16. De eerste week

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0103
Offerdatum     1 juli 1995

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'

Een opname in de afdeling van het nieuwe ziekenhuis was niet erg prettig. Volgens de regels van de afdeling moest iedere nieuwe patiënt een aidstest ondergaan en een intensieve lichamelijke reiniging. Voor de aidstest moest de patiënt een kwart liter bloed laten aftappen. De reiniging vond direct na binnenkomst plaats. De patiënt werd gedurende vier uur in een douche kamer geplaatst. Een verpleger moest dan de patiënt vier keer met een sterk wasmiddel inzepen en flink afspoelen. Na het afspoelen werd de patiënt gedroogd met hete lucht en opnieuw ingezeept en weer gespoeld. Het was een zeer onplezierige regel, maar het moest wel gebeuren.

Lisette vond de wasbeurten een kwelling. Zij was echt opgelucht toen zij het laatste bad nam. Maar daarna werd zij verrast door een massage met een vies ruikende olie. Het was kokosnootolie. Deze olie reinigde de poriën van het lichaam. Pas na twee dagen na de massage met de kokosnootolie mocht Lisette weer douchen. Maar gelukkig was de geur na een dag al weg.

Het eten op de eerste dag beviel haar helemaal niet. Lisette had gekozen voor de gebraden stukken kip. Er werd broccoli bij geschept. Maar de smaak was zuur en peperig. Zij dacht dat het net zo zou smaken als de kip van Joop. Maar zij vergiste zich goed. Het was echter verplicht om alles op te eten. Een verpleger hield haar goed in het oog. De regels werden heel strikt nageleefd op deze gesloten afdeling. Lisette vond het heel vervelend. Toch was zij verplicht om zich aan de regels te houden. Het kon niet anders.

Op de tweede dag moest Lisette naar de spreekkamer. Daar maakte zij kennis met afdelingsleidster mevrouw Louise. Lisette vertelde een beetje over haar moeilijke jeugd en haar relatieproblemen. Toen Louise hoorde dat Lisette slecht sliep, besloot zij om haar een slaaptherapie te geven. Lisette wist niet hoe zij ertegen moest protesteren. Louise was dominant en streng. Het beviel Lisette helemaal niet. Maar het moest gebeuren. De beslissing was al genomen.

Lisette had een eenpersoonskamer gekregen op de gesloten afdeling. De meeste mensen sliepen in tweepersoonskamers. Het was nu al de tweede opnamedag. Louise kwam de kamer binnen met twee stevig gebouwde mannen. Een van de mannen had drie grote buisjes en een klein apparaat bij zich. Nu zou de slaaptherapie van Lisette beginnen. Zij wilde het niet meemaken. De andere patiënten hadden haar verteld dat het heel pijn deed. Want er werd een grote naald in je lichaam gestoken. En het gebeurde zonder verdoving. De naald werd in de armslagader gestoken. En dat was een gevoelige plek bij vrouwen.

Lisette moest gaan liggen op het kleine bed. Zij rilde haast van de gedachte aan de pijn. Een van de mannen maakte de binnenkant van haar arm schoon met een watje met wat alcohol. De ander pakte een slangetje met aan het einde een naaldje en bracht het naar de schoongemaakte arm van Lisette. De prik maakte Lisette misselijk. Een sterk slaapmiddel werd nu ingebracht bij Lisette. Hierdoor zou zij gedurende 36 uren continu in de slaaptoestand verkeren. Dat was het begin van de slaaptherapie.

Het slaapmiddel werd via een dun buisje continu gedoseerd ingebracht in het lichaam van Lisette. Binnen tien seconden na de prik werd Lisette duizelig. Daarna voelde zij een hevige pijn in haar benen. De pijn verdween en er ontstond een heel licht gevoel in haar hoofd. Het leek daarna alsof de wereld verdwenen was. Zij was de enige op de wereld. Iedereen had haar verlaten.

Lisette bevond zich in een groot en leeg veld. De grond was kaal en heet. Uit de gaten in de grond steeg een hete wolk waterdamp op. Nee zij besefte nu dat zij in de krater van een vulkaan terecht was gekomen. Snel keek zij om zich heen. Op ongeveer tweehonderd meter van haar vandaan was er een ladder te zien. Via die ladder kon zij de krater verlaten. Zij rende naar de ladder toe en begon te klimmen.

De ladder had ongeveer honderd treden. Uitgeput bereikte Lisette de top van de vulkaan. Zij klauterde over de rand heen. Maar toen zij over de smalle rand heen was geklommen verloor zij haar evenwicht. Zij viel over een zachte berghelling naar beneden in een meertje. Rondom de berg was een smal meertje. Het water was warm maar gelukkig ondiep. Zij stond op en rende naar de overkant van het meertje.

Nu stond Lisette kennelijk ergens in een woestijn. In de verte zag zij alleen maar zand. Er waren geen bomen in de verte te zien. Toch besloot zij om in de richting van de zon te lopen. Misschien zou er iets zijn in de verte.

Om haar heen was er nu alleen maar zand, zand en nog eens zand. Het duizelde en tintelde in haar hoofd. Een geluid naast haar deed haar wel flink schrikken. Een raar uitziend dier stond opeens naast haar. Het beest had een kruik met water in zijn hand. Hij gaf het aan Lisette. Haastig dronk zij het water op. Daarna ging zij op het zand liggen om uit te rusten. Het beest keek haar eerst een tijdje aan. Er gebeurde eventjes niets. Lisette en het beest stonden elkaar aan te gapen.

Het beest vroeg tenslotte iets. Hij wilde met Lisette paren. Maar Lisette had daar geen zin in. Zij vond het beest maar lelijk en onaantrekkelijk.

De handen van het beest kon zij niet wegtrekken. Kwaad probeerde zij het beest van haar af te duwen. Het lukte haar niet. Haar jurk werd eraf gerukt. Haar slipje werd nu gegrepen. Lisette schreeuwde maar het beest luisterde niet ernaar. Het had alleen zin in haar jong en sappig lichaam. Zij kon het opgerichte onderlichaam van het monster goed zien. Het had een zwarte kleur en was groter dan de grootste die zij ooit had gezien.

Een stem klonk opeens door haar hoofd. Lisette hoorde een stem in haar hoofd. Eerst schonk zij er geen aandacht aan, maar toen hoorde zij:
"Ik kan je redden. Luister naar mij. Doe wat ik je vraag. Luister naar mij..."

De stem adviseerde haar om een magische spreuk te prevelen. Die spreuk zou haar leven redden. Ook begreep Lisette dat het monster haar ruw zou verkrachten en daarna stukje bij beetje levend zou opeten. Het monster werkte voor de duivel. Lijden van anderen bezorgde hem genot. Lisette kon het allemaal niet meer volgen. Haar hoofd zwol steeds meer op. Haar benen waren bijna verdwenen. Wel kon zij nog praten. Het monster wilde haar nu ruw gaan verkrachten.

Zij aarzelde nog steeds. Zij wist niet dat dit monster al duizenden vrouwen had verkracht en levend had opgegeten. Meestal martelde hij de vrouwen eerst voordat hij hen in stukken sneed en opat. Lisette wist dat haar leven nu zou eindigen als zij de spreuk niet tien keren opzei. Zij keek recht in de gloeiende ogen van het monster. Haar lichaam werd er heet en tegelijk ijskoud van. Het monster wilde haar eerst martelen en daarna pas verkrachten.

Zij probeerde het begrip moed te analyseren. Moed was iets dat weinig Nederlandse vrouwen bezaten. De meeste vrouwen waren passief en lieten anderen hun wil doordrijven. Vrouwen dachten altijd dat een passieve houding het beste wapen was tegen geweld. Moed was een begrip dat de meeste meisjes niet leerden van hun ouders. Lisette was nog nooit moedig geweest. Problemen loste zij nooit op. Problemen moest je vergeten en niet oplossen. Dat was haar levensfilosofie geweest van de afgelopen zeventien jaar. Zij wist niets beters.

Maar nu moest zij moed krijgen. De stem herhaalde de spreuk steeds in haar hoofd. Lisette wist niet wat zij moest doen. Haar hele leven flitste even langs haar ogen voorbij. Nu zou zij de dood moeten aanvaarden. Als zij dat niet wilde dan moest zij moed krijgen. Waarvoor moest zij kiezen? Wat maakte het uit? Zij bleef in een tweestrijd.

Zonlicht scheen in haar ogen. Dat was het. Dat gaf haar moed. Lisette schreeuwde de spreuk uit:
"Verdwijn lelijk monster, ga terug naar je woning en ontmaag je vrouw."

Na de tiende keer verschrompelde het onderlichaam van het monster. Het beest verdween in een flits. Lisette voelde hoe de spanning afnam in haar hoofd en haar benen. Haar hoofd werd weer normaal en haar benen waren teruggekeerd. Haar leven was gered. Maar zij was nu wel in een ver en onbekend land. Wat moest zij nu doen?

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'