WEBpublication EBOOK wart0201 / EPAGE 63 of 87

Uitstervende Nederlanders
Mein Kampf, deel 2

SECTIE: 3.0. Heilige theorieen

3.13. (proza) Is de 'blanke' een mens?

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0201
Offerdatum     6 april 2005

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Uitstervende Nederlanders. Mein Kampf, deel 2

Sulayna schrikt wakker en hoort lawaai in het dorp. Zij ruikt vuur en hoort vrouwen en kinderen gillen. Er is iets gebeurd en een angstig voorgevoel overvalt haar innerlijke gevoelswereld. Doodsbang blijft zij liggen, om af te wachten en te hopen dat zij in leven blijft. Opeens begint haar baby te huilen, waardoor ook haar man wakker wordt. Op hetzelfde moment ziet zij hoe een mes de rieten wand van de hut open snijdt en een vreemde witte spook in een rood hemd binnen stormt. Haar man pakt direct zijn speer, maar uit de glimmende stok van de witte man komt opeens vuur en zij ziet hoe het hoofd van haar man kapot gaat en hij dood neervalt. Het witte beest pakt daarna een groot mes en hakt haar baby met twee slagen dood, waarna het helemaal stil wordt in de brandende hut.

Het witte beest heeft blauwe ogen en lang wit haar. Hij grijpt haar handen en sleept haar naakt naar buiten. De angst heeft haar totaal verlamd, waardoor zij niets zegt en niet eens kan huilen. Met een verscheurd gevoel beseft Sulayna dat zij niet droomt en dat er overal witte geesten rondlopen in het dorp, die iedereen doodmaken. Een andere witte man loopt naar haar toe en sleept haar mee naar een wagen met een kooi. Hij gooit haar samen met andere vrouwen in de kooi en sluit de deur. Zij ziet dat de meeste vrouwen bloedende wonden hebben in hun borsten en buik en constant huilen en schreeuwen. De mannen van haar dorp worden met ijzeren kettingen aan elkaar vastgebonden en in lange rijen gezet achter de karren. In de verte ziet zij hoe de witte monsters alle kinderen een voor een dood maken en de laatste hutten in brand steken.

Als de wagen begint te rijden beseft Sulayna dat haar leven voorbij is. Zij zal sterven als zij de heilige geboortegrond van haar dorp verlaat. Nu voelt zij zich eenzaam, want alles is vernietigd in haar innerlijk. Er waren al maanden geleden geruchten dat witte monsters uit de onderwereld hele dorpen plunderden en alle kinderen doodden. De mannen in haar dorp hadden hun speren extra scherp gemaakt om het dorp te verdedigen, maar dit was mislukt, omdat de witte monsters met vuur uit glimmende stokken iedereen konden doden. Voor het eerst in haar leven had zij zulke vreselijke beesten gezien. Sulayna begreep helemaal niet waarom zij een witte huidskleur hadden. Een oude wijze vrouw vertelde dat dit kwam door een vloek van de duivelse demonische machten en dat deze wezens onder de grond geboren werden, in het verre noorden waar het altijd koud en donker was. De vreselijke kou van vele duizenden jaren had hen tot kille, witte monsters gemaakt.

Pas toen het donker werd en de zon ging slapen, stopten de paarden. Sulayna zag hoe de witte dieren met grote doeken een soort hutten maakten, om erin te slapen. Er werd vuur gemaakt en de monsters aten geroosterd vlees aan stokken. Niemand bracht iets voor haar en de andere vrouwen in de kooi. Een van de vrouwen ademde niet meer, omdat zij dood was gegaan door een grote kapwond aan haar hoofd. Zij hoorde voetstappen en zag dat een van de monsters de deur van de kooi opende. Hij keek even naar alle angstige negervrouwen en sleurde haar opeens met veel kracht uit de kooi, waarna hij de deur op slot deed. Sulayna dacht dat zij haar nu zouden doden en roosteren boven het vuur, om haar daarna op te eten.

Het witte monster sleurde haar een grote hut binnen, waar er nog meer duivels zaten. De felle blauwgrijze ogen bekeken haar pikzwarte naakte lichaam. Het grootste monster stond op en trok aan de vlechtjes van haar zwarte kroeshaar. Daarna sleepte hij haar naar een hoekje van de grote hut en trok zijn broek uit. Sulayna schrok hevig toen zij de lange witte worm zag van dit monster. De mannen in haar dorp hadden een dikke zwarte stok aan hun lichaam en zij had vaak genoten ervan. Nu begreep zij wat dit monster wilde van haar. Met een hevig kloppend en angstig hart wachtte zij af.

Het monster greep haar vast en liet haar voorover bukken. Sulayna voelde onmiddellijk hoe de witte worm tegen haar lichaam stootte, maar schrok ervan, want het ding stootte aan haar achterkant, waar het vuil uit haar lichaam eruit kwam. Zij voelde een hevige pijn in haar achterkant, terwijl het monsterlijke ding diep doordrong in haar vuil gaatje. De mannen in haar dorp penetreerden altijd de vrouwelijke opening aan de voorkant, wat haar echt liet genieten. Zij besefte echter nu dat de witte monsters uit de onderwereld inderdaad vies en demonisch waren, want zij gebruikten het vieze gaatje om seks te hebben. Met een schok voelde zij hoe de grote witte worm braakte van genot en hoe de pijn steeds heviger werd. Een moment later liet de man haar los. Zij keek even en zag hoe twee andere monsters hun broek lieten zakken en haar onmiddellijk besprongen, om snel en hard door te dringen in de achterkant van haar zwarte lichaam.

Sulayna voelde urenlang hoe de hele groep witte monsters diep in haar naakte onderlichaam doordrongen, zowel van voren als van achteren en besefte dat er nu tientallen witte duivels zouden ontstaan in haar buik, die haar levend zouden verscheuren, als zij begonnen te groeien. Zij voelde opeens een hevige slag tegen haar hoofd en viel in een diepe slaap.

De ogen van Sulayna openden zich moeizaam. Zij keek om haar heen en voelde stekende pijnen in haar hoofd en buik. Nu was zij in de hel van de witte monsters beland en zij zou totaal verscheurd worden door de duivels in haar buik. Zij voelde hoe honderden duivels haar buik aan het opvreten waren en herinnerde zich dat een oude wijze vrouw eens had verteld, om het open te snijden, als dit zou gebeuren. Verschrikt keek zij om haar heen. Alle witte monsters sliepen. Uit haar hoofdwond stroomde bloed en haar beide handen waren helemaal nat erdoor. Ook uit het gat aan haar achterkant stroomde er bloed en de pijn voelde als de doodsteek van duizenden speren. Er lag een glimmend mes op de grond en zij kroop op haar handen en knieën ernaar toe om het op te pakken. Met beide handen hield zij het mes stevig vast en bad even tot alle goden uit haar dorp, om haar voor eeuwig te verlossen uit de macht van de witte demonen, die nu in haar buik leefden. Met al haar laatste krachten duwde zij het mes in haar buik en sneed deze met een verwoede ruk open, waarna honderden witte wormachtige monstertjes uit haar buik kropen en haar ogen voor eeuwig dicht vielen.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Uitstervende Nederlanders. Mein Kampf, deel 2