2. Het feestje in Den Haag

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0103
Offerdatum     1 juli 1995

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'

Het was mooi weer. Lisette keek uit het raam. Ze genoot altijd van mooi weer. Dit was haar dag. Wat zou zij vandaag zoal doen? Even dacht zij aan haar geschiedenisboekje. Gisteravond had zij alles nog een keer doorgenomen. Tot haar grote verbazing herinnerde zij zich nog een deel. De Tweede Wereldoorlog had vijf jaar geduurd. Van 1940 tot 1945. De grote landing van de geallieerden op Normandië had voor een keerpunt gezorgd van deze oorlog. Toch begreep zij de geschiedenis van Europa niet helemaal. Kennelijk hadden haar Europese voorouders alleen maar oorlog gevoerd gedurende hun leven. Soms vervulde dit haar met afschuw voor haar voorouders. Maar vaak berustte zij zich erin. Erover piekeren hielp nu niet meer. Wat gebeurd was, was al voorbij. Nu moest zij het zien te redden.

Haar agenda was in haar schooltasje. Er was vandaag iets in dat zij vergeten was. Daarom pakte zij haar agenda. Vandaag moest zij naar een verjaardagsfeestje van een vriendin in Den Haag. Dit was zij helemaal vergeten. Het was nu al drie uur. En op zaterdag waren de winkels slechts tot vijf uur open. Lisette wilde nog een cadeautje kopen voor de jarige Joyce. Snel pakte zij haar tas en ging naar buiten. De winkel was vlak om de hoek. Lisette besloot om een flesje parfum te kopen. Joyce zou het wel leuk vinden. Zij rook altijd heel lekker.

Het was nu al vijf uur. Lisette kleedde zich aan voor het feestje van Joyce. De route was haar wel bekend. Den Haag kende zij op haar duimpje. Tram 12 reed ernaar toe. De straat was niet moeilijk te vinden.

Lisette drukte tweemaal op de deurbel. Joyce maakte zelf open. Na een kleine felicitatie, kreeg Joyce haar cadeautje. Kennelijk was het inderdaad haar lievelingsgeurtje. Zij was heel blij ermee. Lisette stapte toen de voorkamer in. Er waren al enkele gasten gekomen. Zij kende niet iedereen. Daarom stelde Lisette zich persoonlijk voor aan iedereen. De mensen waren heel vriendelijk en nogal duur gekleed. Kennelijk kende Joyce alleen maar autochtone Nederlanders. Er was geen enkele allochtoon. Wel een beetje jammer dacht Lisette. Haar interesse ging immers meer uit naar buitenlanders en allochtonen. Toch besloot zij om te blijven. Nu al weggaan zou immers heel onbeleefd zijn. Er waren nu eenmaal regels in Nederland op een feestje. Joyce was een liefhebber van klassieke muziek. Deze muziek klonk door de hele kamer. Lisette kreeg bijna zin om andere muziek te laten opzetten. Maar toch besloot zij om maar haar mond te houden. Lastig doen hier was niet gepast. Er waren immers teveel rijke en deftige mensen aanwezig. Etiquette vond zij niet leuk, maar hier moest zij daar wel rekening mee houden.

Het gebak smaakte heel goed. Joyce had de beste kwaliteit gekocht. Kennelijk vond zij het een hele prestatie om 20 jaar te worden in Nederland. Zij zat nu in de laatste klas van de Havo. Gelukkig had Joyce rijke ouders die haar met alles hielpen. Lisette zat eventjes stil te staren. Zij dacht aan haar familie.

"Lisette, vertel mij hoe het gaat met je". Het was Joyce die dit tegen haar zei. Lisette schrok eventjes van haar stem. Joyce zat nu naast haar op de bank. Even was er een verwijtende blik te zien op het gezicht van Lisette. Maar toch gaf zij een antwoord.

"O Joyce, ik heb het heel druk de laatste tijd. Ik wil dit jaar overgaan". Het was toen eventjes stil. Lisette vervolgde toen haar verhaal met "Daarom ga ik de laatste weken niet meer veel uit. Het kost mij teveel tijd. Je weet dat ik nogal moeite heb om al die boeken in te stampen".

Joyce begon te lachen en antwoordde: "Ik wil dit jaar de Havo afmaken. Nu studeer ik iedere dag. Ik hou ook niet van het stampwerk, maar ja, het moet nou eenmaal. Alles moet je alleen doen op deze wereld. Niemand zal het voor jou kunnen doen. Lisette het leven is zwaar, hè?".

Lisette wilde haar bijna zeggen dat zij het wel heel makkelijk had met haar rijke ouders. Maar zij hield er rekening mee dat het haar verjaardagsfeestje was. Misschien zou Joyce er heel kwaad om worden. Lisette begon toen ook te lachen en antwoordde: "Het leven valt voor mij wel mee hoor. Nu heb ik toch alles. Ik heb veel trouwe vrienden, die mij steunen in tijd van nood. Misschien moet jij ook een paar vrienden zoeken. Dan zal alles beter gaan".

"Vrienden steunen mij niet altijd als ik in de problemen zit. Bovendien vind ik mijzelf nog te jong voor een relatie met iemand. Hoe oud ben jij eigenlijk nu Lisette?".

"Waarom vraag jij dat? Ik ben nu 17 jaar en al helemaal volwassen en zelfstandig. Ik werk al, weet je dat. Nu leid ik mijn eigen leven." Aan de toon merkte Joyce dat Lisette een beetje geïrriteerd en kwaad was geworden door haar laatste vraag. Een verdere discussie zou haar alleen nog kwader maken. Joyce besloot om het gesprek met Lisette maar af te breken. Eigenlijk had zij er nu zelfs een beetje spijt van dat zij haar had uitgenodigd. De gasten zaten nu wel een beetje raar naar Lisette te kijken. Lisette paste niet in zulk hoog gezelschap. Joyce zat even stil na te denken wat zij nu moest antwoorden. Gelukkig klonk de deurbel en had zij een geldig excuus om het gesprek met Lisette nu te beëindigen.

"Lisette, ik ga even naar de deur, er zijn nieuwe gasten gekomen. Ik kom zo meteen weer bij jou langs." Daarna stond Joyce snel op en liep naar de voordeur.

Joyce draaide de deurknop open en opende de voordeur. Het was haar oom. "Hallo oom Joop, leuk je te zien. Kom maar binnen. Er is plaats genoeg." Joop had een grote bos rozen meegenomen en er was een klein pakje in zijn rechterhand. Joyce was dolgelukkig met de rozen. Het waren haar lievelingsbloemen. In het kleine pakje zat een heel duur cadeautje. Het was een halsketting met echte parels. "Oom dit hoefde echt niet hoor. Het is te duur voor mij. Ik word pas twintig."

Haar oom antwoordde lachend: "Niet zeuren meid, het is maar een klein cadeautje. Of zie je dat niet. Wil je het niet?". Joyce gaf hem een kusje uit vreugde. Dit was het duurste cadeautje van vandaag. Oom Joop had genoeg geld om haar met gemak een grote auto te geven. Hij deed het met plezier. Voor hem was het niks. Haar oom liep de voorkamer binnen. Een paar gasten kenden hem al. Toen begon hij zich voor te stellen aan de andere gasten van Joyce.

Lisette zat stil voor haar uit te kijken. Zij was wel benieuwd naar de nieuwe gast van Joyce. Zou het een interessant persoon zijn. Nieuwe mensen interesseerden haar het meest. Het vormde altijd een bron van inspiratie en nieuwe avontuurtjes. De nieuwe gast was een lange, blonde en stevig gebouwde man. Hij keek heel vriendelijk naar haar. Hij had haar naam twee keren herhaald. Kennelijk mocht hij haar. Toch was hij niet haar smaak. Haar type was er vanavond niet bij. Zijn naam vond zij wel grappig. Joop Mik-mak had hij gezegd tegen haar. Zijn naam paste niet helemaal bij hem. Maar het beviel Lisette niet helemaal dat die nieuwe gast naast haar was gaan zitten. Wat was zijn bedoeling? Gespannen zat Lisette af te wachten wat er nu naast haar zou gaan gebeuren. Die Joop leek haar een lastig type.

Joop was wel onder de indruk van al de gasten van Joyce. Het meisje met het rooie haar trok het meest zijn aandacht. Haar naam vond hij ook heel verleidelijk. Hij wilde haar best beter leren kennen. Daarom was hij naast Lisette gaan zitten. Een gesprek zou niet moeilijk uit te lokken zijn. Joop kreeg wat taart en wijn van Joyce. Hij hield wel van taart. Terwijl hij zo zat te eten dacht hij na hoe hij een gesprek met Lisette zou moeten beginnen. Zij leek hem een jong en onschuldig meisje. Het was echter zijn smaak. Kennelijk was het zijn geluksdag. Hij voelde zich ook licht worden, zelfs voordat hij de wijn had gedronken. Het was nu al negen uur 's avonds.

Joop opende het gesprek met Lisette alsvolgt: "Hallo, jij heette Lisette nietwaar?" Lisette ontdekte de belangstelling van hem en antwoordde: "Ja, dat klopt. Is er iets aan de hand?"

Joop zei: "Ben jij een vriendin van Joyce? Eigenlijk wilde hij meer vragen maar hij besloot om het gesprek langzaam op gang te brengen. Lisette antwoordde: "Ja, ik ken Joyce van school."
"Zit jij ook op de Havo"
"Dat klopt, heeft Joyce jou dat verteld?"
"Nee, dat heb ik geraden. Hoe oud ben jij?"

Lisette begon nu wel te vermoeden waar hij op uit was. Eigenlijk vond zij Joop's belangstelling wel leuk. Daarom antwoordde zij: "Ik word binnenkort achttien jaar. Hoe oud ben jij?"

Joop wist haast niet wat hij nu hoorde. Had zij nu ook belangstelling voor hem. Het was echt zijn geluksdag vandaag. "Ik ben iets over de dertig nu. Maar leeftijd maakt toch niks uit tegenwoordig. Of let jij wel daar op?"

"Nee mij maakt leeftijd niet veel uit. Je bent net zo oud als je je voelt."
"Lisette, jij hebt wel een heel mooie stem. Weet je dat?"

Lisette vond het altijd leuk om mannen achter haar aan te zien hollen en antwoordde met een poeslief stemmetje: "Jij bent de eerste persoon die dat vindt."

Joop vond het heel spannend worden nu. Misschien zou het hem lukken. "Je zou zangeres kunnen worden met zo een mooie stem. Waarom wordt je geen zangeres? Ik zou naar al jou concerten komen."

"Ik zal erover nadenken. Wel zal ik hulp nodig hebben om het te worden. Zou jij mij willen helpen ermee?"

"Natuurlijk zou ik jou ermee willen helpen. Ik ben bereid om jou vanaf vandaag ermee te helpen. Wat wil je dat ik als eerste doe voor jou?" Joop zat Lisette feitelijk te versieren. Eigenlijk wist Joop nog niets van haar af.

Lisette lachte een beetje om dit royale aanbod. Lachend keek zij Joop aan. Joop zat al die tijd verdoofd naar haar te kijken. Hij voelde zich nu heel erg licht. Het kwam niet alleen door de wijn. Lisette had misschien zijn hart veroverd. Dit lukte niet alle vrouwen.

Joyce kwam de voorkamer binnen met een schaal vol kaasstokjes. Zij keek een beetje bezorgd naar de levendige conversatie tussen haar oom Joop Mik-mak en haar lastigste gast, Lisette. Ik heb echt een fout gemaakt door haar uit te nodigen, dacht Joyce. Maar het was al te laat nu. Een onbegrijpelijk angstig voorgevoel bekroop haar. Zij wist niet waarom zij dit kreeg. Lisette was niet haar beste vriendin op de Havo. Vorig jaar hadden zij elkaar leren kennen op een schoolfeestje. De vrienden van Lisette bevielen haar niet. Nu had Joyce er echt heel veel spijt van dat zij Lisette had uitgenodigd op haar verjaardagsfeestje. Maar haar nu wegsturen zou niet gepast zijn. Joyce keek toen naar Lisette en zei:

"Het is nu al elf uur 's avonds. Het wordt al laat." Hopelijk begreep zij de bedoeling ervan. Lisette reageerde niet erop. Wat een koppige meid is dit, dacht Joyce toen. Zij begon toen te overwegen om haar een briefje te geven, om haar zo beleefd weg te sturen. Joyce begon toen de kaasstokjes uit te delen. Het gesprek tussen oom Joop en Lisette zette zich voort.

Lisette vond Joop wel een heel aardige en attente man. Bovendien bleek dat hij kennelijk erg rijk was. Hij werkte in de diamanthandel met Angola en Zuid-Afrika. Hij had haar zelfs indirect duidelijk gemaakt dat zij een prachtige baan in de diamanthandel kon krijgen. Hij kon dat wel even regelen voor haar. Even dacht Lisette dat dan de Havo dan niet meer nodig was. De saaie boeken kon zij dan opzij zetten. Een baan in de diamanthandel zou haar genoeg geld opleveren om al haar toekomstplannen te verwezenlijken. Dit was haar grote kans om snel iets te bereiken. Zij moest dus het contact met deze Joop Mik-mak verbeteren. Contacten bepaalden op deze wereld alles besefte zij nu. Eigenlijk begreep Lisette niet precies wat zij voelde voor Joop. Wel merkte zij dat hij haast verliefd was op haar. Joop hield inderdaad veel van vrouwen met rood haar. Toch was hij niet haar type. Jammer voor hem.

Enkele gasten begonnen aanstalten te maken om weg te gaan. Het was al elf uur geweest. Het feestje was al bijna over. Na enkele beleefde afscheidswoorden vertrok een deel van de gasten. Tevreden maakte Joyce de deur achter hun dicht. Zij stapte de voorkamer binnen en merkte dat er nog vier personen over waren gebleven. Joop en Lisette zaten nog steeds geanimeerd met elkaar te praten. Een beetje bezorgd liep Joyce naar de keuken. Er was nog wat taart over. Een stukje lustte zij nu wel.

Lisette merkte dat het al heel laat was geworden. Aanvankelijk wilde zij tot elf uur blijven op dit feestje van Joyce. Maar het was nu al twaalf uur geweest. Joop was een goeie gesprekspartner. De tijd was ongemerkt voorbij gegaan. Toen Joop merkte dat zij wilde vertrekken bood hij haar een lift aan met zijn auto. Lisette aanvaardde zijn aanbod. Zij zouden dus samen vertrekken. Het was nu even tijd voor een laatste glaasje cola en een sigaretje. Een kwartier later stond Lisette op om te vertrekken met Joop. Joyce leek niet erg blij ermee te zijn. Het interesseerde Lisette niet veel wat Joyce ervan vond. Samen met Joop verliet zij de voorkamer.

De auto van Joop Mik-mak reed heel soepel. Het was een heel exclusief merk. Gedurende de rit spraken zij niet veel. Veel was immers al besproken. Joop wilde wel contact met haar. Hij was al verliefd op haar. De auto reed de straat in van Lisette's kamertje. Joop vroeg haar toen hoe hij haar kon bereiken. Lisette gaf hem toen haar telefoonnummer en adres. Het leek haar een goeie kans om haar dromen te verwezenlijken. Ook vond zij Joop een aardige gesprekspartner. Joop dacht echter aan meer. Hij had deze dag al tot zijn geluksdag bestempeld. In een roes reed hij weg. Op de hoek van de straat toeterde hij eventjes als groet aan Lisette. Dit leek zijn mooiste dag. Hij voelde zich nu heel licht en gelukkig.

Lisette stapte tenslotte haar kleine kamertje in en zette haar tas neer. Net toen zij binnenstapte zag zij iets bewegen. Zij schrok ervan. Het was een klein beestje, een kakkerlak. De laatste maanden had zij last van kakkerlakken. Het beestje liep snel weg toen zij het licht aandeed. Nu moest zij gaan slapen. Een korte douche zou haar wel eerst goed doen. Het was een dag geweest vol verrassingen en hoop. Onder de douche moest zij nog even aan Albert denken. Morgen zou zij hem weer ontmoeten. Na de douche wilde zij alleen nog maar slapen. Het bed was warm en zacht. De wijn had haar een licht gevoel bezorgd. Haar gedachten ebden snel weg toen zij in bed lag. De witte wolk werd snel zichtbaar. Lisette viel snel in slaap.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (SF roman) 'Van Smaak veranderd'