WEBpublication BOOK WART0159 / EPAGE 42 of 58

Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat
Een persoonlijke impressie

4. Level 4: De reincarnatie van Janmaat

4.3. Hindoeisme en rassenstrijd

Offeraar       Dewanand
Offercode      WART0159
Offerdatum     16 juni 2006
Offerlokatie   Rotterdam, PI Noordsingel, cel CS16 

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat

***
Het kleine babyhandje van Janmaat aarzelde even, om nog wat te schrijven. Het leven was nieuw en de tijd ging snel voorbij. Dit thema moest echter wel behandeld worden. Hij moest het Nederlandse volk redden en begon de pen te bewegen over het geduldige papier.
***

In het Hindoeïsme is het fanatieke en agressieve gedrag van volkeren en rassen vele duizenden jaren langer bestudeerd, dan in de hedendaagse Westerse maatschappij, die nauwelijks vijftig jaar (halve eeuw) oud is en reeds nu al bejaard is en zelfs dementeert. Het hele betoog over Hindoeïsme en rassenstrijd zal in beknopte en eenvoudige termen uiteengezet worden.

Volgens mijn Hindoeïstische wijsheid is een wezen niet het lichaam, maar de ziel, het atma, dat erin huist. Na miljoenen reïncarnaties van deze atma, is het karma ervan rijp genoeg om als menselijk wezen te reïncarneren en dan volgt de geboorte als mens. Dan wordt een unieke kans geboden om voor eeuwig verlost te worden van de wedergeboorte op deze wereld. Eerst zal het eigen karma totaal uit moeten werken en zo ervoor zorgen dat het menselijk wezen de beschikking krijgt over volmaakte en zuivere kennis. Het wezen, de mens, moet zelf ontdekken, door schade en schande, dat het materiele lichaam constant begoocheld raakt door de eigen zinnelijke zinnen en behoeften, die alleen uit zijn op genot en zinbevrediging. De mens is zelf vrij om te kiezen voor een eigen levenspad. Kiezen voor genot leidt tot gehechtheid aan de hele materiele wereld en deze gehechtheid is de echte oorzaak van alle onrust, woede en strijd die zich daaruit zal manifesteren. Nu volgt een eerste conclusie, die heel logisch is.

De behoefte aan rassen- en volkerenstrijd is totaal afhankelijk van het niveau van gehechtheid aan het eigen zinnelijke en materiele (stoffelijk omhulsel) lichaam. Bij eliminatie of vermindering kan de behoefte aan rassenstrijd geheel verdwijnen. Het bewuste besef van de beperkte waarde van het eigen materiele (stoffelijk) lichaam veroorzaakt deze gehechtheid. Het wezen ontdekt continu de zwakheid van het eigen lichaam en raakt erdoor gefrustreerd, want de eigen onmacht wordt genegeerd en zelfs radicaal ontkend. Het nietig mensje wil immers almachtig zijn en gaat ertoe over om dit echt te realiseren. De eigen intelligentie wordt hiertoe misbruikt en er ontstaat een innerlijke strijd, die geprojecteerd wordt op andere vreemde mensen. Deze vreemdelingen worden nu gereduceerd tot subjecten van de eigen onmacht en beperkte inzichten en daarna tot de ultieme vijanden van het eigen voortbestaan verklaard, waarna de basis is gelegd voor het haten van deze onschuldigen, die al te vaak gedoemd zijn om heel veel te lijden.

De mens wil dus de eigen onmacht niet accepteren en projecteert dit op andere wezens om zichzelf gelukkiger en almachtiger te voelen. Na deze projectie is de onmacht een levende entiteit geworden en deze kan gedood worden, want elk leven kan beëindigd worden. De agressor gelooft dan dat de eigen onmacht vernietigd is als de levende projecties ervan op gewelddadige wijze afgemaakt worden, hoewel er feitelijk niets veranderd in de reële bestaanswereld. De moordlustige mens (mannen) gebruikt dan de krachten van Shiva, maar realiseert zich niet dat het doden van de projectie, alleen maar leidt tot meer woede, haat en onwetendheid. Shiva zelf vernietigd alleen op basis van kennis en wetendheid. Maar de mens doodt en vernietigd alleen op grond van totale onwetendheid en wordt ervoor zelfs gestraft door nog meer domheid. Dit is het grootste verschil tussen Shiva en de mens.

Stof bestrijdt stof.
De beperktheid van het stoffelijke bestaan maakt de mens woedend en heel ontevreden. Het materiele lichaam heeft helaas grenzen en maakt oneindig genot onmogelijk. Als de mens dit niet kan accepteren, dan wordt hsij jaloers op andere menselijke soorten, want dan denkt hsij dat die meer kunnen genieten van het leven. Om deze vreemdelingen het leven zuur te maken, begint de ontevreden mens met een oorlogshandeling. Meestal betekent dit dat de vreemdeling tot vijand verklaard wordt en op alle mogelijke manieren gekleineerd wordt, net zolang tot hsij niet meer kan genieten van het leven. De agressor verklaart zichzelf na de overwinning tot superieur wezen en gelooft dan dat hsij ontzettend sterk vooruit gegaan is en meer macht heeft om nog meer te genieten. Hierbij vergeet hsij dat het stoffelijk lichaam niet veranderd is en juist gedegenereerd is. Deze onwetendheid is de basis van de illusie dat de vreemdeling nu niet meer bestaat.

De mens wil hsijn eigen nietigheid niet erkennen. Er woedt een constante strijd in het innerlijk van elk mens om meer waard te zijn dan de verzameling nutteloos stof die men al is. Deze realiteit is heel teleurstellend. De hoeveelheid stof in elk mens is zelfs niets waard en is gedoemd om eens teruggegeven te worden aan de aarde. Ook dit frustreert de mens continu, want hsij vereert het eigen stukje stof als het kostbaarste bezit in het hele universum. Geen enkel mens zal snel toegeven dat hsijn eigen stoffelijk lichaam niets waard is, want dan wordt het gevoel van eigenwaarde en rasbewustzijn geheel ondermijnd.

Geen enkel mens wil immers niets waard zijn, want dan storten het zelf en het ego als een kaartenhuis in elkaar. De eigen intelligentie probeert juist het tegendeel te realiseren. De eigenwaarde en het gevoel van superioriteit worden juist continu verhoogd tot de andere stukjes levende stof, niets meer waard lijken, na een intelligente analyse van de nieuwe zijnstoestand. In de eigen beleving zijn de andere mensen, immers gereduceerd tot nutteloze stukjes stof, die het beste uitgeroeid kunnen worden.

De intelligente mens wil dus niet toegeven dat hsij zelf een nutteloos stukje stof is. Slechts enkele wijzen beseffen deze realiteit en zij bereiken dan het inzicht dat het nutteloos is om te strijden met andere stukjes levende stof met een andere kleur of geur. Helaas zijn er te weinig wijzen in ons tijdperk, want in Kali Yuga zal het verstand van mensen zich nauwelijks verheffen tot respectabele niveaus. In Kali Yuga zullen mensen alleen hun zinnen aanbidden en geen tijd hebben voor de simpelste wijsheid uit de geschriften. Daarom juist zal er nog heel lang een felle strijd woeden tussen de verschillende menselijke stofdeeltjes, die al de rassen en volkeren voorstellen. De mens vindt het immers prettiger om dom te blijven, dan het brein te vullen met wijze inzichten. Op dit punt is er weinig hoop voor het stopzetten van de rassenstrijd.

Vrienden(innen) uit vorige levens, reïncarnatie.
Misschien kan het simpeler, want de mens is te lui voor moeilijke dingen. Er zijn reeds harde wetenschappelijke bewijzen geleverd voor het bestaan van reïncarnatie. (zie lit. Ian Stephenson, "Bewijzen van reïncarnatie"). Geloven dat je eens eerder leefde in een ander tijdperk uit een ver verleden is dus geen fantasie meer. Het harde bewijs is geleverd en dit betekent dat de hele leer van de Vedanta op keiharde waarheden berust. De Hindoes hadden dus reeds vele duizenden jaren geleden al diepe inzichten bereikt in het vakgebied van de metafysica (v.b. karma, chakra's, chetan, jiva, atma, enz.) Dit kan toegepast worden om een vredelievende wereld te scheppen.

Stel dat je iemand ontmoet op een dag en een vaag gevoel krijgt dat je deze persoon al heel lang kent, maar dit niet begrijpt. Dan is er wellicht meer aan de hand dan toeval. Het kan zijn dat deze persoon een van je beste vrienden was in een vorig leven, hoewel dit totaal niet te bewijzen is. Maar ach, een (wiskundig) bewijs is niet altijd zaligmakend. Het is toch leuker om deze vreemdeling vriendelijk te bejegenen en te geloven dat jullie twee elkaar in vorige levens reeds kenden. Het gevoel van lotsverbondenheid wordt dan alleen maar groter en de kans op een (bloedig) conflict met deze nieuweling neemt dan sterk af. Dit is toch een goede geloofsbasis voor het scheppen van een vredige wereld?

Stel dat een ongehuwde blanke man op safari gaat naar het verre Afrika en daar een roetzwarte Zoeloe maagd ontmoet, die een andere taal spreekt en slechts gekleed is met enkele kraaltjes, een halsketting en een erotisch lendendoekje. Deze twee mensen komen uit verschillende werelden. Dat is een feit. Maar als de blanke man en de negervrouw alletwee geloven dat zij in een vorig leven reeds gehuwd waren en dit nu moeten voortzetten, dan kan er iets leuks gebeuren. De blanke man kan dan geloven dat het zijn karma is om in dit leven te trouwen met deze ongeletterde kroesharige Masai meid en zij kan geloven dat ze voor hem geboren is. Dan is een solide basis gecreëerd voor een ideaal interraciaal huwelijk, dat levenslang voort kan duren. Beter kan het zelfs niet.

Denk eens jarenlang na over de volgende Hindoeïstische stellingname:

'Tijdens seksuele, erotische of liefdesprocessen vermengen karma's, zielen (atma's) en chakra energieën zich en scheppen door geestelijke fusieprocessen een nieuw materieel en metafysisch (micro)universum'.

Het geloof in reïncarnatie is iets dat nu normaal is in de denkwereld van veel Nederlanders, hoewel zij het niet goed begrijpen. De wereld ziet er een stuk minder vijandig uit als een intelligent mens gelooft, dat er heel veel vrienden en lieve, zorgzame vriendinnen in rondlopen uit vorige levens. Dan is het zelfs niet meer nodig om je eenzaam en verlaten te voelen. De vreemdelingen worden dan immers opeens omgetoverd tot oude (borrel) vrienden uit vorige levens. Het wordt dan mogelijk om sneller hechte vriendschappen te smeden met andere mensen en vreemdelingen uit verre streken, omdat het basisgevoel in het innerlijk dan positief is. En dit versterkt een affectieve houding en uitstraling, waardoor sociaal contact soepeler verloopt. Socialisatie en integratieprocessen in een nieuwe leefomgeving zullen sneller verlopen. In het innerlijk is er dan een solide basis voor jovialiteit en aanpassing, omdat er dan automatisch meerdimensionaal gedacht wordt.

Eigenlijk creëert het geloof in reïncarnatie altijd een meerdimensionale belevingswereld. In het uiterste geval bestaan er helemaal geen vreemdelingen en onbekenden meer, want in theorie kende je iedereen al in een vorig leven. Zo'n denkwereld zou elk mens echt een gelukkig en veilig gevoel geven, want zelfs de raarste neger kan dan beschouwd worden als een oude kameraad uit een vorig leven, toen je ziel, eens heel, heel lang geleden, in een warm en gezellig Afrikaans dorp gereïncarneerd was. Op dit punt moet het gevoel zoiets concluderen en niet de ratio. Stel dat Messias Adolf Hitler de Joden beschouwde als oude kameraden uit vorige levens. Dan zou hij ze misschien niet laten vergassen, want dan zouden zij niet meer als "üntermenschen" beschouwd kunnen worden. Helaas is het verleden niet te veranderen.

De eeuwige pessimist zal natuurlijk beweren dat er ook vijanden uit vorige levens reïncarneren, want dit is immers heel logisch. Dit klopt inderdaad, maar het is niet zo dat er meer vijanden reïncarneren dan vrienden. Reeds bij de geboorte staat een heel leger bestaande uit familieleden, bloedverwanten en kennissen gereed om het nieuwe wezentje te verwelkomen in een nieuwe leefwereld vol nieuwe kansen. Dit geeft al aan dat het allemaal niet zo somber is, als de pessimist wil geloven. In elke menselijke samenleving zijn er leefregels en wetten om eventuele gereïncarneerde vijanden af te schrikken om iets crimineels uit te spoken. Dit geeft toch duidelijk aan, dat elk mens in een wereld reïncarneert vol vrienden en goedgezinden. Geen enkele baby kruipt immers angstig en bezorgd uit het lichaam van de vrouw, om dan snel de politie te bellen en aangifte te doen van mishandeling van het pasgeboren wezentje. Zo werkt het niet. De baby zal altijd enthousiast krijsen na de geboorte en met een gelukkig gevoel om zich heen kijken, om te zien wie die aardige mensen zijn in de kraamkamer. De natuur geeft vrijwel altijd het goede voorbeeld van een vredelievende wereld. Blinde rassenhaat komt in de natuur totaal niet voor. Het is een van de zieligste uitvindingen van de intelligente mens.

Kosmisch bewustzijn
Veel Hindoegeleerden hebben reeds iets geschreven over het begrip kosmisch bewustzijn. Simpel gezegd komt het erop neer dat de rationele mens de eigen ratio uitschakelt en zich gewoon verbonden voelt met alles wat leeft in de kosmos. Het gaat hierbij om het gevoel van verbondenheid met de microschepping, waarin je geboren bent en nu moet leven. Alles in deze microwereld is verbonden met je eigen innerlijk en in feite bestaat er helemaal geen vijandbeeld van enig existerend wezen meer. Het realiseren van dit alomvattend gevoel van verbondenheid kost heel veel tijd. Enige geestelijke rijpheid is gewenst. Het is ook noodzakelijk om positief om te gaan met tegenslagen en (natuur)rampen, die zich onherroepelijk voor zullen doen. de kunst is dan om de negatieve krachten te absorberen en ervan te leren, want met de kennis eruit kan veel ellende en leed in de toekomst voorkomen worden.

Destructie is normaal in de hele kosmos, want de krachten van Shiva zijn continu werkzaam. Shiva moet bepaalde dingen constant vernietigen om de hele kosmos te reinigen en de realiteit te herscheppen. Elke destructie is de basis van een nieuwe betere constructie. Wij mensen kunnen dit helaas niet goed begrijpen, vanwege onze mentale beperkingen. De oude geschriften van de Hindoes geven ons het juiste advies om onszelf te herscheppen. Simpel gezegd betekent dit om het zelf langzaam aan te onthechten van de duizenden behoeften, die ons de hele dag terroriseren. Door jezelf langzaamaan te bevrijden van al die behoeften, kan een mens gelukkiger worden. Hierbij geldt de stelling:

'Hoe minder behoeften, hoe sterker de onthechting en hoe groter het gevoel van gelukzaligheid. Het extreme geval is de onthechting van het ego zelf'.

Dan maakt de mens zichzelf heel klein en transformeert tot een natuurlijk (atomair) deeltje van de levende kosmos en dan is het kosmisch bewustzijn echt gerealiseerd. De mens is dan zo klein geworden dat geen enkele vijand hem/haar kan verslaan, want er is geen ego meer aanwezig om mee te strijden. Iets wat zo klein is, dat het eigenlijk niet meer bestaat, kan immers nooit een bedreiging vormen voor andere levende wezens. Zoiets past overal in en kan in alles veranderen, net als water dat geen vorm heeft en zich overal veilig in kan nestelen.

Een intelligent wezen met een kosmisch bewustzijn is dus haast vormloos. Elke potentiële vijand wordt verslagen door de vorm van die vijand aan te nemen, zodat deze in een spiegel kijkt en zichzelf verslaat. Zo ziet de strijd van de vormloosheid eruit. Leer elke potentiële vijand om met zichzelf te strijden, totdat hsij zichzelf verslaat en zelf transformeert tot een vormloos wezen met een kosmisch bewustzijn. Dit betekent in de praktijk dat de vijand gedwongen moet worden om zuivere kennis tot zich te nemen, om de eigen onwetendheid en domheid zelf te bestrijden. Gooi dus geen bommen en granaten op vijanden, maar bombardeer hen met boeken, pamfletten, brochures, pennen en ander leerrijk materiaal. Maak ze wetend en laat ze groeien tot hoger ontwikkelde organismen. Gun ze ook een stukje kennis uit de wijze kosmos en laat ze leven, om ook eens zelf gelukzaligheid te kunnen ervaren. Het wordt tijd dat deze nobele strijdmethode echt toegepast wordt, want er is immers teveel geestelijke verarming in zogenaamde hoogontwikkelde landen.

Een kosmisch wezen verslaat elke vijand met een simpele spiegel, die vele duizenden jaren oud is, want het is de oudste strijdmethode die er bestaat. En in feite is dit hele werk niets anders dan de spiegel zelf van het kosmisch wezen, die het samenstelde tot iets met een duidelijke tastbare vorm.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat