4. De uitnodiging

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0103
Offerdatum     1 juli 1995

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'

Het was vroeg in de ochtend. Het was tijd voor een kopje koffie. Joop Mik-mak liep naar de keuken om koffie te zetten. De koffie was bijna op. Hij dronk altijd "Select" koffie van Douwe Egberts. Dat vond hij het lekkerst. Het koffiezetapparaat werkte wel erg langzaam. Erg geduldig was hij immers niet altijd. Vandaag zou hij wel moeten wachten. Koffie zetten kostte ook tijd. In de tussentijd kon hij de post gaan ophalen. Iedere dag kwam er immers een hele stapel post. Veel overbodige en irritante reclame. Meestal gooide hij het weg.

Er lag inderdaad een hele stapel post in de brievenbus. Joop pakte de hele stapel op en liep naar binnen. In de zitkamer begon hij de stapel te bekijken. Zijn brievenopener lag ernaast. De selectieve postreclame gooide hij altijd direct weg. De brief van zijn vader in Amerika las hij direct door. Het was normaal nieuws. Zijn oude vader was in de bossen in Amerika gaan wandelen. Hij vond het heel leuk. Misschien moest hij het binnenkort ook doen. Een boswandeling is immers goed voor de gezondheid.

De rest van de stapel wilde hij eigenlijk morgen doornemen. Joop bekeek de rest. Een grote bruine enveloppe trok zijn aandacht. De afzender stond er niet bij. Wel een of ander vreemd postbusnummer in Den Haag. Wat was dit voor brief. Het was erg zwaar. Misschien een of ander bedrijf. Snel maakte hij het open. Er zat een tijdschrift in en enkele gedrukte brieven. Joop was benieuwd van wie dit afkomstig was. Het tijdschrift heette "Heemland". Wel een vreemde naam. Dit had hij nog nooit gehoord.
Joop pakte de brief en begon te lezen.

***

Aan : dhr J. Mik-mak

Den Haag, 15 augustus 2008

Geachte heer,

Weet u dat Nederland dreigt te vergaan. Vindt u dat niet erg. Nederland is toch van de Nederlanders. Wij vinden dat er snel iets aan gedaan moet worden. Allochtonen en buitenlanders horen toch niet thuis in Nederland. Vindt u ook niet dat alle Marokkanen, Turken en Moslims eigenlijk eruit moeten worden gegooid. Weet u dat 80 procent van de criminaliteit in Nederland veroorzaakt wordt door de Turken, Marokkanen en de andere allochtonen. Is dit niet het bewijs dat deze vreemde en misschien inferieure volkeren niet thuis horen in Nederland, ons geliefde moederland. Hoeveel jaren zal Nederland zo nog kunnen bestaan?

Het is toch verschrikkelijk dat de Nederlandse regering vreemdelingen binnen laat komen. Is Nederland soms een opvangoord voor criminelen uit de Antillen en Afrika? Wij moeten er zo snel mogelijk iets aan doen. Wij luisteren naar het woord van het echte, zuivere en oer-nederlandse volk. Dit betekent dat wij naar uw mening luisteren. Want u bent het volk van Nederland. Uw belang gaat voor in Nederland.

Binnen enkele jaren worden er weer verkiezingen gehouden in Nederland. Wij willen natuurlijk daarna DAADWERKELIJK veel meer gaan doen voor het echte Nederlandse volk. Wij zouden het zeer op prijs stellen als u lid zou willen worden van onze partij. Wij staan immers voor niemand anders dan het Nederlandse volk.
Hoogachtend,

namens de partij van en voor het Nederlandse volk: De Centrum Democraten....
***

O, het was een pamflet van een politieke partij. Eigenlijk was hij er verbaasd over. Veel wist hij niet van de Nederlandse politiek. Stemmen deed hij ook nooit. Het was toch immers alleen maar tijdverlies. Anderen stemden immers ook goed genoeg. Hij merkte het naderhand wel. Politici beloofden altijd een heleboel voor de verkiezingen. Na de verkiezingen steeg de belasting toch, ondanks alle valse beloften. Nee, van politiek moest hij niets hebben. Zij mochten het maar gezellig uitzoeken. Hij kon zijn tijd toch beter besteden.

Joop was eventjes stil. Hij dacht na over deze brief. Hij merkte toen dat zijn naam en adres op de brief stonden. Hoe kwamen zij eraan. Hij werd er kwaad om. Eigenlijk kon hij naar de politie gaan. Was het niet strafbaar om iemands naam te gebruiken? Wie had het aan hun gegeven? Misschien was het Bart? Bart sprak immers altijd over buitenlanders en allochtonen. Joop vond het wel vervelend. Er was nog een brief bij. Hij las het eventjes. Het was een uitnodiging voor een openbare bijeenkomst. Dit interesseerde hem helemaal niet. Hij kreeg bijna zin om het te verscheuren. De Centrum Democraten konden verrekken. Hun mening over buitenlanders was immers onzin.

Joop stopte de brieven terug in de bruine enveloppe. Het tijdschrift interesseerde hem helemaal niet. Hij had ook geen zin om het te lezen. Er stond beslist alleen maar onzin in. Hij besloot om de bruine enveloppe in de onderste lade op te bergen. Het kon dienst doen als bewijsmateriaal. Daar stopte hij ook alle belangrijke "afval" in.

Hij stond op. De koffie was al klaar. Een kopje zou hem wel goed doen. In de keuken moest hij nog nadenken over de brief van de Centrum Democraten. Misschien zou hij toch maar naar de politie moeten gaan. Dan zouden zij een lesje leren. Zo erg was het eigenlijk toch ook weer niet. Het ging maar om een brief. Deze partij was totaal geschift. Politiek interesseerde hem toch niet. Laten zij het maar uitzoeken.

Joop schonk een kopje koffie in voor zichzelf. Hij pakte ook een boterham erbij. Hij had wel honger. In de voorkamer nam hij plaats. Het brood smaakte wel goed. De koffie lustte hij ook. Tijdens het eten dacht hij nog even aan dat meisje dat hij op het feestje had ontmoet. Zij had mooi rood haar. Precies zijn smaak. Er waren in Nederland wel te weinig roodharige wijven. Dat was wel jammer voor hem. Hij had ook zo een aparte smaak. Het enige probleem nu was om dat ene meisje te pakken te krijgen. Haar naam was hij eventjes vergeten.

Na het eten keek Joop even in zijn agenda. Dat meisje heette dus Lisette. Haar achternaam kende hij nog niet. Maar dat was toch onbelangrijk. Zij had wel interesse getoond in hem. Hij had dus wel een kans. En die moest hij toch gaan benutten. Lisette leek hem een heel onschuldig en naïef meisje. Zo van het huisje. Kennelijk had zij nog geen vriend. Dan maakte hij toch een goeie kans. Een lief en onschuldig meisje was zijn droom. Hopelijk zou deze eens uitkomen.

Joop overwoog of hij dat meisje vandaag zou opbellen. Hij had immers haar telefoonnummer. Zij nodigde hem toch zelf uit. Te lang wachten was immers toch niet goed. Op zulke rooie wijven aasden toch heel veel mannen.

Hij had een afspraak om één uur vandaag. Veel tijd had hij niet meer vandaag. De afspraak was helemaal in een hotel in Amsterdam. Wel erg ver. Maar het was een heel belangrijke afspraak. Een diamantleverancier uit Angola wilde hem spreken. Dus moest hij er naar toe gaan. En op tijd ook. Joop besloot om al tegen elf uur te vertrekken. Dus moest hij binnen een half uurtje in de auto zitten. In het hotel zou hij dan genoeg tijd hebben om eventjes uit te rusten van de rit. Op deze manier zou hij beter zaken kunnen doen. Deze aanpak werkte altijd. Het was zijn gouden-zaken-formule.

Het was zijn vaste gewoonte om alles op te ruimen voordat hij het huis verliet. Ook waste hij alle kopjes en borden af. Tegen kwart voor elf was hij klaar met alles. Joop trok toen zijn beste business pak aan. Ook trok hij zijn speciale business schoenen aan. Daarna pakte hij zijn portemonnee. Ook zijn business koffer met cijferslot vergat hij niet. Dat was immers het belangrijkste vandaag. Zijn cheques zaten erin. Hij had ook wat "kleingeld", ter waarde van tienduizend guldens bij zich. Misschien moest hij immers een contante aanbetaling doen. Joop was iemand die op alles voorbereid was. Zo lukte het hem altijd om goeie zaken te doen.

Het was precies elf uur toen hij de deur achter zich op slot deed. Goed op tijd dus. Zijn dure auto was in de garage. Met een zendertje maakte hij de garagedeur open. Zijn auto reed heerlijk. Hij hield ervan. Toen de auto buiten de garage stond, sloot hij de garagedeur met de zender. De deur sloot heel plechtig. Daarna begon de rit naar Amsterdam. De route kende hij. Hij zou via de snelweg rijden.

Tegen elf uur 's avonds reed een auto naar het huis toe. De garagedeur ging automatisch open. De auto reed de garage in. Even later kwam Joop de garage uit. De deur ging langzaam dicht. Hij liep naar zijn voordeur, maakte die open en stapte zijn huisje binnen.

Joop was in een allerbeste stemming. De afspraak was perfekt verlopen. Hij had een goeie aankoop gedaan. Vandaag had hij dus goeie zaken gedaan. Als hij de hele partij zou verkopen zou hij beslist een winst van vijftigduizend gulden maken. De diamanthandel leverde hem geen windeieren op. Toch wilde hij zijn zaken uitbreiden. Meer winst leek hem wel aantrekkelijk. Bovendien zou de diamanthandel vermoedelijk over enkele jaren inzakken. Dan moest hij zijn schaapjes al op het droge hebben.

De invloed van dat rooie meisje voelde Joop eigenlijk de hele dag. Hij merkte dat hij verliefd was op haar. Daardoor was het hem gelukt om vandaag zulke goeie zaken te doen. Dat meisje was echt geschikt om zijn levensvlam te worden. Eens zou dit moeten gebeuren. Het werd hoog tijd.

Het was te laat om Lisette te bellen. Joop besloot om het morgen maar te doen. Nu wilde hij gaan slapen. Morgen was immers ook een dag. Haastige spoed was toch zelden goed.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'