WEBpublication EBOOK wart0201 / EPAGE 11 of 87

Uitstervende Nederlanders
Mein Kampf, deel 2

SECTIE: 1.0. Heilige spam van Dewanand

1.3. Verkleuringswetten Nederland

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0201
Offerdatum     6 april 2005
Gepubliceerd in de Multined, 24 dec- 7 jan 2004, nummer 52/01-69/70

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Uitstervende Nederlanders. Mein Kampf, deel 2

Geeuwend keek Adyoko naar het houten plafond van zijn gekraakte kamertje en dacht even na over zijn toekomst in Nederland. Nu was hij al bijna zestien jaar in dit land, maar het was hem nog niet gelukt om een Nederlands paspoort te krijgen, want de witte mannen van de vreemdelingendienst deden hier heel moeilijk over en hadden hem nu tot illegale burger gedoopt. Elke dag moest hij vies werk doen op straat en kreeg een hondenloon, maar hij had geen andere keus. Om te overleven als illegaal moest hij knokken en volhouden. Hoe zag zijn toekomst er nu uit? Niemand keek naar hem om en zelfs de vele Nederlandse meisjes, die hij ontmaagd had, wilden hem toch niet helpen om te legaliseren. Dit begreep hij niet goed, want uit liefde moet je toch alles doen voor je man. Misschien wilden die 'blanke' meisjes alleen genieten van zijn zwarte zaad en hem daarna als een gebruikte negerslaaf dumpen. Adyoko besefte opeens dat hij vergeten was met hoeveel 'blanke' meisjes hij naar bed geweest was, want het waren er zoveel. Al de sappige herinneringen aan de wilde, 'blanke' sexmachines uit het verleden vulden zijn hoofd, waardoor hij ongemerkt in slaap viel, met een tevreden glimlach op zijn gezicht.

Verbaasd keek Adyoko om zich heen en besefte opeens dat zeker zestien miljoen Nederlanders hem toejuichten, vanuit de overvolle straten. Hij zag zichzelf op tientallen immense beeldschermen en wist eventjes niet wat er gebeurd was met hem, na zestien jaar verblijf in Nederland. Op zijn hoofd was er nu een gouden kroon, met fonkelende diamanten. Met zijn rechterhand hield hij een soort kromme, gouden stok vast. Een lange jas van rood fluweel, bestikt met gouden ornamenten omhulde zijn hele lichaam. Wat was er nu gebeurd? Op een beeldscherm zag hij een tekst voorbij flitsen. O, nu wist hij het. Hij was gekozen tot koning van Nederland en was nu de absolute machthebber van het Nederlandse volk. Dus hij had de verkiezingen gewonnen en mocht nu zijn eerste toespraak houden, vanuit het balkon van het koningshuis in Den Haag.

Het geschal van een trompet vulde de lucht en de hele meute Hollanders zweeg. Nu mocht Adyoko beginnen met zijn eerste officiële toespraak. Hij stapte naar voren en voelde geen vrees of angsten, want hij was zelfverzekerd en vastberaden om te zeggen wat hij wilde zeggen. Toen hij begon te praten, merkte Adyoko dat de woorden haast automatisch uit zijn mond vloeiden, net alsof hogere machten hem leidden.

Adyoko sprak alsvolgt.
Geachte volk van Nederland, geachte vrouwen en ministers, het is een eer om als eerste neger gekozen te worden tot koning van dit land. Ik heb nu de plicht om de zieke economie van Nederland te genezen van alle kwalen en daarom ga ik zorgen dat de vitaliteit toeneemt van alle Nederlanders. De kern van mijn politiek beleid bestaat uit de zalige verkleuringswetten, welke ik nu uiteen zal zetten.

De voordelen van mijn verkleuringswetten zijn:

1. Geen behoefte meer aan zonnebanken om een bruin tintje te krijgen. Dit bespaart energie en is milieuvriendelijker.

2. Geen behoefte meer aan dure zonvakanties om te verkleuren. Dit bespaart ook geld, dat geïnvesteerd kan worden in de nieuwe gekleurde generaties.

3. Meer genot voor de 'blanke' vrouwen, want die krijgen vele fiscale aftrekposten, als zij een gekleurd kind baren.

4. Een bonuspremie voor elke 'blanke' vrouw die met een zwarte naar bed gaat. Seks met een zwarte is voor elke vrouw vanaf vandaag een fiscale aftrekpost.

5. Hogere kinderbijslag voor gekleurde kinderen, zodat zij meer kans hebben op een betere scholing en opvoeding. Dit vergroot de carrière kansen van deze jonge, gekleurde Nederlanders.

6. Elk 'blanke' meisje die kan bewijzen dat zij door een zwarte man ontmaagd is, krijgt een ontmaagdingpremie, conform mijn verkleuringwetgeving.

7. Lagere fiscale lasten voor alle zwarten in Nederland, want die behoren vanaf vandaag tot de Nederlanders uit de toekomst.

8. Ontmoedigingsaccijnzen voor seks tussen witte mensen onderling, zodat wit met wit in bed voorkomen wordt. Alle gehuwde witte koppels moeten een verhoogde verkleuringbelasting betalen, zodat er genoeg geld binnenstroomt voor mijn verkleuringbeleid.

9. Open grenzen voor vruchtbare zwarte vrouwen, zodat elke 'blanke' man met eentje kan paren en zo vers, gekleurd nageslacht verwekt.

10. Levenslange detentie voor alle ariërs en rechts-extremisten, want die boycotten mijn verkleuringpolitiek.

Met een tevreden gevoel zweeg koning Adyoko na zijn eerste toespraak en hoorde het gejuich en gejoel van alle zestien miljoen Nederlanders door de stampvolle straten klinken. Iedereen scheen dolgelukkig te zijn met zijn nieuwe verkleuringbeleid, want alleen op deze wijze kon de vitaliteit van de Nederlandse economie gered worden. Ook zouden er minder Nederlanders ziek worden, want zij konden nu meer genieten van het leven en hadden er zelfs fiscaal voordeel bij. Iedereen was het ermee eens dat verkleuring nu de heilige norm was in Nederland en het enige nationale doel was.

Koning Adyoko hoorde gelach achter zich en zag tientallen meisjes naar hem toelopen. Het hele balkon vulde zich met vruchtbare Nederlandse meisjes, die zich razendsnel uitkleedden voor hun nieuwe koning, want zij wilden hem vereren. Een meisje ging op de troon zitten en spreidde haar ontkleedde lichaam. De opgewonden koning, nam eerst een slokje Tanzaniaanse toverdrank, en greep de uitnodigende witte dijen stevig vast, om deze jonge maagd te veroveren, met zijn snel stotende heupen. Met gesloten ogen genoot hij van zijn nieuwe status, als legale koning van heel Nederland.

Terwijl Adyoko zijn ogen opende voelde hij zijn hele lichaam krampachtig samentrekken. Een krachtige ontlading spoot uit zijn onderlichaam en hij voelde een koude, glibberige vloeistof op het laken en zijn buik. Het hele bed voelde nu vies en kleverig aan en hij realiseerde zich dat het slechts een droom was geweest. Er was niets veranderd, want hij was nog steeds die arme, ontredderde illegaal uit Tanzania, die elke dag zonder enig toekomstperspectief ploeterde in vieze Nederlandse vuilnisbakken.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Uitstervende Nederlanders. Mein Kampf, deel 2