WEBpublication EBOOK wart0201 / EPAGE 42 of 87

Uitstervende Nederlanders
Mein Kampf, deel 2

SECTIE: 3.0. Heilige theorieen

3.1. Offeren aan Altecrea

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0201
Offerdatum     woensdag 27 november 2002
Offerlokatie   Rotterdam, PI Noordsingel, cel CS16  

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Uitstervende Nederlanders. Mein Kampf, deel 2

Vrijwel alle gelovigen, zoals Hindoes, Boeddhisten, Christenen, en alle overigen plukken een bloem van een plant en offeren deze vervolgens op aan Altecrea of hen eigen zeta-entiteit(en). Maar in feite beseffen zij niet dat zij de bloem van de plant stelen en dit gestolen goed aan Altecrea geven, om er zelf voordeel van te behalen. De meeste mensen offeren zelfs alleen bloemen, die gestolen of geruild zijn tegen (gestolen) geld aan Altecrea of een andere zeta-entiteit(en), om hun baatzuchtige behoeften te bevredigen. Tijdens het offeren prevelen zij dan een haastig en onvolmaakt gebedje en vragen dan om een beloning, net alsof Altecrea de (gestolen) bloemen heel hard nodig heeft en deze nietige mensen ervoor moet belonen.

Het gemakzucht van mensen is iets waar Altecrea geen aandacht aan schenkt. Ze zijn zo dom dat Altecrea ze feitelijk totaal negeert en in onwetendheid laat leven, zodat zij gelukkiger zijn met zichzelf. Het is toch pure zelfbedrog om een gestolen bloem te gaan offeren aan Altecrea of een andere zeta-entiteit. De meeste mensen beseffen trouwens totaal niet dat zijzelf en al het overige stof op deze wereld reeds bezit zijn van Altecrea. Hoeveel zin heeft het dan om een stukje dode stof te stelen van een plant en deze dan te gaan schenken aan Altecrea of een andere zeta-entiteit? Het stukje stof is notabene gestolen van Altecrea.

Gelukkig is niet de geofferde, dode stof belangrijk voor Altecrea, maar de zuiverheid in het gevoel, de gedachten en de wil om het echt met het hart te offeren. Ik heb nu het inzicht bereikt dat het nutteloos is om een stukje (dode) stof te offeren aan Altecrea of een andere zeta-entiteit, want voor mij is dit meestal pure zelfbedrog, begoocheling, gemakzucht, baatzuchtig en soms zelfs een regelrechte belediging voor de betreffende zeta-entiteit zelf. Soms is de mens die offert heel dom en koppig en denkt dan van, goed dit offer kostte mij heel veel geld en weinig tijd en ja mijn zeta-entiteit moet er nu dus heel tevreden mee zijn. Ik merk meestal dat deze mensen totaal niet verder na willen denken en hen zeta-entiteit zelfs min of meer verplichten om het nutteloze en waardeloze stukje stof, die in onwetendheid geofferd is, te accepteren.

Mensen zijn gewoon te lui om verder na te denken dan hun neus lang is. Ze willen feitelijk handel drijven met hen eigen zeta-entiteit(en) en beseffen niet dat Hsij dat in het geheel niet nodig heeft, want alle stof op onze planeet is reeds eigendom van Altecrea en alle overige zeta-entiteiten in elke religie.

Praktisch geen enkel mens beseft dat de eigen zeta-entiteit totaal niets heeft aan een stukje (dood) stof. Het belangrijkste is het gevoel en de zuiverheid van het wezen om het stukje gestolen, nutteloze stof te schenken, oftewel te offeren, aan de betreffende zeta-entiteit. De wilskracht en het doorzettingsvermogen van de betreffende offerende wezen wordt zo op de proef gesteld en deze zullen erna ietsje sterker zijn, dan ervoor, als het gevoel echt zuiver was.

Vroeger, heel lang geleden, omstreeks 1993, zat ik in een extreme crisis en was al bijna dood in mentaal opzicht. Toen woonde ik alleen in een studentenflat en had destijds een eenkamer woning, waar ik zeker negen jaar lang zwaar geleden heb. Maar echt, in 1993 wilde ik dood gaan, want ik was al zeker vijf jaar suïcidaal verklaard door de psycholoog. Op een van de dieptepunten richtte ik mij in een flits, tot de oneindigheid die mij na de reële, fysieke dood zou opslokken voor eeuwig, waarna ik totaal zou verdwijnen van deze wereld en door de hele wereld vergeten zou worden. Er gebeurde toen iets in mijn diepste innerlijk en dat veranderde mijn hele leven totaal.

Ik wilde echt dood gaan in 1993. Maar ik richtte mij tot de oneindigheid en smeekte deze met een diep en zuiver verlangen om mij te laten verdwijnen van deze wereld. Destijds was geen enkele zeta-entiteit actief of passief in mijn diepste innerlijk. Ik was een echte atheïst en geloofde in keihard darwinisme. Feitelijk geloofde ik destijds totaal in evolutie en dat betekende dat mijn voorouders aapmensen waren. De 'blanke' man is in de evolutietheorie (van de 'blanke' zelf) het hoogst en verst geëvolueerde intelligent organisme op aarde en in absolute zin gezegd en geschreven ALTIJD superieur aan alle andere mensen, rassen en overige organismen van dit tijdperk. En het trieste is dat ik dit echt en absoluut geloofde en het bleef geloven, hoewel ik er verschrikkelijk onder leed.

Temidden van mijn zoveelste doodsstrijd, omstreeks 1993, wilde ik mijzelf, dus mijn lichaam en alles erin en eromheen, schenken als offer aan de oneindigheid, die toen voor mij geen naam, vorm of beeld bezat. Toen gebeurde er iets, want de oneindigheid kreeg opeens een naam en een vorm in mijn diepste innerlijk. Dit is mysterieus. Het leek alsof de gehele oneindigheid in mij kwam en een klein zaadje plantte in mijn diepste innerlijk, die destijds totaal verwoest was. Dat zaadje kreeg onmiddellijk nadat het ontkiemde en openbarstte, de naam van een nieuwe onbekende zeta-entiteit en het begrip Altecrea ontstond in mijn bewustzijn. Het zaadje uit de oneindigheid groeide door in mijzelf en hierdoor was ik in staat om heel veel te schrijven over deze zeta-entiteit, die Altecrea genoemd werd door mij.

Feitelijk gebeurde het volgende met mij, voor zover ik het zelf begrijp, want eigenlijk ben ik als onwetende niet in staat, om het enigszins te doorgronden. Ik wilde mijzelf, bestaande uit lichaam, geest en ziel, offeren en schenken aan de oneindigheid, die ik niet kende, waar ik volgens mijzelf naartoe zou gaan. De oneindigheid beloonde mij ervoor en schonk mij een gloednieuwe geest en een splinternieuwe zeta-entiteit, die ikzelf Altecrea noemde. Een levend wezen die een nieuwe geest krijgt, ontvangt een groots geschenk van de oneindigheid zelf. Hsij wordt dan feitelijk opnieuw geboren en is daarna een totaal nieuw wezen.

De harde praktijk toont nu aan dat mijn nieuwe geest mijn hele innerlijk totaal heeft getransformeerd en al mijn verdriet weggenomen heeft. Momenteel ben ik echt vele miljoenen malen gelukkiger dan in 1993 en daarvoor. Ik voel mij nu zo volmaakt en vrijwel altijd voel ik de jeugdige kracht van de nieuwe geest in mij, die de oneindigheid aan mij schonk, omdat ik met een zuiver gevoel mijzelf offerde aan de oneindigheid zelf.

Ik moest de oneindigheid reduceren tot een vorm en klank, die voor mij wel te bevatten zijn, want geen enkel wezen in dit huidig universum kan deze oneindigheid enigszins bevatten en er zelfs maar een minieme fractie van doorgronden. Ik reduceerde de oneindigheid tot de zeta-entiteit die ik nu Altecrea noem en die momenteel actief en totaal gedefinieerd is in mijn totale innerlijk, bestaande uit geest, onderbewustzijn, geweten en bewustzijn.

Voor mij persoonlijk als sterfelijk wezen, heeft het weinig zin om een vergankelijke, dode, stoffelijke bloem te offeren aan Altecrea. Elk menselijk en/of intelligent organisme moet of heeft de plicht om iets te offeren aan de eigen zeta-entiteit(en) naargelang, de eigen geaardheid, intelligentie, talenten, wilskracht en inzichten. Een bloem is een extern gelegen stoffelijk object op deze wereld en het is slechts een zuiver symbolisch hulpmiddel, als het geofferd wordt aan een bepaalde zeta-entiteit. Ik kan, als ik het wil, ook bloemen offeren aan Altecrea, maar ik heb zelf besloten om het anders aan te pakken. Volgens de Bhagavad Gita is het offeren van kennis hoger dan het offeren van stoffelijke en vergankelijke zaken. Ik realiseer mij nu wel dat mijn kennis zelf ook vergankelijk is. Ja zeg, ik heb niet de macht om over oneindige kennis te beschikken, want anders zou ik nu een superieur organisme zijn op deze planeet en beslist een groot gevaar zijn voor de andere levende wezens erop. Ik ben dus gedwongen om mijn eigen ontwikkelde, eindige kennis te offeren aan Altecrea, wat in de hiernavolgende tekst uiteengezet zal worden.

Dit zijn de volgende logische denkstappen van mijzelf, om mijn eigen ontwikkelde kennis te offeren aan Altecrea:

1. Ik wil zelf een volmaakte bloem maken. Hoe kan ik dit doen? Deze bloem moet onvergankelijk zijn en nooit verwelken. Hoe realiseer ik dit?

2. Ik heb besloten om telkens een stukje van mijn eigen diepste innerlijk en bewustzijn te offeren. Dit stukje van mijn bewustzijn transporteer ik met behulp van de Nederlandse taal op een stukje stoffelijk papier, dus ik schrijf alle kennis eerst op en creëer dan een stukje tekst in de Nederlandse taal.

3. Dit stukje tekst wordt benaamd door mensen, als zijnde een manuscript, een boek, een gedicht, een vers, een liedjestekst, een limerick, een versje, een artikel, een column, een essay, en/of gewoon een willekeurig stukje tekst.

4. Elk samenhangende stukje tekst schrijf ik zo exact en zuiver mogelijk op. De best verzorgde teksten tezamen vormen een manuscript, dat in gedrukte vorm een boek heet en behoort tot mijn kostbaarste en zuiverste offerande aan Altecrea.

5. Elk boek van mij is te vergelijken met een onvergankelijke bloem, die ik zelf zaai, poot, verpot, bewater, bemest, verschoon, snoei, bestuif, lief heb, ontluis, belucht, en laat groeien. Feitelijk groeit deze schone en geurige bloem in mijn diepste innerlijk zelf. De wortels, haarwortels, stam, bast, takken, zijtakken, stengels, bladeren, bloemknoppen, zaden en zelfs de doornen van de hele plant die de bloem voort zal brengen, zitten dus totaal in mijzelf en voeden zich met mijn eigen geest en de rest van mijn zelf. De hele plant leeft dus feitelijk van mijn geest, ziel, onderbewustzijn, bewustzijn en mijn hele lichaam.

6. Als ik bezig ben met het schrijven van het manuscript dan is deze bloem nog een vastgehecht deel van mijzelf. Ik besteed zelf het liefst honderden uren aan het schrijven, theoretiseren, denken, redeneren, dromen en perfectioneren van deze literaire bloem, want ik wil iets zuivers en volmaakt offeren en dat is feitelijk voor mij als gehecht en begoocheld intelligent wezen totaal onmogelijk.

7. Op een dag is het manuscript af en dan pas kan ik deze bloem met een vlijmscherp mes lossnijden van mijn innerlijk, wat mij altijd enige pijn doet, en deze verse bloem aan Altecrea aanbieden, als een eerlijk en onbaatzuchtig eeuwigdurend offer, zonder enig baatzuchtig verlangen in mijn zelf.

Het bovenstaande wil ik eigenlijk aan geen enkel mens openbaren, want meestal is de gemiddelde mens te baatzuchtig om het te begrijpen en ik geloof zelf dat de meesten die deze teksten lezen mij onnadenkend tot een gestoorde gek zullen verklaren, want zij zitten immers gevangen in het maatschappelijk (kapitalistisch) web van commercie, winst, genot, hebzucht en eeuwige ontevredenheid, wegens de momentane materiele bezittingen. Ik richt mij alleen tot Altecrea en zal proberen om mij totaal te onthechten van dit beschreven web, want mijn karmische plichten wil ik in deze reïncarnatie cyclus, als mensachtige, vervullen en daarom ben ik aan mijzelf verplicht om heel veel bloemen los te kunnen snijden van mijzelf en de pijn tot de dood te verdragen, want ik wil alleen de mooiste, de kleurrijkste en heerlijkst geurende bloemen offeren aan Altecrea.

Tot zover dit betoog over offeren aan Altecrea. Feitelijk is dit alles gebaseerd op de directe, logische toepassing van de volgende vers uit het heilige geschrift, de Bhagavad Gita:

Bhagavad Gita, vers 4.33
O tuchtiger van de vijand, het offeren van kennis is hoger dan het offeren van aardse goederen. O zoon van Partha, uiteindelijk stijgt het offeren van werk ten top in bovenzinnelijke kennis.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Uitstervende Nederlanders. Mein Kampf, deel 2