WEBpublication BOOK WART0213 / EPAGE 43 of 125

Koran: verbieden of Herschrijven?
De gids voor geweldloze deïslamisering

32. Levensloop van een religie

Klik op de foto om het helemaal te zien

Offeraar       Dewanand
Offercode      WART0213
Offerdatum     16 juni 2006

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: 'Koran: verbieden of Herschrijven?'

Hieronder heb ik de letterlijke tekst uit een heel oud ongepubliceerd manuscript van mij over religie opgenomen, om de levensloop van een religie op een exacte wijze uiteen te zetten, voor moslims en overige geïnteresseerden. Ik heb uit manuscript wart0129 hoofdstuk 6.1 opgenomen.

Een religie kan voorgesteld worden als een immens levend wezen. Het zetelt immers in het bewustzijn van miljoenen levende individuen. De hele gedachtegang achter een religie zit in de hoofden van de gelovigen of de volgelingen ervan. Door deze beschouwingswijze ontstaan er andere inzichten in het verschijnsel religie. Religie is dus een onstoffelijk levend wezen, een soort mega-entiteit. Deze benaderingswijze is realistisch omdat iedere religie een geboorte, een bestaan en een eventuele dood kent. En dit is een basiskenmerk van een levend wezen.

Ieder wezen kent diverse levensfasen of ontwikkelingsstadia. Systematisch zal in het hiernavolgende betoog de diverse stadia besproken worden. De overgangsfasen zullen niet uitputtend behandeld worden. Dit is namelijk veel te complex.

De diverse fasen van een religie zijn o.a.:

1. Prenatale fase
In deze fase wordt het ontstaan van de religie voorbereid. De eerste grondgedachte achter de religie wordt opgebouwd of het ontwikkelt zich tijdens een totaal bezielde toestand. De religie bestaat dan nog niet echt.

2. Geboorte
De religie ontstaat daadwerkelijk. Een of andere wijze, profeet, apostel of avatar heeft de basis gelegd voor het ontstaan van de religie. Er is al sprake van een handjevol volgelingen. De hele gedachtegang achter de religie hoeft nog niet echt gevormd te zijn. De religie is nog niet volmaakt of ontwikkelt. In deze fase worden de belangrijkste boeken, de zogenaamde "Heilige Boeken", geschreven. Het ontstaan van een nieuwe stroming of zijtak in een al bestaande religie kan ook als de geboorte van een nieuwe unieke religie gezien worden. Het belangrijkste kenmerk van de geboortefase is het bestaan van een stichter, de alwetende profeet. Ik vind het wel teleurstellend dat geen enkele religie door een vrouw gesticht is. Het Hindoeïsme kent geen stichter of profeet. Deze fase van dit geloof is totaal onbekend, dus hierom is het best mogelijk dat vrouwen een grote rol hebben gespeeld bij het ontstaan van dit geloof. Dit zal in een ander hoofdstuk worden toegelicht.

3. Peuterjaren
De basis voor de hele religie wordt min of meer gelegd. Het is echter nog niet zeker of de religie zal blijven voortbestaan. Wiegendood kan een doodsoorzaak zijn. Het handjevol volgelingen doet er alles aan om in aantal toe te nemen, desnoods door middel van hyperfertiliteit van de vrouwen. Verspreiding van de religie is heel belangrijk voor het in leven blijven van de piepjonge religie.

4. Jeugdfase
De overlevingskans van de religie is nu vrijwel gelijk aan 100 procent. Het aantal volgelingen is sterk toegenomen door fysiologische geboorten en bekeringen. De religie leeft nu echt. Ook is het belangrijk dat de rest van de wereld de religie als volwaardig erkent. Erkenning is dus een belangrijk kenmerk van deze jeugdfase. De basisidentiteit van de religie wordt nu gevormd, maar het is nog niet volledig ontwikkeld.

5. Tienerfase
Iedereen kent het gedrag van tieners. Een tiener zit vaak in een levenscrisis. Tieners hebben de neiging om zich heel extreem te gedragen. Precies zo is het ook met een religie in de tienerfase. De gelovigen zijn heel extreem in hen geloofsbelijdenis en overtuiging. Deze fase heeft als voornaamste kenmerk het voorkomen van extreme interpretaties van de heilige boeken. Bepaalde richtlijnen worden letterlijk nageleefd. Het verschijnsel blind fundamentalisme, met een kop als een kip, is overheersend. Andersdenkenden en ongelovigen worden soms meedogenloos afgeslacht of gedwongen om zich te bekeren. De tienerfase is een heel instabiele fase. Heilige oorlogen, kruistochten, een zeer moorddadige inquisitieapparaat (in Europa tijdens de middeleeuwen) en allerlei religieusmilitaristische activiteiten zijn een hoofdkenmerk van deze tienerfase. Ook wordt er flink gevochten (totale oorlog), met moderne wapens, tussen de diverse stromingen van de religie. Je zou daarom kunnen concluderen dat de Islam zich momenteel in de tienerfase bevindt. Je ziet bijvoorbeeld talloze, zeer actieve, fundamentalistische islamitische bewegingen in veel landen. De tienerfase kan in één klap over zijn. Dat is in Iran gebeurd. Het Iranese volk houdt zich nu niet meer extreem aan de richtlijnen van de Koran. Vrouwen laten nu maar hun sluier thuis in Iran en kijken of hun minirokje goed staat. De tienerfase vertoont alle kenmerken van onvolwassenheid. Hoofdkenmerken van de tienerfase zijn dus: extreme geloofsbelijdenis, streven naar wereldoverheersing (desnoods via bloedige oorlogen), fundamentalisme, intolerantie, niet flexibel zijn, bekrompen interpretaties van de heilige geschriften en vooral talloze religieus geïnspireerde oorlogen.
Gedurende de tienerfase is een religie vaak een echte plaag of een moordlustige epidemie. Net als een ziekte probeert de religie zich dan over de hele wereld te verspreiden. Dit is heel lastig voor de andere levende wezens op aarde.

6. Volwassenheid
In deze fase is de identiteit van de religie volledig ontwikkeld. De volgelingen streven niet echt meer naar expansie of wereldoverheersing. Het besef dat er meer dan religie is in het leven is aanwezig onder de meerderheid van de volgelingen. Het aantal leden van religieuze organisaties is stabiel of fluctueert om een gemiddelde. De heilige geschriften worden ruimer opgevat. Andersdenkenden worden getolereerd, maar niet gedwongen om zich te bekeren. Gedurende de volwassen fase is er rust en stabiliteit. Fundamentalisme bestaat niet meer. Extreme interpretaties van de heilige geschriften zijn opzij gezet. Men nuanceert de sacrale versregels een ietsje pietsje.

7. Bejaarde of wijze fase
Dit is de fase van voortdurende bezinning. De religie is volledig ontwikkeld of liever gezegd overontwikkeld. Andersdenkenden, andere religiën en ongelovigen worden volledig erkend als volwaardig of hebben zelfs een eigen plaats gekregen binnen de religie. Dit is de fase van extreme tolerantie en verdraagzaamheid. Er is plaats voor een ieder. De heilige geschriften worden sterk gerelativeerd aan de opvattingen van de tijdgeest. De volgelingen hebben wel nog steeds het gevoel dat de religie hun leven bepaalt. De grenzen van de religie zijn dus bepaald. Expansie is niet meer het hoofddoel van de religie. Flexibiliteit is wel een hoofdkenmerk. De religie is in deze fase wijs geworden. Doelen worden niet meer langs de weg van oorlog en strijd bereikt. Problemen worden op een vreedzame, wijze en intelligente manier opgelost.

8. Eventueel verjongingsfase
Verjonging is een heel intrigerend proces. Een religie kan zich na de bejaarde fase verjongen doordat er nieuwe frissere interpretaties ontstaan van de heilige geschriften. De verjonging zal echter nooit meer kunnen leiden tot dom tienergedrag of grenzeloze onvolwassenheid. Gedurende deze verjongingsfase expandeert de religie. Het groeit en ondergaat een vreedzame transformatie of zelfs een gehele metamorfose, net als een rups in een cocon.

9. Dood
Net als ieder levend wezen kan een religie ook dood gaan. Praktisch is een religie dood als het geen enkele levende volgeling meer heeft. De volgelingen kunnen allemaal uitgeroeid zijn of zich allemaal bekeerd hebben tot een andere religie of geloofsovertuiging. Of het inzicht is bereikt dat de oude religieuze doctrines gewoon zelfbedrog en klinkklare onzin waren. Of men ontkent het bestaan van een Almachtige Schepper. "Als je het allemaal niet meer begrijpt, haal je god erbij", kan bijvoorbeeld de argumentatie zijn voor het verlaten van de religie. Een dode religie bestaat in de praktijk alleen nog op papier. Een boek kan namelijk nooit sterven. Voorbeelden van dode en gecremeerde religiën zijn b.v. de Griekse godsdienst, de Romeinse godsdienst, de Keltische godsdienst, de religie van de Inca's en de Azteken, enz. Ik ken niet alle overleden religiën. Gedurende de stervensfase kunnen de volgelingen van een religie zich heel tegenstrijdig gedragen en uiten. De volgelingen houden zich dan alleen maar aan enkele richtlijnen als het hun voordelen biedt. Of men gaat netjes op zondag naar de kerk, van exact 10 uur 's morgens tot 11:30 uur, terwijl men de rest van de week in het geheel niet handelt en leeft als een gelovige. Het belijden van de religie wordt dan beperkt tot dat anderhalf uurtje op zondag. Dus "Zondag vroom, door de week een beest." Dan kun je rustig zeggen dat de religie praktisch al dood is. Het is vervallen tot een schijnreligie. Hoofdkenmerken van de dode fase zijn: tegenstrijdigheid, extreem opportunisme, normloosheid, niet-geloven of het belijden van een geheel andere religie.

10. Eventueel wedergeboorte.
Er zijn religiën die al eeuwen dood waren maar opeens een wedergeboorte meemaakten. Wedergeboorte van een religie is ook een heel interessant proces. Er ontstaan, net als bij de geboorte, weer een handjevol volgelingen. Die zijn dan de enige volgelingen en die streven er dan naar om in aantal toe te nemen. Ik ben een religie tegengekomen die momenteel een soort wedergeboorte doormaakt. Het gaat om de oeroude religie van de Germaanse volkeren; het Odinisme. Veel mensen noemen deze religie geheel onterecht, het heidendom. Het Odinisme was eeuwenlang de oorspronkelijke religie van de Noordeuropese volkeren. Ik heb er geen moeite mee als het Odinisme weer de belangrijkste religie van heel Europa wordt. Wel moet alles zonder al te veel bloedvergieten en mensenlevens geschieden. Het trieste van deze nieuwbakken Odinisten van de eenentwintigste eeuw is, misschien wel, dat zij het Odinisme opnieuw moeten uitvinden, omdat praktisch alle volgelingen en tradities weggevaagd zijn door de gekerstende tand des tijds.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: 'Koran: verbieden of Herschrijven?'