacht, om de eigen leeftoestand op eigen kracht te verbeteren'.

Dit zijn harde feiten. Besef eens het volgende:

1. Afro-volkeren hebben geen oude heilige boeken of geschriften.

2. De huidige Afro-cultuur die op televisie getoond wordt is primitief, seksistisch en laagwaardig van karakter.

3. Afro-mensen willen Westers zijn, maar worden vertrapt in de hele 'blanke' Westerse wereld, als lage kakkerlakken en onaanraakbaren. Blanke wilden zoals Geert Wilders praten over de ongewenste niet-Westerse allochtonen en bedoelen hiermee ook de verdwaasde Afro-volkeren, die echter totaal Westers willen zijn en elke 'blanke' hierom aflikken.

4. Afro-volkeren zijn er nergens ter wereld in geslaagd om een hoge economische groei te realiseren en tellen niet mee in de internationale handel en productie. Er zijn geen sterke industrieën opgebouwd in enig Afrikaans gedomineerd land.

5. Afro-volkeren zijn bijna niet vertegenwoordigd op internet. Ik zie alleen primitieve sekssites (http://www.blacksonblondes.com) waarop beelden te zien zijn van groot geschapen negers die blonde en Aziatische (aids)hoertjes uitnaaien, op een denigrerende manier. De website van African news bestaat nu niet meer (http://www.africanews.org), tot mijn grote verbazing.

6. In Afrika zijn het vaak 'blanke' mannen die boeken schrijven in Afrikaanse talen, zoals het Swahili.

7. Op internet komt geen enkele authentieke Afrikaanse taal voor. In Afrika is het nu zelfs zo dat Arabisch domineert, omdat er een bloedig islamiseringsproces gaande is van heel zwart Afrika. De Arabieren willen nu dit hele continent islamiseren en roeien vele miljoenen negers uit, onder het toeziend oog van de Verenigde Naties, welke slechts reageren door gezellig te vergaderen over de toekomst van de ter dood veroordeelde Afrikanen.

8. Zelfs in Zuid-Afrika is het nu een grotere ellende dan tijdens de apartheid. Maar men beseft niet dat de 'blanken' in Zuid-Afrika eigenlijk Afro-blanken waren, die radicaal en eensgezind streden voor het belang van hun hele volk, inclusief de tien negerstammen op hun grondgebied. Nu kan Zuid-Afrika effectiever leeggeplunderd worden door Amerika, Israel en Europa, omdat niemand meer sterk genoeg is om dit land te verdedigen en het op te bouwen. Superegoïst Nelson Mandela heeft zwart Afrika verraden en pijpt nu het 'blanke' Westen, ten koste van zijn eigen ras.

9. Lachwekkend is dat de Nederlandse politieke organisatie, D66 genaamd, op zaterdag 8 april 2006 een groot koffiecongres in Amsterdam hield over de Moiwana moorden in Suriname ( gepleegd door Surinaams leger op 29 november 1986, indianendorp Moiwana binnenland Suriname. Er is ook gemoord in marrondorpje Sabana vlak bij Albina), om over de mensenrechten te praten van de vermoorde bosnegers en Indianen. Hoe sociaal he. Dus na bijna tien jaar gaan deze hoogontwikkelde 'blanken' vergaderen om te onderzoeken of deze vermoorde wilden uit het Surinaamse binnenland wel rechten hadden als mensen, mooi zeg. Waren de superieure 'blanken' van D66 niet stiekem klaargekomen toen deze zwarten vermoord werden? Wist u dat de Nederlandse regering stelselmatig weigerde om politiek asiel te verstrekken aan gevluchte Surinamers tijdens de burgeroorlog tussen Ronnie Brunswijk en Delano Desi Bouterse? Waar was D66 toen? En wist u dat er Libiërs betrokken waren bij deze slachtpartijen. Waarom heeft de CIA toen niet ingegrepen of Gaddhafi gewaarschuwd?

10. Uit onderzoeken blijkt dat bijna 70 procent van de Afro-vrouwen alleenstaand zijn en soms hun gemengde kinderen in bittere eenzaamheid en armoede moeten opvoeden. Deze Afro-vrouwen zijn de voorhoede van de Afro-beschaving, maar zij tellen nergens mee en zijn zelfs verstoten door de Afro-mannen, die liever een duurzame seksrelatie aangaan met een 'blanke' hoerenmeid, zonder cultuur, geloof of hoogwaardige tradities. Afro-vrouwen zijn hier heel ontevreden om en haten vaak hun eigen ras en afkomst. Deze feiten bewijzen duidelijk dat er geen Afro-cultuur en geloof bestaat.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: 'Bevrijding van Suriname'