23. Naar India

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0103
Offerdatum     1 juli 1995

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'

Diezelfde dag nam Lisette een besluit. Joop had haar nu dus ook in de steek gelaten. Zij stond er nu alleen voor. Daarom had zij besloten om Nederland te verlaten. India wilde zij altijd al zien. Nu had zij besloten om nog dit weekend naar India te gaan. Volgens het reisbureau zou er op zaterdagavond om tien uur een vliegtuig naar India vertrekken. Lisette besloot om dat vliegtuig te nemen. Zij pakte haar koffers in. Ook nam zij een hele tas vol met medicijnen mee.

In het vliegtuig moest Lisette erg veel huilen. Nu verliet zij Nederland voorgoed. Zij moest leren om het alleen uit te zoeken. Het geld van Joop was haar enige steun in India. Haar hart deed pijn. Zij was nu alleen op de wereld.

Het vliegtuig van Lisette landde zondagmiddag in de hoofdstad van India. Lisette besloot om in een hotel te gaan wonen. Een hotelkamer was immers niet duur in India.

Het leven in India beviel Lisette wel. Zij slikte de antibiotica wel iedere dag. In India kon zij in het Engels met iedereen praten. Het leek alsof zij in Engeland was aangekomen. De Indiërs waren heel vriendelijke en behulpzame mensen. Het weer in India beviel Lisette ook goed. Zij hield immers van warm tropisch weer.

Vijf dagen later besloot Joop om Lisette maar op te bellen. Hopelijk had zij een lesje geleerd. Maar het verwonderde hem toen niemand de telefoon opnam. Hij vroeg zich af wat er met haar gebeurd was. Joop merkte ook dat Lisette niet in haar kamer was. Hij probeerde het ook twaalf uur 's avonds. Maar Lisette was niet in haar kamertje.

Twee dagen later, op vrijdag begon Joop zich toch zorgen te maken. Misschien was er iets ernstigs gebeurd met haar. Hij besloot om de Haagse politie om hulp te vragen. Maar toch vond hij het niet prettig om bij de politie langs te moeten gaan. Hij belde de politie op en er werd een agent naar hem toe gestuurd.

De agent legde Joop uit dat de politie iemand als vermist beschouwde als er drie dagen lang niets meer van die persoon was vernomen. Joop vertelde hem ongeduldig dat Lisette al een week verdwenen was. De agent besloot toen pas om een aangifte op te nemen van vermissing. Volgens hem zou de politie binnen vierentwintig uur te weten komen waar Lisette was.

De volgende dag belde Joop de politie op om te informeren hoe het onderzoek naar Lisette's verdwijning verliep. De dienstdoende agent legde hem uit dat nog niets ontdekt was. Alle reisbureaus waren onderzocht. Maar haar naam kwam niet voor. De politie wist niet dat Lisette een valse naam had opgegeven bij het reisbureau. Lisette gebruikte wel vaker valse namen. Dat vond zij gewoon prettig. Lisette hield bovendien van anonimiteit en privacy. Een echte naam opgeven bij een instantie beschouwde zij als een aantasting van haar privacy.

De volgende dag op zondag kreeg Joop bezoek van zijn verre nichtje, Joyce. Zij was geslaagd voor het eindexamen van de HAVO. En nu wilde zij haar oom haar diploma laten zien.

Joyce kende Lisette van school. Zij kreeg een glas witte wijn. Daarna wees zij haar diploma aan haar oom. Hij vond het heel mooi. De diploma had een gouden rand. De naam van Joyce was ook in gouden sierletters geschreven.

Joop besloot om alles over zijn verdwenen vriendin aan zijn nichtje te vertellen. Joyce luisterde vol verwondering naar haar oom. Op het eind van zijn verhaal kon zij haar oren haast niet geloven. Het was echt een ongelooflijk verhaal.
"Wat gaat u nou doen, oom?"

Joop legde Joyce uit dat de politie nog geen spoor van Lisette had gevonden. Maar dat was men wel gewend van de Nederlandse politie. De politie registreerde eigenlijk alleen achteraf de criminele activiteiten in Nederland. Een misdaad oplossen lukte de politie haast nooit. De pakkans was de afgelopen tien jaar gedaald tot 1,2 %. Niemand geloofde eigenlijk nog in de Nederlandse politie.

Joyce vertelde haar oom dat zij hem eigenlijk eerder wilde waarschuwen voor Lisette. Want Lisette had heel veel seksuele relaties met allerlei buitenlandse mannen. Joyce had vaak gezien dat Lisette door allerlei mannen werd opgehaald van school. Ook spijbelde Lisette heel vaak. Joop kon nu zijn oren niet geloven. Nu begreep hij dat al zijn ideeën en fantasieën over Lisette onwaar waren geweest. Hij had zichzelf bedrogen al die tijd. Maar toch voelde hij nog wat voor Lisette. Haar verleidelijke rode haren zou hij toch nooit kunnen vergeten.

Joyce vertelde haar oom over haar verhouding met een Servische student in Nederland. Die jongen heette Milan Milosevic. Hij was 25 jaar oud. Zijn grootvader was vroeger president van Servië geweest. Milosevic was Servisch orthodox. Hij wilde binnen vier maanden met Joyce trouwen. Dan konden zij een huisje kopen en een fijn en vooral groot gezinnetje opbouwen. Serviërs hielden van veel kinderen.

Joop luisterde vol belangstelling naar zijn nichtje. Joyce was een van de weinige Nederlandse meisjes die rond hun twintigste trouwden. Joop geloofde nog steeds in het huwelijk. De meeste Nederlanders, vooral de vrouwen, vonden het huwelijk maar gewoon gruwelijk en afschuwelijk. Dat rijmde trouwens heel goed.

Volgens de moderne sociologen was het huwelijk een dwangmiddel. Het huwelijk was bovendien ondemocratisch en ouderwets. Maar al die artikelen in de kranten interesseerden Joop eigenlijk geen zier. Hij geloofde immers nog steeds in de ouderwetse levenswijze.

Opgelucht bracht Joop zijn nichtje naar huis met zijn auto. Daarna ging hij naar Scheveningen om een eindje te lopen op het strand. Het was immers goed en warm weer. Die middag scheen de zon wel erg fel. Het zand op het strand waaide alle kanten op. Aan het eind van de strandwandeling moest Joop zijn schoenen uit trekken om al het zand eruit te kloppen.

De strandwandeling kalmeerde Joop. Hij vond het een hele opluchting om met iemand te kunnen praten over zijn verdwenen vriendin. Joyce was iemand die heel goed kon luisteren. Zij had echt aanleg om naar iemand te luisteren. Misschien moest Joop de volgende week maar naar zijn nichtje gaan om een beetje te praten.

Die avond viel Joop niet erg snel in slaap. Hij had een klein glaasje whisky gedronken om wat sneller in slaap te vallen. Maar het hielp niet echt. Joop droomde over een wijze oude man die hem allerlei adviezen gaf. De oude man leek op een rechtse politicus die hij eens op televisie had gezien. Op het eind van de droom veranderde de oude man in een vrouw. De vrouw leek sprekend op Lisette.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'