14. Ten einde raad

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0103
Offerdatum     1 juli 1995

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'

Lisette liep angstig over straat. Zij vertrouwde eigenlijk niemand meer. Gisteren had Aboikoni haar een klap gegeven. Zij had hem namelijk openlijk gezegd dat hij niet met zijn problemen bij haar moest komen. Aboikoni wilde haar dwingen om samen met hem te gaan wonen. "Ik heb al een huis", had hij haar gezegd. Daarna had hij haar een klap gegeven. Nu wist Lisette echt niet meer wat zij met haar hopeloos bestaan moest beginnen. Alles liep mis. Niemand keek naar haar om. Mannen waren helemaal niet te vertrouwen. Zij voelde hoe haar levenslust afnam. Ook dacht zij eraan om er een eind aan te maken. Dan zouden alle problemen immers opgelost zijn.

Haar kamer zag er levenloos uit. Er was touw in een van de kasten. Lisette liep naar de kast toe. Het was heel sterk touw. Zelfs een koe kon het niet kapot trekken. Het touw was dun. Het was gemaakt van een nieuwe verbinding tussen fibervezels en diamantstof. Een Chinese wetenschapper had het twee jaar geleden ontwikkeld. Bijna iedereen gebruikte het nu al als naaigaren. Het was sterker dan staaldraad of teflongaren.

Het touw voelde warm aan in haar handen. Er was een haak in de badkamer. Zij liep met de rol touw naar de badkamer. Ook pakte Lisette de bureaustoel mee. Haar leven was immers zo goed als zinloos.

Het ene einde van het touw had zij al bevestigd aan de haak. Met een speciale schaar knipte zij een eindje af van de rol. Lisette wist hoe een lus gemaakt moest worden. Zij zette de stoel onder de haak en ging op de stoel staan. Op het moment dat zij de lus om haar nek wilde zetten, hoorde zij een hoog gepiep vanuit de slaapkamer komen. Het was de telefoon. Kennelijk dacht toch iemand aan haar.

Lisette schrok hevig van het gepiep van de telefoon. Wat moest zij nu doen? In een vlaag stapte zij van de stoel af en liep naar de slaapkamer toe. Zij pakte de telefoon op en zei droogjes:
"Hallo"
"Dag Lisette, met mij. Ken je mij nog?"

Wie was dit nu, dacht zij. De stem kwam haar wel bekend voor, maar zij kon het zich niet herinneren. Daarom vroeg zij:
"Wie ben je eigenlijk? Ken ik jou?"
"O ben je mij vergeten. Ik ben toch Joop Mik-mak. Weet je het nog?"

Lisette was erg verrast nu. Haar stemming veranderde in één klap. Zij lachte en antwoordde:
"Ja, ik ken jou natuurlijk nog. Waar ben je nu?"

Joop was een week geleden naar Angola gegaan met het nieuwe supersonische vliegtuig van Japan Airlines. Het vliegtuig vloog met een snelheid die tien keer groter was dan de geluidssnelheid. In twee uur was hij in Angola aangekomen. Maar hij had even tijd gekregen om enkele bekenden van hem te bellen vanuit Angola. Hij gebruikte zijn speciale internationale draadloze telefoon. Hij had net een favoriet Angolees gerecht genuttigd en kreeg opeens zin om dat ene meisje met die rode haren te bellen. Zij zou het beslist leuk vinden. Ook wilde hij haar een beetje verrassen. Hij was nu wel blij dat zij inderdaad verrast reageerde. Wel wist Joop niet dat hij misschien haar leven had gered.

"Ik ben nu voor een aantal zaken in Angola. Maar over twee weken ben ik terug in Den Haag. Wil je dan bij mij langs komen. Ik zal dan wat lekkers voor jou klaar maken. Of als je wilt kun je met mij meegaan naar een Japans restaurant in Den Haag."

Lisette was erg verrast hierdoor. Zij vertelde hem dat het haar een goed plan leek. Hierdoor zou zij immers tenminste een keertje de kans krijgen om in een Japans restaurant te dineren. Een etentje in een Japans restaurant kon zij immers niet betalen. Opgelucht nam zij afscheid van Joop.

Joop had een kamer gehuurd in een groot hotel in de hoofdstad van Angola. Hij lag al in bed. Het was wel vroeg, maar hij moest de volgende dag vroeg opstaan. Er zou namelijk een heel belangrijke vergadering gehouden worden. Hij dacht na over het gesprek van die middag met Lisette. Het verwonderde hem dat haar stem eerst erg levenloos klonk. Net alsof zij gereed was om uit het leven te stappen. Hij begreep dit niet goed. Misschien moest hij dit persoonlijk met haar bespreken. Misschien had zij psychische problemen.

Veel jonge, vooral autochtone, Nederlandse meisjes leden aan allerlei psychische aandoeningen. Het percentage was volgens de deskundigen opgelopen tot dertig procent. Enkele deskundigen verklaarden dit uit de milieuvervuiling in Nederland. Het drinkwater was namelijk niet meer zo zuiver als dertig jaar geleden. En de verontreinigingswet was vorig jaar versoepeld. De toleranties van gevaarlijke stoffen in het drinkwater waren hierdoor wel vijf keer hoger dan die van 1995. De Nederlandse regering deed echter erg laconiek hierover. De Centrum Democraten waren de enige politieke partij die nog klaagde over de achteruitgang van de kwaliteit van het drinkwater in Nederland. Maar deze partij werd door niemand nog echt serieus genomen. Iedereen wist immers dat dit de ultieme klaag-organisatie was van Nederland. Laat-de-CD-maar-klagen dacht iedereen.

Er was ook een groep wetenschappers en moralisten die beweerden dat het seksuele gedrag van de Nederlandse meisjes de echte en enige oorzaak was van hun psychische problemen. Maar dit argument was helaas niet wetenschappelijk aantoonbaar of enigszins beredeneerbaar. Wel was het zo dat monogamie een onbekend begrip was geworden onder de Nederlandse vrouwen en vooral de jonge meisjes. Alleen de Nederlandse mannen en homo's leefden nog enigszins monogaam. Wetenschappers in de Verenigde Staten van Amerika hadden wel een gen gevonden bij de mens dat geheel overeenkwam met het gen bij de chimpansees, een hoger ontwikkelde soort mensapen. Bij apen veroorzaakte juist dit gen, genaamd S-101.001, hun polygame gedrag. En op grond hiervan was de mens dus geen monogame diersoort. Het monogame huwelijk was nu dus wetenschappelijk gezien een a-biologisch gedragskenmerk geworden van de menselijke soort. De Amerikaanse wetenschappers hadden dit gen aan het eind van het jaar 2007 ontdekt. Het was heel opvallend dat in 2008 het aantal echtscheidingen in Nederland met 550 procent was toegenomen. In 90 procent van de echtscheidingen kwam het initiatief tot echtscheiding van de vrouw. De Centrum Democraten waren opnieuw de enige organisatie die felle kritiek leverden op het onvoorstelbare aantal echtscheidingen in 2008. Maar iedereen liet hen maar in de ruimte kletsen. Dat konden zij immers het best.

Joop werd wakker van een geluid in zijn kamer. Hij herkende het geluid direct. Het was de fax in de hoek. Hij stond direct op om te kijken wat het nieuws was. Want hij verwachtte belangrijk nieuws uit het Oosten.

De fax ratelde ongeveer twee minuten door. Het was een kontrakt uit Japan. Joop lachte toen hij het las. Nu zouden zijn zaken goed gaan. Nu zou hij een meervoudige miljonair worden.

De Japanse regering wilde binnen zes maanden een grote bliksemgenerator bouwen op vijf van de hoogste toppen van het Hida-Sammyaku-gebergte in Japan. Deze grote bliksemgeneratoren zouden in dertig procent van de totale energiebehoefte van de Japanse hoofdstad Tokyo voorzien. Diamant oxydeert niet. Daarom besloten de Japanse wetenschappers om loepzuivere diamanten toe te passen als directe opvanger en eerste geleider van de bliksem. De bliksemgenerator in Japan moest de grootste van de hele wereld worden. Er waren heel veel diamanten nodig voor de bliksemgenerator in het Japanse Hida-Sammyaku-gebergte. Joop had de laagste prijzen geboden aan de Japanse regering. Daarom hadden de Japanners besloten om hem een totaal leveringskontrakt aan te bieden. Hij moest binnen zes maanden de eerste partij geslepen diamanten leveren aan de Japanse regering. En dat zou hem beslist lukken. Want de volgende dag zou hij zijn kontrakt met vijftig Angolese diamantleveranciers immers vernieuwen.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'