WEBpublication EBOOK wart0201 / EPAGE 67 of 87

Uitstervende Nederlanders
Mein Kampf, deel 2

SECTIE: 4. Heilige Nederlanders

4.3. Meerwaarde autochtone Nederlanders

Offeraar       Dewanand
Offercode      WFOR1009
Offerdatum     zondag 3 september 2001

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Uitstervende Nederlanders. Mein Kampf, deel 2

Eens, heel lang geleden (ruim tien jaar) kreeg ik een lift van een oudere man uit Nederland. Hij droeg vroeger handschoenen bij het heien van palen en men noemde hem een mietje, omdat de meeste mannen de grote klophamers met de blote vuist hanteerden. Tot op de dag van vandaag is iets van deze man in mijn gedachten gebleven. Hieronder volgt een toelichting.

Nederland is gebouwd op palen en vroeger heide men deze met de hand. Het is heel zwaar werk om een paal van vijftien meter de grond in te stampen, en soms vraag ik mij af of het slimmer geweest was als alle Nederlanders vroeger niet gewoon naar een lekker en zonnig overzees gebied waren gemigreerd, zoals bijvoorbeeld Suriname, want daar woonde toch haast niemand. Nee, de Nederlanders bleven doorploeteren op dit stukje Europese woestenij en zij bleven de zee trotseren, totdat een immense dam (stormvloedkering) werd gebouwd om de woeste zeekammen voorgoed te temmen. Dit is echt iets om dieper over na te denken.

Stel eens de volgende vraag:
Wie is de echte Nederlander?

Een gewone volkse Surinamer zou zeggen: de "bakra" natuurlijk, met een 'blanke' huidskleur, licht gekleurd haar en blauwe of groene ogen.

Een jurist zou zeggen: iedereen met een legaal paspoort van de staat der Nederlanden.

Een demograaf zou zeggen: degene die op Nederlands grondgebied is geboren en getogen.

Een psycholoog zou misschien zeggen: wie zich Nederlander voelt.

Een seksist zou zeggen: de man die met een 'blanke' Hollandse vrouw heeft gecopuleerd.

Een vage politicus zou zeggen: degene die geïntegreerd is in de Nederlandse samenleving.

Een socioloog zou zeggen: iemand met een sociotoop die helemaal Nederlands is.

Een econoom zou zeggen: iemand die fulltime deelneemt aan de Nederlandse economie.

Een linguïst zou zeggen: iemand met de Nederlandse taal als moedertaal.

Een (nogal) radicale nationalist zou zeggen: iemand met zuiver Nederlandse genen tot vier generaties terug.

Een Hindoeïstische yogi zou zeggen: degene met een gereïncarneerde Nederlandse ziel (atma) is een Nederlander.

Iedereen bekijkt het vraagstuk vanuit hsijn eigen al of niet bekrompen denk- en belevingswereld en niemand kan het vanuit een totaal perspectief bezien, omdat wij allemaal blinden zijn. Een mens is iets als hsij zegt dat hsij iets is, want elk mens heeft het recht op zelfbeschikking. Wie komt mij vertellen dat ik iets anders ben, dan ik geloof dat ik ben? Dat recht heeft niemand.

In het Hindoeïsme is het de plicht van elk menselijk individu om na te denken over hsijn bestaan als gereïncarneerde ziel op deze wereld. Het is belangrijk om jezelf te ontwikkelen tot een punt dat je jezelf kan overstijgen. Dus je grenzen verleggen en proberen om hogere inzichten te realiseren. Dit heet met een mooi woord: de kunst van zelfrealisatie. Het doel is om een beter en vreedzamer beest te worden.

Ik zou in feite de psycholoog gelijk willen geven, want de mens is een gevoelswezen. Iemand die zich Nederlander voelt, zal dat niet zomaar doen. Er zit veel meer achter dan alleen maar wat vage ideeën en gedachten. In onze zogenaamde multiculturele samenleving is er een trend om alles te benoemen en iedereen in een apart hokje te stoppen, want zo ontstaat er orde en dat geeft zekerheid. De Nederlander houdt van orde en rust, want dit land is immers barstensvol. Het is inderdaad een kunst om zoveel mensen te proppen op zo een klein stukje aardkloot. Hoe moet het dan verder met de echte Nederlanders?

In theorie is welvaart iets dat niet afhankelijk is van ras of afkomst, want statistisch gezien is elke soort even slim of even dom. Zou de Nederlandse economie nog doorgroeien als wij eventjes alle twaalf miljoen actieve autochtone Nederlanders vervangen door twaalf miljoen negers uit een arm Afrikaans land? Dit gedachte-experiment is alleen theoretisch uitvoerbaar, want het is je reinste utopie. Iedere weldenkende boer kan echter met honderd procent zekerheid voorspellen dat mijn experiment gedoemd is om totaal te mislukken en dat de hele economie gelijk na installatie en beëdiging van de twaalf miljoen negertjes in elkaar zal storten, omdat deze groep volwaardige mensen gewoon (nog) niet over de kennis beschikt om alles hier in Nederland draaiende te houden. Niemand uit Afrika is (nog) in staat om goede Hollandse jenever te stoken of om te zorgen dat de tulpen hier bloeien.

De conclusie is dat de autochtonen de kennis in huis hebben om dit land draaiende te houden en de economie hier te onderhouden of te laten groeien. Het vraagstuk is nu gereduceerd tot een kennisprobleem. Hoe komen zij aan die kennis? Dankzij een eeuwenlang proces van aanpassing, hard knokken, leren samenwerken, elkaar ondersteunen en op elkaar vertrouwen is het de autochtone Nederlanders gelukt om van dit stukje moerassig laagland een toonaangevend paradijsje te maken, met riante voorzieningen en royale uitkeringen. Op zich is dit een hele prestatie en een applausje is hierom op z'n plaats. Zij hebben de zee, de moerassen en het barre klimaat een pootje gelicht.

In het Hindoeïstisch geloofsstelsel is het heel belangrijk om de aarde die je voedt te danken. En het is ook goed om na te gaan wie jouw leefgrond liefheeft en haar koestert. Een echte Hindoe voelt zich verbonden met de hele wereld en het is niet belangrijk om een stukje grond te bezitten of om te gaan strijden voor wat lapjes droge aarde. Migratie is altijd een optie die openstaat, als het huidig woongebied eventjes onleefbaar is en slechtere tijden aanbreken. Maar als je ergens woont of te gast bent, dan is het wel je plicht om alles te leren over je nieuwe leefgrond en de beste leermeesters zijn dan de mensen die er al eeuwen wonen. Hierom is de autochtone Nederlander voor een Hindoegelovige heel belangrijk.

Het is op een bepaalde wijze zelfs zo dat de autochtone Nederlanders een bepaalde meerwaarde hebben, alleen al vanwege hun eeuwenlange determinatie en de hoeveelheid kennis die zij vergaard hebben over het huidige leefgebied. Het is dus heel dom om de autochtone Nederlanders te gaan boycotten of om hen te bedreigen of ze te proberen te verjagen van hen leefgebied, want dan ondermijn je je eigen toekomst. Aanpassen is altijd slimmer dan jezelf isoleren en gaan zitten ouwehoeren in een duf hoekje van de straat. Samenleven is participeren en proberen om een baksteentje bij te dragen, zodat het allemaal fleuriger wordt in ons kleffe landje.

Hoewel ik nu al ruim vijftien jaar woon in Nederland, is het nog steeds erg moeilijk om iets te voelen voor dit stukje moerassig laagland. Misschien zou ik een sterker gevoel hebben nu als ik ook palen moest heien en zandzakken sjouwen tijdens stormachtig weer, want echt gevoel ontstaat in tijden van nood. De meeste immigranten van tegenwoordig worden al vanaf de eerste dag verwend en hierom missen zij de ontwikkeling van een echte innige gevoelsband met dit zompig stukje Europese vasteland en dat is beslist jammer. De autochtone Nederlander krijgt dit gevoel met de paplepel mee vanaf de geboorte en dit is iets waar ik nog veel van kan leren. Dit is ook de reden waarom ze voor mij een bepaalde meerwaarde hebben, ten opzichte van de andere soorten in Nederland. En volgens mij zit er beslist iets zinnigs in dit betoog. Hopelijk leert iedere buitenlander of migrant hier iets van, zodat men het zelf sneller kan ontstijgen.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Uitstervende Nederlanders. Mein Kampf, deel 2