12. Kwasi

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0103
Offerdatum     1 juli 1995

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'

Lisette liep het kleine danscafe in. Het was heel erg druk. Het was immers zaterdag. Zij nam plaats aan de bar. Ook bestelde zij een glaasje cola. Haastig dronk zij het op. Aboikoni had haar niet meer opgebeld. Maar ja, zij was hem al vergeten. Er waren immers genoeg andere mannen op de wereld. Zij keek een beetje om haar heen. Iedereen was druk in gesprek.

Een man met groot kroeshaar liep naar haar toe. Lisette kende hem niet. Ontspannen wachtte zij af. Die man zei:
"Hallo, ken ik jou niet ergens van." Lisette lachte en antwoordde:
"Ik denk van niet. Hoe heet je?"
"Ik heet Kwasi. Hoe heet jij?"

Lisette vertelde hem haar naam. Daarna ging hij naast haar zitten. Zij kletsten wat over koetjes en kalfjes.

Het was negen uur 's avonds. Lisette liep naast Kwasi. Zij gingen naar zijn kamer. Zijn hand was om haar schouder. Lisette vond het wel leuk. Deze man sprak heel lief. Hij had heel brede schouders. Daar hield zij van. Samen liepen zij de kamer van Kwasi binnen.

Kwasi ging een glaasje cola halen, terwijl Lisette op het kleine bankstel zat te wachten. Op een gegeven moment kwam hij terug met twee glazen cola. Hij gaf eentje aan haar. Daarna ging hij naast haar zitten. Lisette voelde zich op haar gemak. Het leek alsof zij hem al jaren kende.

Hij liet zijn handen over haar dijen glijden. Lisette lachte erom. Het kietelde haar een beetje. Dit maakte haar wild. Zijn ene hand trok haar korte rok omhoog. Hij begon haar tussen haar benen te strelen. Hij merkte dat het haar opwond. Rustig ging hij door.

Hij stond op en liep naar het bed in de andere kamer. Lisette volgde hem gedwee. Het zou een leuke avond worden. Lisette wachtte op zijn akties. Kwasi kleedde haar geheel uit en duwde haar op het grote bed. Daarna trok ook hij zijn kleren uit en ging naast haar liggen. Hij ging over haar heen liggen en begon haar te zoenen. Zij voelde zijn grote lichaam langs haar dijen heen en weer schuiven. Hij had er nu zin in. Ook zij had zin.

"Kom er maar in", zei Lisette op een gegeven moment aan hem. Kwasi duwde zijn lans er direct in. Lisette kermde van genot. Zijn lichaam bewoog zich rustig op en neer. Hij had alles onder controle.

Zijn plotselinge vraag begreep zij niet helemaal. Zij vroeg:
"Wat vroeg jij?" Hij antwoordde:
"Wil je met mij trouwen?"
"Nee, ben je niet goed wijs. Ik ken jou nauwelijks."

Kwasi keek haar kwaad en smekend aan. Hij antwoordde toen:
"Als je met mij trouwt, dan krijg ik een verblijfsvergunning. Dan hoef ik niet meer als illegaal te leven in Nederland." Lisette wist niet wat zij moest zeggen. Haastig zei zij:
"Ik trouw nooit met jou. Heb je dat begrepen?"

Hij werd duidelijk kwaad. "Ik zal jou een lesje leren, vieze meid."
Hij duwde zijn lans er hard in. Daarna gaf hij Lisette een klap in haar gezicht. Zij schreeuwde van de pijn. Daarna begon hij zijn onderlichaam heel snel op en neer te bewegen. Lisette voelde de pijn in haar onderbuik.
"Hou op, hou op. Laat mij los", schreeuwde zij.

Maar Kwasi trok zich niets aan van haar geschreeuw. Hij ging rustig door. Daarna schreeuwde hij:
"Ik ben al tien jaar illegaal in Nederland. Ik kom uit Suriname. Jij moet mij helpen. Anders vermoord ik jou."
"Ik trouw nooit met jou, vuile schoft", schreeuwde Lisette. Maar haar reaktie maakte hem alleen maar bozer. Zijn lichaam bewoog nog sneller op en neer. Lisette huilde flink van de pijn. Haar hele lichaam deed nu pijn.

Zij voelde hoe hij hijgend klaar kwam in haar lichaam. Daarna trok hij zich eruit en ging op zijn rug naast haar liggen. Lisette stond meteen op en pakte haar kleren van de grond. Snel kleedde zij zich aan. Vervolgens liep zij naar de voordeur om weg te gaan. Maar Kwasi rende naar haar toe en pakte haar arm.
"Waarom wil je mij niet helpen. Wil je alleen neuken met mij?"
"Laat mij los. Ik wil jou nooit meer zien", schreeuwde zij naar hem. Nu was zij wel bang geworden voor hem. Wat zou hij nu doen?

Gelukkig liet hij haar los. Snel opende zij de deur en liep naar buiten. Zij was helemaal overstuur. Haar hart bonkte heel snel in haar buik. Haar hoofd tintelde van angst. Hij had haar bijna vermoord. Lisette was nog nooit zo bang geweest voor iemand. Kwaad liep zij naar de bushalte. Het was elf uur 's avonds.

Lisette lag later op de avond in haar bed. Het was een dag die zij nooit zou vergeten. Waarom had die man dat met haar gedaan. Haar onderbuik deed nog steeds pijn. Haar gezicht gloeide nog door de klappen. Die man was beslist gestoord.

Zij kon maar niet in slaap vallen. Het werd al zondagochtend. Buiten was het al licht. Tegen vijf uur viel zij van uitputting even in slaap. Maar om zeven uur 's morgens werd zij met een schok wakker. Haar hele lichaam was nat. Zij had een nachtmerrie gehad.

Het was al twaalf uur. Lisette lag nog steeds in bed. Zij voelde zich doodmoe en uitgeput. Een soort angstgevoel leefde in haar hoofd. Wat moest zij nu gaan doen. Zij wist geen raad met haar leven. Het leven was toch zo moeilijk.

Om twee uur 's middags stond zij tenslotte op. Zij voelde zich uitgeput en gebruikt. Haar hoofd was zwaar. Haar benen wilden niet meer lopen. Het was vandaag zondag. Maar zij had helemaal geen zin om naar buiten te gaan. De zon scheen, maar vandaag vond zij het helemaal niet leuk.

Met tegenzin at Lisette een sneetje brood met pindakaas. Het gevoel van verlatenheid was nu nog sterker geworden. Zij voelde zich ziek en levenloos. Hoe moest zij zo doorleven.

Het was zondag. Lisette kon haar gedachten niet bij de leerstof houden. Haar gedachten dwaalden steeds af. Zij zat levenloos naar de muur te staren.

De volgende dag stond Lisette met hetzelfde levenloze gevoel op. Het was maandag. Zij stond om drie uur 's middags op. Vandaag moest zij maar naar de dokter gaan. Snel at zij een sneetje brood. Daarna belde zij haar huisarts op. Om kwart voor vijf kon zij naar het spreekuur van haar huisarts komen.

Lisette vertelde haar huisarts hoe zij zich voelde. Haar hoofd voelde zo zwaar. En zij was lusteloos en at heel slecht. De dokter controleerde haar bloeddruk en onderzocht met een scanner haar hersenaktiviteit. Daarna trok hij een conclusie. Dit meisje had last van een depressie. Hij verwees haar daarom naar een psychiater voor verdere behandeling. Via zijn computer en communicatiemodem maakte hij een afspraak voor Lisette met de psychiater voor de volgende dag.

Die avond sliep Lisette heel onrustig. Het gevoel van verlatenheid werd alleen maar sterker. Wat moest zij nu doen. Over een week had zij bovendien examens. Hoe zou dat aflopen? De hele nacht piekerde zij erover.

Het was dinsdag. De afspraak met de psychiater was pas om drie uur. Lisette stond om twee uur op. Tijdens haar maaltijd kon zij geen hap nemen. Haar hoofd leek te zwaar voor haar lichaam. Zij begreep de zin van het leven niet meer.

"U heeft een zware depressie. Ik zal u wat medicijnen meegeven." Deze psychiater was heel vriendelijk. Hij begreep dat Lisette door relatieproblemen zo ver was gekomen. Zij had zin om nog langer met de psychiater te praten. Maar het was al tijd om weg te gaan. De psychiater gaf haar een hand. Als er meer problemen waren kon zij altijd terug komen. Dat vertelde de psychiater aan Lisette.

Zij voelde zich wat beter toen zij terug was op haar kamertje. Het medicijn heette seresta. Iedere dag moest zij twee innemen. Twee uur na de inname van de seresta voelde Lisette zich al beter. Haar hoofd tintelde niet meer. Ook de pijn in haar onderbuik was weg. Haar toekomst werd weer zonniger.

Er was al een week voorbij gegaan. Op dinsdagochtend om elf uur had zij haar eerste examen. Het vak was geschiedenis. Lisette kwam op tijd aan in het examenlokaal. Maar het lukte haar niet om haar gedachten bij de vragen te houden. De medicijnen van de psychiater nam zij iedere dag in. Maar zij werd er nu niet veel beter van. Haar concentratie was goed verstoord.

Alle andere examens van deze week mislukten totaal. Het lukte haar gewoon niet om zich te concentreren. Haar leven werd hierdoor dus zinlozer. Lisette wist niet wat zij meemaakte. Het leek alsof haar hoofd weg was. Haar toekomst was hopeloos en onzeker. Wat moest zij nu doen?

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'