Home Podium Politiek Religie Hindoeisme Islam Suriname India Liefde Jongeren
Literair Poezie Zeepkist Gastenboek Links Disclaimer Contact

Kritisch Podium Dewanand

Literair

WEBpublication EBOOK wart0103 / EPAGE 30 of 32

Van Smaak veranderd

27. (Epiloog) De laatste adem

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0103
Offerdatum     1 juli 1995

Go to previous Epage ... Go to next Epage
  • Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'
  • Op 13 maart 2011 had Joop een vrije dag genomen. Hij wilde op deze dag alleen thuis zijn bij zijn goudvissen. Zijn activiteiten bij de CD zorgden er voor dat hij het heel druk had. Meestal moest hij drie keer per week naar een vergadering of een bijeenkomst van de CD. Er was al ruim een jaar verstreken sedert de CD op een spectaculaire manier de tweede plaats had veroverd bij de algemene verkiezingen.

    Net toen Joop opstond om naar de keuken te gaan, ging de telefoon over. Het hoge en indringende gepiep klonk door het gehele huis. Snel liep Joop naar de telefoon. Hij nam op en zei: "Hallo, met Joop."

    Een zwak en dun vrouwenstemmetje klonk aan andere kant van de lijn. Joop herkende het onmiddelijk. Het was niemand anders dan Lisette. Hij was verrast. Zij vertelde:
    "Ik ben in een groot hospitaal in de Indiase hoofdstad. Ik ben heel erg ziek. De verplegers vonden het goed dat ik jou belde. Want niemand bezoekt mij in het hospitaal. Volgens de artsen zal ik binnen een week sterven."

    Vervolgens werd het stil, Lisette wist niet wat zij moest zeggen. Joop had er haast tranen van in de ogen gekregen. Hij riep direct:
    "Ik wil jou nog morgen zien. Geef mij het adres en telefoonnummer van het hospitaal." Joop pakte een pen en papier en schreef alles op. Daarna hing hij op. Want hij kon zijn emoties niet meer de baas. Hij was kwaad maar tegelijkertijd voelde hij veel voor Lisette. Hij besefte dat hij nog veel voelde voor Lisette. De volgende dag moest hij een vergadering van de CD bijwonen. Men zou dan zijn benoeming tot Tweede Kamer lid voor de CD bespreken. Maar Joop gaf Lisette nu de hoogste prioriteit. Hij vond haar nu het belangrijkst.

    Nog dezelfde dag vertrok Joop met een avondvlucht naar de Indiase hoofdstad. Hij kende India een beetje. Tien jaar geleden moest hij voor twee maanden naar India gaan. Ook had Joop twee keer zijn vakantie doorgebracht in India. Hij vond het een prachtig land.

    Het vliegtuig vloog veel sneller dan de vroegere soorten. Binnen vier uur vloog het toestel het luchtruim van India binnen. Uiteindelijk landde het toestel in de hoofdstad van India. Joop ging haastig van boord. Hij moest een taxi nemen. Het was negen uur 's morgens. Binnen enkele uren zou Joop haar zien. Hij had haar meer dan een jaar niet gezien. Hij was wel een beetje gespannen.

    Met een taxi bereikte Joop uiteindelijk het juiste ziekenhuis. Hij stapte snel uit en liep naar binnen. De receptioniste vertelde hem waar de kamer van Lisette was. Gespannen liep Joop naar de lift. Haar kamer bevond zich op de dertiende verdieping.

    Hij kon zijn ogen haast niet geloven. Lisette was sterk vermagerd. Op haar gezicht waren er een heleboel zwarte stippen te zien. Haar haren waren niet meer rood, maar bruin van kleur. Joop staarde haar even aan. Hij herkende haar bijna niet. Toch was dit zijn Lisette van een jaar geleden.
    Lisette keek met droevige ogen naar Joop. Zij zei:
    "Kun je mij vergeven. Ik heb je slecht behandeld." Joop antwoordde direct:
    "Je hebt mij niets misdaan. Ik hou nog veel van jou. Wat zeggen de doktoren over jou toestand?"
    "Volgens de doktoren zal ik binnen een week overlijden. Och Joop ik ben zo bang. Wil je mij steunen? Ik heb niemand die naar mij om kijkt?"

    Dikke tranen stroomden langs de wangen van Lisette. Joop had erg veel medelijden met haar. Dit had hij echt nooit verwacht. Nog een week. Hij geloofde het niet. Nee, hij zou haar door deze week heen helpen. Zij zou niet sterven.

    De verplegers vonden het goed dat Joop in de kamer van Lisette sliep. In India mochten bezoekers immers de hele tijd doorbrengen bij ernstig zieke patiënten. Meestal herstelden de patiënten dan sneller.

    Er waren al drie dagen verstreken. Joop was nu getuige van het verslechteren van Lisette's fysieke en psychische gesteldheid. Nu wilden de doktoren haar bestralen. Maar haar lichaam was te zwak daarvoor. Niets hielp meer. Joop wist niet wat hij moest doen. Hij had echter nog hoop. Misschien konden zij de nieuwe Chinese medicijnen tegen aids op Lisette uitproberen. Hij sprak met een Indiase arts erover.

    Volgens de arts waren bepaalde Chinese medicijnen verboden in India. Joop vond het een stomme toestand. Het was ook niet mogelijk om Lisette over te brengen naar Nederland. Want Lisette was te zwak om per vliegtuig getransporteerd te worden. Joop gaf de moed echter niet op. Hij was immers een doorzetter. Er moest immers een oplossing zijn. Voor ieder probleem was er immers een oplossing.

    Gedurende de avonduren op de vijfde dag van Joop's bezoek, kwam Lisette plotseling bij. Joop zat een hele tijd op een stoel naar haar te kijken. Hij kreeg weer hoop. Haar stem klonk nu veel beter. Hij pakte een kom met soep en probeerde haar wat warme soep te geven. Lisette dronk gelukkig een paar lepels. Maar daarna stopte zij met eten. Een lichte glimlach gaf Joop weer hoop. Haar gezicht was weliswaar niet meer zo mooi als vroeger. Maar hij hield nog steeds van haar.

    Het was nu tien uur 's avonds geworden. Joop was blij dat Lisette nu al twee uur bij haar zinnen was. Zij sprak echter niet. Maar zij had alleen nog wat meer tijd nodig om te genezen. Op een gegeven moment zei Lisette met een zwak stemmetje:
    "Joop ik wil jou bedanken voor alles wat je voor mij gedaan hebt. Wil je nog één ding voor mij doen? Joop antwoordde verwonderd:
    "Ja natuurlijk."

    Toen vertelde Lisette hem op een langzame en haperende toon:
    "Wil ..... je .... mij ieder .... jaar herdenken...."
    Haar stem viel weg. Joop voelde hoe haar handen weggleden in de zijne. Hij begreep het niet. Haar ogen gleden dicht. Plotseling hoorde hij een soort alarm geluid in de kamer. Een verpleegster en twee artsen kwamen aangerend.

    Het lukte niet om de hartslag van Lisette weer op gang te krijgen. Joop vond het een vreselijke gebeurtenis. Maar hij zou haar laatste wens voldoen. Joop zou zolang hij leefde dat roodharig meisje ieder jaar herdenken.

    *** end of story ***

    Go to previous Epage ... Go to next Epage
  • Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'
  • WEBpublication EBOOK wart0103 / EPAGE 30 of 32


    Home Podium Politiek Religie Hindoeisme Islam Suriname India Liefde Jongeren
    Literair Poezie Zeepkist Gastenboek Links Disclaimer Contact

    Kritisch Podium Dewanand

    Literair
    Alle rechten voorbehouden; All rights reserved
    offercode: wart0103
    Copyright @ Dewanand 2005