5. De eerste afspraak

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0103
Offerdatum     1 juli 1995

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'

Lisette hoorde de telefoon overgaan. Wie belde haar nu toch zo vroeg op? Het was pas elf uur. Haastig pakte zij de hoorn op. Een zware mannenstem klonk door de telefoon. Het was Joop Mik-mak.

"Dag Lisette, hoe gaat het met jou."
"Het gaat goed. Ik vond het leuk om jou te ontmoeten."
"Ik wil jou uitnodigen om een keertje met mij uit te gaan. Heb je vrijdagmiddag tijd."

"Ik vind het prima. Hoe laat kan je."
"Om drie uur. In de middag. Ik kom jou op halen. We kunnen dan in het park gaan wandelen."
"Goed tot vrijdag. Daag."

Lisette legde de telefoon neer. Zij was blij. Misschien zou het nu wel lukken. Hij kon haar dromen verwezenlijken. Dit was haar kans. Die moest zij beslist benutten.

De week ging voor Lisette niet snel genoeg. Het was vrijdag. Zij had net een bad genomen. Nu zat zij op Joop te wachten. Het was al tien voor drie. Zou hij nog komen. Haar derde glas cola was al bijna op. De fles was ook al bijna leeg. Erg geduldig was zij nooit. Eigenlijk had zij nu wel genoeg van het wachten. Het was voor haar nu wel duidelijk dat hij haar aantrekkelijk vond. Wel moest zij een goeie indruk maken vandaag. Dan zou hij beslist meer voor haar doen.

Buiten stond een auto te toeteren. Het was Joop. Hij was er. Snel pakte Lisette haar handtasje en liep naar beneden. De auto was wel groot en heel mooi. Het portier werd geopend en zij stapte in. Joop groette haar. De auto reed snel weg. Het park was niet ver weg. Tijdens de rit was het stil. Joop concentreerde zich op de weg. Het was trouwens erg druk.

Het park in Den Haag heette Clingendael. Stil liepen zij dit park in. Het viel Lisette wel op dat Joop erg stil was. Misschien was hij een beetje verlegen. Zij besloot om hem maar te laten beginnen. Dus liepen zij samen zwijgend een tijdje door het park. De bomen waren heel mooi. Sommige waren wel driehonderd jaar oud. Dit waren beslist de oudste bomen van Nederland. Lisette genoot van de zuivere lucht. Wel was zij benieuwd wat hij haar zou gaan vragen.

Joop vond nu dat hij het gesprek maar moest beginnen. Veel had hij tot nu toe niet gezegd.

"Lisette, weet je dat ik jou erg mooi vindt. Hoe oud ben je eigenlijk?" Lisette was verrast dat hij zo begon. Hij was wel erg direct.

Zij antwoordde:
"Vind je mij echt mooi. Dat hoor ik niet vaak."

Joop lachte even. Toen herhaalde hij zijn vraag.
"Hoe oud ben je? Of wil je mij dat niet vertellen."
"Raad eens even hoe oud ik ben."
"Ben je soms twintig jaar. Je lijkt wel jonger. Kun je mij het niet gewoon vertellen. Ik ben niet erg goed in het zelf bepalen van iemands leeftijd."

"Je wil dus weten hoe oud ik ben. Ik ben ietsje jonger. Zie ik er zo oud uit. Wat wil je eigenlijk weten. Ben ik soms zo niet goed genoeg."

Joop werd even stil van haar felle reaktie. Dit was wel een mondige meid. Zij wist wel wat zij wilde. Hij antwoordde daarom:
"Word nou niet kwaad op mij. Ik vroeg je gewoon iets. Mag dat soms niet. Ben je soms achttien jaar? Mij maakt je leeftijd niet veel uit. Je ziet er zo wel goed uit. Dus niet kwaad worden."

Lisette antwoordde direct.
"Ik word volgend jaar achttien. Vind je dat goed?"
"Natuurlijk is dat prima. Wat wil je als cadeau?"

Hij begint nu al over een cadeau. Dat ging wel snel. Cadeaus maakten haar wel gelukkig. Lisette antwoordde:
"Ik hou van cadeaus. Geef mij maar een halsketting. Net zo eentje als die van Joyce."

Joop dacht even na en zei toen het volgende.
"Ik vind jouw haar het mooiste aan jou. Je krijgt van mij alles wat je maar vraagt. Ik wil jou gelukkig maken. Heb je trouwens al een vriend?"

Nu wil hij dus ook nog weten of zij een vriend had. Lisette begreep natuurlijk dat het verhaal uit zou zijn als zij vertelde wat zij met Albert uitspookte. Daarom moest zij eventjes liegen.

"Ik ben nog vrijgezel. Waarom vraag je dat aan mij?" Joop besloot om haar direct te veroveren. Nu had hij immers een kans. Hij antwoordde:
"Lisette, ik ben al verliefd op jou. Ik wil jou als mijn vrouw hebben. Ik zal jou alles geven wat jij wil. Ik ga jou gelukkig maken. Vraag maar wat je wil hebben. Hoe lang moet ik op jou wachten."

Lisette vond hem wel erg snel. Hij was dus al verliefd. Eigenlijk wist zij niet wat zij nu moest zeggen. Zij was beslist niet op hem verliefd. Ook was hij niet haar type. Wat moest zij nu doen. Zij besloot maar om te zwijgen. Zwijgen was immers een neutrale reactie.

Joop begreep niet waarom zij niets meer zei. Misschien had zij wat meer tijd nodig om een beslissing te nemen. In ieder geval zou hij met alle geduld op haar wachten. Hij keek even naar haar mooi rood haar. Het wond hem in ieder geval enorm op.

Het was al zes uur. Joop besloot om te vertrekken. Samen liepen zij zwijgend naar de mooie auto. Lisette wist niet wat zij moest zeggen. De auto reed snel weg.

De volgende dag stond Joop vroeg op. Hij zat nog na te denken over de vorige dag met Lisette in het park. Hij had niet erg goed geslapen. Maar nu voelde hij zich niet moe. Misschien wilde zij hem niet. Maar hij was vastberaden om haar te krijgen. Daarvoor zou hij beslist geduld moeten hebben. Joop besloot om haar nu op te bellen. Het was tien uur. Hij pakte de telefoon en draaide haar nummer. Niemand nam op. Misschien sliep zij nog. Hij belde weer. Er werd opgenomen. Het was Lisette. Zij sliep nog.

Joop besloot om haar te vragen of zij vrijgezel was. Lisette vertelde hem dat zij het wel was. Voorlopig had zij het te druk met haar studie. Maar zij vond het wel leuk om met hem uit te gaan. Het was voor Joop een opluchting. Lisette vond hem dus wel aardig. Hij besloot om regelmatig met haar uit te gaan.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'