WEBpublication EBOOK wart0201 / EPAGE 30 of 87

Uitstervende Nederlanders
Mein Kampf, deel 2

SECTIE: 2.0. Heilige zwartlanders

2.7.1. (1) Zwarten slecht voor economie

Offeraar       Dewanand
Offercode      WFOR1039
Offerdatum     vrijdag 5 maart 2004

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Uitstervende Nederlanders. Mein Kampf, deel 2

Noten vooraf
1. Definitie zwarte.
Zwarte volkeren (kortweg: zwarten) in Nederland definieer ik in deze teksten, met offercodes wfor1039, wfor1042, wfor1043, wfor1044, en deel 5 als alle ingezeten niet-westerse immigranten, inclusief de illegalen. In deze definitie wordt elke allochtoon als "zwarte" beschouwd, wat aardig overeenkomt met de dagelijkse aanduiding in de volksmond van de ('blanke') autochtone Nederlanders. In principe kunnen Joden beschouwd worden als allochtonen en ook gerekend worden tot de zwarten, want een vrij groot deel van de Nederlandse bevolking beschouwd Joden als buitenlanders, hoewel zij hier al meer dan vijftig generaties gevestigd zijn en in genetische zin voor honderd procent geassimileerd zijn. De etniciteiten die tot de zwarten gerekend worden, zijn dus: alle moslims (ook de bekeerden onder de autochtonen), Hindoestanen, Chinezen, alle Aziaten, Latino's, Antillianen, Surinamers, Kaapverdianen, Indonesiërs, Afrikanen (negers), Marokkanen, Turken, Libanezen, Mexicanen, Indianen, Brazilianen, Zuid-Amerikanen, niet-'blanke' Amerikanen, Indiërs, Vietnamezen, enz.
Opgemerkt dient te worden dat 'blanke' Nederlanders in deze exacte definitie ook tot de "zwarten" worden gerekend, indien zij cultureel, sociaal en psychologisch geassimileerd zijn, als individu, door een reële zwarte subgroep in de Nederlandse samenleving. Hierom is mijn exacte definitie van het begrip "zwarte" niet hoofdzakelijk gebaseerd op uiterlijke genetische kenmerken, maar op culturele, religieuze en psychologische uitgangspunten.

2. Let wel. Dewanand voert in genoemde teksten een strikt binair georiënteerde analyse uit van het zwart/wit denken, teneinde voor zichzelf meer inzicht te krijgen en te onderzoeken welke emoties vrijkomen tijdens dit proces. De realiteit is echter niet binair, waardoor deze teksten over zwarten onvolledig zijn.

3. Let op. Deze exacte tekst is geschreven als persoonlijk offer aan Altecrea en dient derhalve zelf genuanceerd te worden, tijdens het leesproces. Derhalve aanvaardt de schrijver geen enkele aansprakelijkheid van derden.

Sedert de immigratie van de eerste zwarte volkeren vanaf de zestiger jaren van de vorige eeuw, is er een maatschappelijk debat ontstaan over de mogelijke voor- en nadelen hiervan. In de beginperiode van dit debat ontstonden twee hoofdstromingen binnen de Nederlandse politiek, namelijk de linksen en de rechtsen. De linksen waren in het algemeen fervent voorstander van immigratie en verkleuring, terwijl de rechtsen er juist alles aan wilden doen om de grenzen te sluiten. Tot op de dag van vandaag is de Nederlandse politieke arena verdeeld in twee kampen, die regelmatig heftig discussiëren over het minderhedenvraagstuk en het totaal oneens zijn met elkaar. Doordat de Nederlandse economie momenteel in een recessie beland is, is een groot deel van de middenklasse opeens sterk verrechtst, waardoor het maatschappelijk taboe doorbroken is, om kritiek te leveren op "zwarten" in Nederland. Immers vroeger, in de oude tijd van drs. Hans Janmaat (Centrum Democraten) werd elke kritiek op, of stigmatisering van de minderheden streng gesanctioneerd, maar nu lijkt het erop alsof alles opeens taboeloos uitgekwaakt mag worden. In dit betoog zal geanalyseerd worden waarom er argumenten aan te voeren zijn, voor de kritische stellingname dat zwarten slecht zijn voor de economie.

In 2003 gingen in totaal 1850 bedrijven failliet. Vooral horeca en landbouw ondernemers moesten de deuren sluiten en al het personeel ontslaan. Uit de nieuwste economische cijfers blijkt tevens dat de Nederlandse economie in 2003 met 0,8 procent gekrompen is en dit betekent dat Nederland nu officieel in een recessie zit, zonder vooruitzicht op enige economische groei. Uit deze cijfers blijkt echter niet dat de zwarten de directe oorzaak zijn van deze recessie, want het grootste deel van de failliete ondernemers was immers gewoon "blank" Nederlands. De zwarten kunnen dus niet als zondebok aangewezen worden door listige politici en pseudo-deskundigen.

Economische groei is alleen realiseerbaar als een groot deel, minstens 70 procent, van de gevestigde binnenlandse bedrijven winst maken en groeien. De rol van kleine ondernemers hierbij is ook relevant, want het is vaak zo dat de groei van grote bedrijven gedragen en direct ondersteund wordt, door de kleintjes, die hand- en spandiensten verlenen of zorgen voor goedkope grondstoffen, mankracht, diensten en halffabrikaten. Er zijn vrij veel kleine ondernemers met een zwarte achtergrond in de Randstad te vinden en al deze dienstverlenende bedrijfjes werken indirect voor de grotere bedrijvenclusters. Het gaat hierbij om vele duizenden peanut bedrijfjes, die vaak op amateuristische wijze beheerd worden en op een heel laag niveau georganiseerd zijn. Al deze zwarte ondernemers streven in zekere zin niet echt naar een miljoenenomzet, om door te groeien tot een middenklasse onderneming, nee, ze zijn snel tevreden met wat extra kleingeld in de kassa en doen niet aan schaalvergroting en zware investeringen. Ze zijn gewoon al blij als de jaarlijkse nettowinst uit slechts drie cijfers bestaat. Volgens echte professionele bedrijfscriteria kunnen deze zwarte peanut ondernemers niet beschouwd worden als echte, gepassioneerde zakenmannen(-vrouwen), want investeren is niet hun hoofddoel in het leven. Juist door dit laatste verschijnsel blijft de winstgroei van deze zwarte bedrijfjes elk jaar hangen op minimale niveaus.

Om goed te kunnen ondernemen is een keiharde lange termijn visie noodzakelijk. Een echte woeste ondernemer weet precies hoeveel marktaandeel veroverd moet worden en stelt zichzelf daarbij een deadline om dit heilig economisch doel te verwezenlijken, ten koste van alles wat dierbaar of iconisch is. Voor de echte zakenmannen is winst maken en economische groei het allerheiligste wat er op de wereld bestaat en al het overige moet ervoor wijken. Als gekeken wordt naar de praktijk van vele zwarte ondernemers, dan wordt het al te vaak duidelijk dat hun peanut bedrijfjes niet professioneel georganiseerd zijn en vooral hierom nooit een respectabele omzet en marktaandeel kunnen verwezenlijken. Immers voor expansie is een hoge organisatiegraad noodzakelijk, want ondernemen is organiseren, hoe je het draait of keert.

In de meeste zwarte culturen is zakendoen iets wat niet ingeburgerd is, want men weet niet goed te organiseren. De hele armoede in landen zoals Suriname en Marokko wordt niet veroorzaakt door de domheid van de daar wonende mensen. Nee, vaak wonen daar zelfs veel intelligentere mensen dan in Nederland. De armoede en onderontwikkeling in deze voorbeeldlanden worden voornamelijk bepaald door de lage organisatiegraad van het volk en de te lage ambities van ondernemers aldaar. Alleen in landen met harde en ambitieuze ondernemers kunnen er wereldwijde netwerken ontstaan, die vele miljarden aan investeringskapitaal naar binnen halen, zodat de economie kan expanderen, tot ongeëvenaarde hoogten. En dit is nu juist iets wat totaal ontbreekt, in bijvoorbeeld Suriname. De mentaliteit in de Derdewereldlanden is niet geschikt voor het opbouwen van een wereldwijd imperium, omdat het samenwerkingsniveau te laag is of nauwelijks ontwikkeld is. Armoede en onderontwikkeling ontstaan immers door een te lage en/of amateuristische organisatiegraad.

De zwarten die zich in Nederland vestigden, hebben in zekere zin ook hun lage organisatiegraad en zwakke samenwerkingsrelaties meegenomen. En dit is nu juist het hoofdargument waarom ik rustig durf te stellen dat zwarten slecht zijn voor de Nederlandse economie. Immers de meeste zwarte organisaties die ik heb geanalyseerd zijn op een heel laag niveau georganiseerd. Ik merkte vaak dat de zwarte ondernemers over te weinig leidinggevende capaciteiten beschikken en juist hierom niet in staat zijn om hun peanut bedrijf te laten groeien, tot een middelgrote onderneming met minstens vijftig (legale) werknemers. Meestal was de hele bedrijfsvoering nogal amateuristisch van karakter, zonder een strakke centrale planningstructuur. Er werd te veel tijd verspild aan niet-productieve handelingen, welke veroorzaakt werden door de inefficiënte organisatie en de verkeerde inzet van mensen en middelen. Vaak bleek dat de hele administratie een totale puinzooi was, omdat de (zwarte) ondernemer over te weinig kennis beschikte van boekhouden en organiseren. Soms bleek dat de fiscus jarenlang onbewust en ongewild benadeeld was, dankzij de puinzooi boekhouding, waarna er opeens een faillissement volgde, dankzij een allesvernietigende naheffing in een beruchte blauwe enveloppe, met een fiscale haatverklaring uit een staatscomputer.

De praktijk van alledag leert deskundigen dat de meeste zwarte ondernemers reeds bij het begin hele grote fouten maken en juist hierom niet erin slagen om een goede dienst of een perfect product, te vertalen in een succesvol bedrijf, van nationaal kaliber. De meeste zwarte bedrijven en organisaties blijven jarenlang doormodderen, met weinig ambities, zonder strategische groeiplannen en met weinig vooruitzichten op een jaarlijkse nettowinst van minstens zes cijfers. Het relatieve aandeel van de zwarte bedrijven ten aanzien van het Bruto Nationaal Product van Nederland is nog steeds vele malen lager, dan het percentage vertegenwoordigde zwarten. Dit betekent dat zwarten in economische zin nog steeds niet goed geïntegreerd zijn en misschien nooit in staat zullen zijn om ooit een respectabele status te bereiken in het Nederlands ondernemersklimaat. Juist hierom durf ik te beweren dat de stellingname, "zwarten slecht voor economie" nu voor bijna zeventig procent bewezen is of voor minstens dertig procent als onwaar beschouwd kan worden. Nu kan elke gewiekste ('blanke') criticus hsijn geelbruine koffietanden vastbijten in de volgende gewaagde probleemstelling:

"Zal de verzwarting en/of verkleuring leiden tot structurele verarming in Nederland?"

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Uitstervende Nederlanders. Mein Kampf, deel 2