WEBpublication EBOOK wart0102 / EPAGE 16 of 30

De overlevingsstrategie van een migrant

9.3. Het derde jaar in Nederland

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0102
Offerdatum     19 augustus 1998

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Overlevingsstrategie migrant

Leven in een ver land is heel moeilijk voor een migrant. Alles was eerst nieuw en nu begin je langzamerhand meer vertrouwen te krijgen in die nieuwe vreemdelingen. Nederlanders komen aanvankelijk heel vreemd over, als je zo pas in Nederland gearriveerd bent. Alle ontwikkelingen en kennismakingen verlopen langzaam. Een normaal mens kan niet in één dag tien nieuwe dingen leren en in alles vertrouwen krijgen. Ontwikkeling kost vaak heel veel tijd en energie. Dat zijn objektieve feiten. Langzaam maar zeker moet je dus werken aan het realiseren van je wensen en doelstellingen in dit vreemde, ogenschijnlijk onherbergzame land. Vroeger was Nederland echt zo, want toen was het grootste deel van het land onleefbaar, en bestond uit moerassen en waterplassen. Door grote landaanwinningsprojecten hebben Nederlanders hun leefgebied vergroot. De organisaties daarachter waren van zeer hoge kwaliteit. Plannen maken is een talent van het Nederlandse volk.

In dit derde jaar begint er wel iets te gloeien in je hartje. Je begint bij te komen van de cultuurschok en realiseert je dat dit land jou iets te bieden heeft. Zodra je dit beseft, betekent dit dat je wortel begint te schieten in de Nederlandse bodem, net als een pas ontkiemend zaadje. Je wortels zijn nog dun en teer en moeten goed verzorgd worden, zodat zij sterker kunnen worden en de Nederlandse stormen kunnen doorstaan. Wortels zijn essentieel voor bomen, want zij zorgen voor de dagelijkse aanvoer van voedingsstoffen en water. Jou wortels zullen jou ook van deze zaken voorzien en jij bepaalt zelf hoe sterk en hoe lang zij zullen worden. Besef dit en bereid je nu voor om je jonge wortels goed te verzorgen en gezond te houden.

Voedsel is heel belangrijk, ook voor bomen. Jij bent weliswaar geen boom, maar jij hebt ook iedere dag voedsel en water nodig. De vraag is wel welk soort voedsel. Ik ken mensen die al heel lang in Nederland wonen, migrant zijn, en die iedere dag voedsel uit hun herkomstland eten, omdat zij dat lekkerder vinden en hun een goed gevoel geven. Zulk voedsel is wel 40 procent duurder. Ikzelf zou zoiets nooit doen, omdat voedsel voor mij door de aarde wordt voortgebracht en dus niet Nederlands of Hindoestaans kan zijn. Ik eet liever voedsel dat goed en goedkoop is en makkelijk te bereiden is. Meestal eet ik gewoon Nederlands voedsel. Sperziebonen, spinazie, tomaatjes, wortelen uit blik, enz., uit Nederland. Voedsel uit verre streken moet getransporteerd worden over zee en dat kost echt kapitalen. Het is ook zeer slecht voor het milieu. Begin nu kennis te maken met typische Nederlandse gerechten. Spruitjes, bietjes, aardappelen, enz. zijn voorbeelden hiervan. Sommige eetprincipes van jezelf kun je natuurlijk behouden. Hindoestanen eten bijvoorbeeld wegens religieuze redenen geen koeievlees, omdat de koe heilig is en een symbool van verdraagzaamheid en goedheid. Moslims eten alleen ritueel geofferd voedsel, en daar is niets verkeerd aan. Het is zelfs beter om een dier ritueel te slachten, middels het opzeggen van een gebed. Het dier lijdt dan minder. Ieder volk heeft zo eigen eettradities die best mogen worden voortgezet in Nederland, tenzij het tot grote persoonlijke en maatschappelijke offers lijdt.

Nederlanders hebben er vijfhonderd jaar over gedaan om te leren leven in Nederland. Hun cultuurgewoonten zijn even oud. Hun aanpassingsproces aan de Nederlandse leefomgeving heeft even lang geduurd. Daardoor kunnen zij nu overleven in dit onherbergzaam territorium. Jij zou kunnen overwegen om daar wat van te leren. Zou het niet voordelig zijn om sommige Nederlandse principes over te nemen. Alles op vaste tijden doen, eten, slapen en werken, is zoiets typisch Nederlands. Ik heb eens een oude Nederlandse vrouw gesproken, die iedere ochtend precies om 7.00 uur op stond. Om precies 7.30 uur 's morgens ontbeet zij en dronk precies drie kleine kopjes thee. Haar hele dagritme was tot op de minuut nauwkeurig geregeld en het werkte heel goed, want zij was tegen de 80, gelukkig, gelovig en vitaal. Echt ongelooflijk; ik heb er wel wat van geleerd. In sommige opzichten zijn de Nederlanders best voorbeeldige mensen. Wil je wat voorbeelden uit mijn persoonlijke ervaringen? Hieronder volgen enkele.

"Een man een man een woord, een woord; betekenis letterlijk: een man moet een van eer zijn en het woord dat hij gesproken heeft, is een woord van eer. Spreekwoord uit de tijd, toen men nog niet de afspraken op schrift stelde." (Uit: Nederlandse spreekwoorden/ spreuken en zegswijzen, K. Ter Laan, Amsterdam, 1993, Elsevier, 24ste druk, ISBN 90-10-03020-2 geb.)

Dit oeroud Nederlands spreekwoord is echt van toepassing op de rasechte Nederlanders. Het betekent dat je altijd je woord moet houden, al is het in jouw nadeel. Ik merk heel vaak tijdens het sociaal kontakt dat Nederlanders zich op een bepaalde manier zeer strikt aan deze spreuk houden en dat het hun vanaf de prille jeugd ingeprent is. Heel vreemd voor een migrantje.

Vorig jaar zou ik bezoek krijgen van een Nederlandse zakenman. Hij zou om 19:00 uur bij mij zijn en kwam vanuit de grens met België. Tegen 18.55 werd ik gebeld door hem. Hij legde mij uit dat hij een half uur te laat zou komen en bood zijn excuses aan. Op zich is een half uurtje toch niet erg. Het was geen businessmeeting. Vanwege principiële reden wilde hij zich aan zijn woord houden en dat waardeer ik ontzettend. In de afsprakencultuur van Nederland worden tegenwoordig de simpelste afspraken tot op de minuut nauwkeurig gemaakt, en men houdt zich heel strikt aan de afgesproken tijd. Ik weet nog dat het voor mij een hele cultuurschok was, toen ik kennis maakte met dit Nederlands fenomeen. Pas na drie tot vier jaar was ik eraan gewend. Enkele frappante voorbeelden. Toen ik tweedejaars migrant was, bezocht ik regelmatig een aangetrouwd familielid van mij. Het was een man van Duitse origine. Hij was zeer gesteld op stiptheid en ik deed mijn uiterste best om daaraan te wennen. Ik kan mij nog herinneren dat het soms heel hard rennen werd om de afspraak tot op de minuut nauwkeurig na te komen. De druk om op tijd te komen vond ik aanvankelijk heel moeilijk en frustrerend.

Een ander voorbeeld is het openbaar vervoer. Die bussen van HTM rijden bijvoorbeeld zo exact op tijd, dat ik er in het eerste jaar niet goed mee kon omgaan. Een keertje ben ik bijna uitgegleden over het ijs, omdat ik bang was dat de wachtende bus weg zou rijden, want ik was al 20 seconden te laat. Die chauffeur heeft zich die dag echt rot gelachen om die rare onaangepaste migrant, geloof ik.

Je aan je woord houden. Een treffend voorbeeld van twee jaren geleden. Ik had afgesproken met een Nederlandse vrouw dat ik de kopieerkosten van een voorbeeldexamen zou betalen, nadat zij alles per post had opgestuurd aan mij. Na ontvangst van de kopieën maakte ik dus direkt 7,15 gulden over naar haar bankrekening. Net een maand later belde zij mij kwaad op en vroeg waarom ik het geld niet had betaald. Niet waar, legde ik haar uit, en pakte de bankafschriften erbij. Goed, zaak geregeld, ik had mijn woord gehouden, net als iedere Nederlander. Deze vrouw was echter schatrijk, had een dure auto, was getrouwd met een rijke ondernemer, maar wilde wel een probleem van maken als ik die 7,15 gulden aan kopieerkosten niet had betaald aan haar. Enerzijds maakt dit mij wel bang voor Nederlanders, anderzijds zijn zij zeer betrouwbaar erdoor. Ik adviseer jou als derdejaars migrant om je aan dit cultureel gebruik aan te passen, want alleen zo zal je goede sociale kontakten met Nederlanders kunnen opbouwen. Zelf ben ik flexibel als het om tijdafspraken gaat. Bij rasechte Nederlanders kom ik tot op de vijf minuten nauwkeurig op tijd. En bij Hindoestanen ga ik na wat zij zelf willen. Vriendinnen van mij komen soms wel een uur te vroeg of te laat, en dan maak ik er geen probleem van, omdat zij anders gekwetst worden. Op het informele vlak doet men het wel wat minder nauwkeurig. Op zakelijk gebied gaat het echt om seconden. Drie jaar geleden was ik in de winter net tien minuten te vroeg voor een sollicitatiegesprek. De telefoniste legde mij doodleuk uit om even wat te gaan wandelen in de barre kou en het tien lange, tijdrovende minuten later nog eens te proberen, omdat dat afgesproken was. Ik was op dat moment wel kwaad, maar ja, als je een topbaan wil moet je doorbijten.

Het kan zo aan het eind van het derde jaar wat moeilijk worden voor jou, als het om familiekontakten gaat. In Nederland zijn familiaire banden de afgelopen twintig jaar sterk vervaagd en bestaan feitelijk niet meer zoals in het verleden. Dit zal jij ook merken en ondervinden, want het grootste deel van je verwanten zitten nu misschien wel op 3000 km afstand en kennen jou misschien niet meer. De doorzetters zullen jou nu nog schrijven, maar het gros van je familie zal het te druk hebben. Ik adviseer om je successen niet te snel openbaar te maken aan je overzeese familieleden, want dan zal je snel schriftelijke donatieverzoeken van hun krijgen. Zelfs als je nu al over bergen geld beschikt lijkt het mij zinloos om de grote filantroop van de familie te worden. Blijf in gedachten houden dat je een migrant bent, en dat je toekomst in dit land nog jong en zeer onzeker is. Veel taken moeten nog gerealiseerd worden en daar zul je geld voor nodig hebben. Ik heb nooit een pakket gestuurd naar welke familie dan ook in Suriname, vanwege mijn principiële standpunt dat het inefficiënt is en dat zij niet moeten wennen aan dure welvaartsprodukten. Toch is het een feit dat de Surinaamse migranten in Nederland maandelijks primaire levensmiddelen ter waarde van vele honderden euro's per persoon, sturen naar hun overzeese familieleden. Deze individuele krieltjes-export is zeer nadelig voor de Surinaamse producenten, en kost kapitalen aan postzegels. Het trieste is dat de hele zwakke Surinaamse economie erdoor wordt verwoest, omdat er koopkrachtreduktie plaats vindt en er een klasse van schijnwelvarenden ontstaat.

Je kent de taal nu wat beter en kan je sociale kring nu wat uitbreiden. Probeer de blanke en zwarte randfiguren, zwervers en verslaafden wel uit je buurt te houden, want zij zijn een slecht voorbeeld voor jou. Leer langs anderen te leven en hen te negeren of ontwijken als zij jou lastig vallen of niet tot voorbeeld kunnen zijn. Ik verbreek zelfs direkt kontakt met mensen die mij te veel problemen bezorgen of als zij mij willen benadelen. In Nederland is het heel belangrijk om je kennissen met zorg uit te zoeken en zeer selectief te zijn. Sociale selectie is heel belangrijk om in dit barre land vooruit te kunnen komen. Want je bent migrant en niet van plan om een mislukkeling te worden in de Nederlandse samenleving.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage