WEBpublication BOOK WART0159 / EPAGE 48 of 58

Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat
Een persoonlijke impressie

4. Level 4: De reincarnatie van Janmaat

4.9. Sprookje: deel 2, "De zwarte gaten van het paradijs"

Offeraar       Dewanand
Offercode      WART0159
Offerdatum     16 juni 2006
Offerlokatie   Rotterdam, PI Noordsingel, cel CS16 

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat

Een enorme zwarte, slijmerige grotwand was om hem heen. Janmaat keek naar het einde ervan en zag duizenden kikkervisjes zwemmen in een gekleurde, drabbige massa. De wanden bewogen heen en weer. Er klonk een zuigend geluid, die steeds luider scheen te worden. Opeens hoorde hij het geluid van een enorme explosie en de grot begon in te storten. Een glibberige, taaie massa omklemde zijn hele lichaam, als een enorme wurgslang. Alle lucht werd uit zijn longen geperst en zijn hoofd begon pijn te doen. Braaksel vloeide uit zijn mond en hij voelde hoe hij langzaam stikte in deze zwarte, vochtige onderaardse grot. Het maakte hem vreselijk bang. Was dit de realiteit?

Janmaat ontwaakte met een ellendig gevoel. Angstig keek hij om zich heen. Het leek zonet alsof een reusachtige zwarte slang hem aan het wurgen was en zijn benen reeds opgeslokt had. Nu wist hij het weer. Die beelden van zonet waren afkomstig uit een bizarre angstdroom. Zijn hartslag werd langzaamaan rustiger en Janmaat begon een beetje na te denken. Na zijn hartaanval had de onderwereld hem opgeslokt om hem te straffen voor zijn extreemrechtse waanideeën. Maar op het moment dat een hellehond hem wilde verscheuren, verscheen een zwarte engel die Mumba heette. Deze pikzwarte vrouw, met glanzend donker haar en vleugels met lange, witte veren, nam hem mee naar haar paradijs op een verre hemelse planeet, waar alles zuiver leek te zijn. Janmaat dacht even na en probeerde goed wakker te worden. Nu wist hij het weer. Hij wilde Mumba spreken en daarvoor moest hij nu drie keer haar naam uitspreken. Dat deed hij en daarna moest hij wachten. Het leek alsof zij alles kon horen wat hij dacht. Zijn gedachten dwaalden af naar de beeldschone vrouwen, die hij gisteren had gezien. Ze konden echt geweldig koken. Alle namen en gezichten van deze honderd wonderen spookten door zijn hoofd. Zou hij echt alles met ze mogen doen wat hij wilde? Was dit echt een Nederlands paradijs, zoals hij dit altijd al gefantaseerd had?

De grote deur van de hut ging langzaam open en de hele ruimte werd gevuld met helder daglicht. De beeldschone zwarte engel liep met plechtige stappen naar binnen en ging voor hem staan. Janmaat keek haar eens goed aan. Ze was heel zwart, maar er waren arische trekken in haar fijngevormde gezicht. Zuiverheid straalde van haar af, alsof zij een gloeiende ster zelf was. Mumba liet hem even bijkomen en vroeg toen: "Wil je mij iets vragen Janmaat?" Haar stem klonk helder en zuiver. Het leek alsof de lucht gezuiverd werd door de klanken uit haar mond. Hij vroeg het volgende: "Wat moet ik hier doen? Hoe lang moet ik hier blijven?

Mumba lachte eventjes en keek deze nieuwkomer oprecht en doordringend aan. Daarna zweeg ze en liep naar het raam om even naar buiten te kijken. Het leek alsof zij nu twijfelde om een beslissing te nemen en iets terug te zeggen. Janmaat kreeg wantrouwen en uitte zonder na te denken: "Ben ik jullie gevangene hier?" Mumba lachte opnieuw heel luid en draaide zich langzaam om in zijn richting. Ze liep met drie passen naar de rechtse zondaar toe en keek hem vriendelijk aan. Toen begon zij op plechtige toon het volgende te vertellen.

"Janmaat, je ben hier zo vrij als een vogeltje. Ik kan je zelfs de vleugels van een vogel geven om je deze vrijheid zelf te laten proeven en ervan te genieten. Ik heb je hier in dit Nederlands paradijs geplaatst om je te laten genieten van het leven. Jouw taak hier is om te genieten met alle vrouwen hier. Samen met hen moet je gekleurde en gemengde zielen verwekken voor het Nederlandse volk van de toekomst, want anders worden zij geestelijk ziek door het tekort dat daar nu heerst.
Om de negen maanden wordt elk van de vrouwen hier een gave maagd en dan zal zij zelf naar jou toekomen, om jou te laten genieten van haar jeugdige en nauwe vrouwelijkheid. Jij krijgt vanaf heden de kracht van tien jonge mannen, om eeuwig te genieten in dit volmaakt Nederlands paradijs. Door te genieten mag jij vanaf vandaag je geliefde moederland dienen. Zie dit als een heilige plicht. Wees welkom hier, wordt eeuwig gelukkig en geniet van al datgene dat ik jou nu heb geschonken".

Met open mond keek Janmaat haar aan. Nu zweeg zij minutenlang, terwijl een mysterieuze lach op haar gezicht te zien was. Daarna fonkelden haar bruine ogen even en Mumba vouwde de handen ineen, met een diepe buiging naar hem. Haar vleugels vouwden zich uiteen en ze steeg op. Ze vloog dwars door het plafond weg als een massaloze schim van zuiver astraal licht en Janmaat staarde een tijdje met grote verwonderde ogen naar de leegte van het hoge gewelfde dak. Het leek alsof dit alles een echt sprookje was, waarin alle wereldwonderen voorkwamen.

De deur werd langzaam geopend en een raszuivere jonge negervrouw kwam binnen met een grote mand op haar hoofd. Ze boog voor hem, zette de mand op tafel en liep zwijgend weg. Er zaten prachtige goudgele bacoven in de mand en een heerlijke zoetige geur vulde de hele hut. Janmaat pakte een bacove en trok de zachte schil eraf. Het smaakte haast paradijselijk en slechts enkele minuten later had hij de hele mand leeggepeuzeld. Met een tevreden gevoel en een volle maag viel hij in een luchtige ochtendslaap.

Later op de dag in de middag ging hij naar buiten om zijn nieuwe wereld te verkennen. Er waren best veel kleine hutten in het dorp. Het leek erop dat elke vrouw een eigen hutje had. Geen enkele vrouw zei iets tegen hem, terwijl hij door het dorp slenterde en af en toe in een kleine hut keek. Sommige vrouwen giechelden wel op kinderlijke toon. Elk van ze scheen het heel druk te hebben. Een paar wasten kleren op een houten plankje die in een grote emmer met water stond. Andere typische bezigheden waren bijvoorbeeld borden afwassen, bloemen verzorgen, fruit oprapen van de grond, meel fijnstampen, water halen uit de put, koeien melken in de stal, koken op houtvuurtjes, en nog veel andere dingen. Eentje was zelfs bezig schilderijen te maken. Het leek wel een bijenkolonie, want niemand zat stil of stiekem te nietsen.

Rond het hele dorp was een hoge houten muur gebouwd. Er was maar een uitgang, met een stevige poort en twee bewaaksters. Janmaat had geen zin om vandaag buiten het dorp te gaan rondlopen, want er was nog heel veel te zien. De wandeling door het dorp maakte hem een beetje moe. Terwijl de zon onder ging, stapte hij zijn eigen hut in en ging op het heerlijke donsbed liggen. Zorgeloos viel hij direct in een diepe slaap. Hier in het paradijs was alles zo perfect en het geluk leek tijdloos.

Janmaat opende zijn ogen en hoorde onbekende buitenlandse muziek. Drie vrouwen stonden naast het bed met schone kleren en eentje vertelde hem om naar buiten te komen voor het avondfeest. Snel kleedde hij zich om en liep de grote hut uit om te zien wat er allemaal gebeurde in dit dorp.

De avondlucht was warm en voelde heel zuiver. De hele hemel was bezaaid met fonkelende diamantachtige sterren. Zoiets had hij nooit eerder gezien in Nederland. Het was een prachtige avond en hij voelde zich uitstekend. Toen keek hij naar de vrouwen. Ze zaten allemaal op de grond, rond een groot kampvuur. Eentje wenkte hem om plaats te nemen in een grote stoel. Met een nuchtere blik liep Janmaat ernaartoe en ging zitten. Nu voelde hij zich net als een koning in dit paradijs. Als leider van de Centrum Democraten had hij hierover al heel vaak gefantaseerd. Helaas behaalde zijn rechtse partij nooit een monsteroverwinning tijdens de verkiezingen, om daarna de monarchie en dat hele democratische geouwehoer af te schaffen en zichzelf tot koning te kronen van het nieuwe Arische rijk. Zo af en toe had hij er echt over nagedacht om zijn hoge kontakten in het leger te benutten en met grof militair geweld een rechtse revolutie te ontketenen in dat stomme molentjes polderland en snel orde op zaken te stellen. Nou ja, elke leider heeft zo zijn eigen toekomst idealen. Dat was immers heel normaal in de politieke arena.

Janmaat keek verstrooid om zich heen, want zijn gedachten waren even afgedwaald naar de idealen van het verre verleden. Drie vrouwen stonden giechelend voor hem met bekers en schalen. Hij pakte de grote beker van aardewerk en nam enkele slokjes. Er zat witte, zoete kokosmelk met ijsblokjes in en het smaakte uitstekend. Nu kreeg hij echt trek in de lekkere hapjes van zijn lieve, zwarte vrouwtjes. Een vrouw reikte hem een dampend stuk vers vlees aan en zei: "vers geroosterd schapenvlees". Janmaat nam snel een grote hap van het heerlijk geurende stukje schapenbout en werd verrast door de perfecte smaak ervan. Het vlees was gekruid met peper, knoflook en gemalen gember, precies zoals hij het wenste. Ze kenden zijn smaak hier. Nu lustte hij er een stevige hap van en binnen tien minuten had hij een halve geroosterde schaap opgegeten. Het leek alsof zijn maag tien keer groter was geworden in dit paradijs. Dit was natuurlijk heel voordelig, want het voedsel hier was ook tienmaal lekkerder.

Als nagerecht kreeg hij geroosterde bananen en gepofte zoete aardappelen voorgeschoteld op grote houten schalen. De vrouwen maakten hem hongeriger dan ooit tevoren en alle malse hapjes werden als zoete broodjes opgeschrokt. In dit paradijs leek hij nu op een echte veelvraat. Na het feestmaal bracht een vrouw een grote kruik vol warme rijstwijn voor haar blanke afgod, die alles in één teug opslokte, alsof dat zijn enige kunst was. De meeste vrouwen lachten zich nu krom om de vraatzucht van hun nieuwe meester, want zoiets hadden zij al eeuwenlang niet meegemaakt.

Tijdens de maaltijd klonk er de hele tijd zacht geroffel van kleine trommen en fluittonen erdoorheen. Nu werd het tijd voor wat anders. Er werd meer hout gegooid op het vuur en de vlammen schoten eruit. De zuivere vlammen en de rijstwijn maakten hem wat zweverig. Het tromgeroffel werd nu luider en het ritme versnelde. Een hele groep negervrouwen trad aan in een rij. Hun hele lichaam was behangen met veren en kralen, zonder andere kledingstukken. Terwijl zij wild ronddansten zag Janmaat zo af en toe een woest, harig onderlichaam en strakke blote borsten, wat hem een tintelend gevoel gaf in zijn buik.

Een van de vrouwen trok hem uit de stoel en voerde hem mee naar het midden van de dansarena. De muziektoon versnelde en wilde Afrikaanse klanken vulden zijn hele hoofd. Een hele groep vrouwen danste om hem heen. Ze draaiden snel in het rond, sprongen dan enkele keren op en neer met opgeheven handen en bogen daarna naar hem toe met uitgestrekte armen.

De laatste keer dat hij ooit gedanst had, was zeker veertig jaar geleden, toen hij nog een wilde studerende tiener was. Dat was zo lang geleden. Maar nu voelde hij zich heel licht worden in dit paradijs. De levendige energie van de jonge, zwarte vrouwen drong tot hem door en de jonge beer ontwaakte. De Afrikaanse klanken betoverden hem in een flits en zijn hele lichaam begon te draaien en te springen. De sambatonen verslonden hem totaal en hij danste fanatieker dan de vrouwen. Als een dolle dansende blanke gek rende hij om het grote vuur heen, met een dansend harem om hem heen.

Janmaat danste urenlang om het vuur, totdat al het brandhout verteerd was tot een smeulend hoopje kolen. De vrouwen waren ongemerkt een voor een weggeslopen naar hun eigen hutjes, om bij te komen van de wilde vuurdans. Slechts eentje bleef achter en die voerde haar energieke afgod mee naar de grote hut. Met een uitgelaten gevoel sprong hij op het grote bed en doezelde direct weg in een diepe slaap.

Met een tintelend gevoel in zijn lippen, opende Janmaat zijn ogen. Hij keek nu recht in de zwarte, fonkelende ogen van Sambalaa. Zij had haar meester wakker gekust. De hele hut was verlicht door een tiental kaarsen en hij kon het slanke, zwarte lichaam van Sambalaa heel goed zien. Zij was een raszuivere negerin. Zijn handen graaiden in het lange kroeshaar op haar hoofd en het voelde zachter aan dan hij ooit gedacht had. Toen hij een tiener was had hij een keertje een bezoek gebracht aan een Afrikaanse prostituee in Den Haag, om zijn behoeften te bevredigen en zijn hormonen te temmen. Maar Sambalaa gaf hem nu toch een ander gevoel. Hij voelde zich kalm en ontspannen met deze zwarte lenige kat op zijn blote bovenlichaam.

Sambalaa kuste hem weer en dit keer voelde hij een hevige energiegolf door zijn oude aderen razen. Het was zeker tien jaar geleden dat hij zo een gevoel voor het laatst meemaakte, want al die tijd had de ziekte zijn libido verlamt. Met kracht greep hij het soepele lichaam beet met zijn armen en rolde haar opzij, totdat hij bovenop haar zwarte borsten lag. Janmaat hapte hongerig in beide teder gewelfde borsten en zoog er net zolang aan, totdat dit sensueel aperitief uitgemolken was. Zijn blik gleed toen naar de onderkant van deze rijpe, zwarte vrucht, die zich gewillig aanbood aan haar extreemrechtse afgod.

Tussen de rijpe dijen van Sambalaa zag hij twee rijke, vlezige zwarte lippen, omgeven door kortgeknipt kroezig schaamhaar. Deze grote, donkere scheur zag er lekker jong en vers uit. Minutenlang staarde hij er gehypnotiseerd naar, om alle mysteriën van deze duistere oerspleet te doorgronden, wat in het geheel onmogelijk is voor een man.

Gretig hapte en likte hij in het zachte onderlichaam van Sambalaa, die haar meester alleen wilde dienen. Zo af en toe beet hij in de uitdagende zwarte lippen en dan kirde zij het uit van genot, want dit vond zij gewoon zalig, hoewel er korte pijnstoten schoten door haar schaamstreek. Haar vaginaal vocht slikte hij gulzig door, alsof het de hemelse nectar zelf betrof en hem vulde met vitaminerijke voedingsstoffen. Terwijl zijn tong de rosé binnenkant van haar edel orgaan aflikte, voelde hij hoe haar hele vagina ritmische spierbewegingen maakte en zijn tong beklemde. Sambalaa ademde hevig en kwam zuchtend bij.

Daarna ging Janmaat achterover liggen op het bed om na te genieten van de smaak van haar vaginale nectar. Sambalaa boog zich voorover en omhelsde zijn mannelijk lid met haar soepele mondje. Het paste precies erin en haar hoofd bewoog ijverig op en neer, terwijl zij gulzig al het vuil en voorvocht ervan inslikte, alsof het ging om heilige mannelijke nectar. Zij bleef zuigen eraan, totdat haar blanke afgod een eerste lading zaad aan haar gaf. Hevig ademend slurpte zij alles op. Zij likte ook het witte spuitvocht op haar hand op, want het mocht niet verspild worden.

Normaal gesproken viel hij na een eerste hoogtepunt direct in een diepe slaap, maar vandaag had hij er nu juist meer zin in. Haastig beklom hij het lenige lijf van Sambalaa en duwde haar benen stevig omhoog, tot deze wijdbeens over zijn schouders geslagen waren. Nu kon hij de dikke, zwarte scheur onderin heel goed zien. Een jeugdige mannelijke impuls raasde door al zijn spieren en met een krachtige heupstoot ramde Janmaat zijn keiharde lans in de uitnodigende oerspleet. Sambalaa voelde hoe de witte lans haar meedogenloos doorboorde en schreeuwde het uit van de pijn, toen deze het gave vliesje stukscheurde. Het gekerm van deze zwarte slavin wond hem op en keer op keer bleef hij doorstoten in het verse, nauwe gat, totdat zijn woeste stootram zich ontlaadde in haar machteloze onderlichaam. Op dat moment schreeuwde Sambalaa: "Je moet mij tenminste drie keer de kracht van jouw lichaam geven. Niet stoppen meester, naai mij door. Geniet van mij, ga door".

Haar verzoek maakte Janmaat alleen wilder en potenter. Heel even hoorde hij de woorden van de zwarte engel, dat hij nu over de kracht van tien jongemannen beschikte. Hij dacht niet meer na, want hij had nu pas echte trek in dat nauwe ding van deze paradijselijke negervrouw.

Met een ruk trok hij het harde ding eruit en schrok eventjes. De lakens waren besmeurd met haar maagdelijke bloed. "Maak je niet druk daarom, ga gewoon door", zei Sambalaa lachend en knielde voorover op het bed in zijn richting. Haar voorovergebogen lijf maakte de stier in hem los. Haastig greep hij haar heupen en stootte zijn paal vanuit de achterkant in haar voorste spleet. Tot zijn verbazing bleef het ding hard en gezwollen. Ook voelde hij geen enkele vermoeidheid. Dus bleef hij in de backfish houding nog enkele uren doorstoten in het jonge, zwarte gaatje, tot hij zeker vier keer zijn zaadjes had afgeschoten in deze paradijselijke eendagsslet.

Na de vierde keer voelde hij zich een beetje uitgeput en ging liggen op het bed. Hij hoorde hoe de vogels het ochtendgloren verwelkomden met fris gefluit en gekwetter. Toen hij bij zijn zinnen kwam opende hij even zijn ogen en keek naar Sambalaa, die met de ogen dicht op het bed lag op haar rug. Janmaat schrok toen even, want haar hele buik was groot en stevig opgezwollen. Het leek alsof er iets ernstigs mis was, want ze ademde heel onrustig. Hij pakte haar arm en hoorde opeens de stem van Mumba vanaf het plafond en ze zei: "Er is niets met Sambalaa gebeurd. Let nu maar op wat er zal gebeuren".

Sambalaa begon heviger te ademen en zuchtte heel diep met de benen wijd uiteen. Janmaat sprong uit het bed en keek daarna vanaf een veilige afstand toe. Uit het onderlichaam van Sambalaa kroop een witte rookwolk en zij begon hevig te kreunen. Haar hele lichaam schokte op en neer. De vagina van Sambalaa opende zich nu heel wijd en een grote wolk gleed er heel snel uit, terwijl zij het uitschreeuwde van de pijnstoten in haar hele buik. De wolk straalde licht uit en veranderde in een bruine wazige massa. Een paar seconden later spartelden er tientallen kleine doorzichtige en gekleurde babylichaampjes door de lucht. Mumba daalde toen neer tot de grond en zette allemaal in een grote mand. Toen zei zij tegen Janmaat: "Nu gaat mijn ooievaar deze gekleurde zielen naar Nederland brengen. Slaap lekker. Daag." Ze vloog daarna heel snel weg, dwars door het dak met de volle mand in haar handen.

Direct na het vertrek van Mumba sprong Sambalaa glimlachend uit het bed. Haar buik was weer plat en alles zag er normaal uit. Ze zei: "Over negen maanden kom ik weer jouw heilig blank zaad halen. Tot dan blanke meester". Sambalaa kuste Janmaat op zijn mond en maakte een diepe buiging om zijn voeten ook te kussen. Daarna liep zij zwijgend de grote hut uit.

Janmaat was een beetje verbaasd door al deze dingen. Nu voelde hij zich behoorlijk vermoeid en viel snel in een diepe, rustgevende slaap. Zijn eerste missie was met succes volbracht en iedereen was tevreden. Nu had hij de kans om Nederland voor eeuwig te dienen, enkel en alleen door te genieten in dit heerlijke Nederlandse paradijs. Het leven kon gewoon niet zaliger zijn voor onze rechtse rakker. Hij droomde de hele dag over duizenden avontuurtjes met zijn zwarte maagdelijke harem en voelde zich als de gelukkigste Nederlander in het hele universum.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat