WEBpublication BOOK WART0159 / EPAGE 34 of 58

Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat
Een persoonlijke impressie

3. Level 3: Janmaat is dood. Hoe verder?

3.9. Integratie met hoofddoek op

Offeraar       Dewanand
Offercode      WART0159
Offerdatum     16 juni 2006
Offerlokatie   Rotterdam, PI Noordsingel, cel CS16 

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat

Vrouwen uit het buitenland staan in het brandpunt van de schijnwerpers van de vele miljoenen (blanke) integratiedeskundigen in Nederland. Typische kreten zijn bijvoorbeeld: weg met die hoofddoek, weg met die sluiers, weg met de burqa, weg met die hele achterlijke vertoning en een lange, kale, doodgeschoten politicus kwaakte zelfs van emancipeer die buitenlandse vrouwen.

Het hele integratiedebat is momenteel een hele bizarre vertoning. Nu lijkt het erop alsof alles gewoon ongestraft mag worden uitgekwaakt. Justitie is nu doof en blind en zelfs hun tong schijnt verloren geraakt te zijn. In de tijd van Janmaat was alles totaal taboe en iedereen die iets over vreemdelingen rondbazuinde kreeg bezoek van een stevig arrestatieteam. Het is allemaal heel labiel in Nederland. Alles wat tien jaar geleden niet mocht worden gezegd, mag nu volmondig uitgekwaakt worden. Zo te zien is er een nieuwe democratische rechtsorde ontstaan, waarin de vreemdeling, de buitenlander en de illegaal totaal verkettert zijn. Hoe het verder moet is heel onduidelijk.

Elke agressor valt meestal de zwakste en minst weerbare leden van een gehate groep in de samenleving het eerst aan. Want de zwaksten zijn het eenvoudigst te imponeren en zij zullen niet snel iets terug doen, wegens hun slechte organisaties. Het is hierom heel gemakkelijk om de vrouwen van de diverse etnische groepen het eerste te bekritiseren en hen tot de eerste gewillige slachtoffers en doelwitten te verklaren. Het feit dat veel moslimvrouwen bewust kiezen voor het dragen van een hoofddoek in het openbaar is iets wat de integratiedeskundigen niet goed willen begrijpen. Er zijn reeds betogen gehouden om dit verschijnsel te verklaren, maar het was niet alomvattend qua inhoud. Niemand vraagt iets aan de vrouwen zelf.

Elke vrouw probeert zich te kleden zoals zij zich voelt. De kledingstukken hebben stuk voor stuk een eigen emotionele betekenis in het bewustzijn van de vrouw. Het bedekken van naaktheid is een van de meest emotionele functies van elk kledingstuk bij alle soorten vrouwen uit alle culturen. Maar naaktheid is iets wat in elke cultuur of religie totaal anders gedefinieerd is. De verschillende culturen van de menselijke gemeenschappen op deze planeet tolereren diverse gradaties van naaktheid op een eigen unieke wijze. Neem eens een voorbeeld.

Elke zomer liggen enkele miljoenen Nederlandse vrouwen met een klein slipje en blote borsten op talloze stranden in vele landen te zonnen. Blote borsten beschouwen deze Nederlandse (blanke) vrouwen kennelijk niet als naaktheid. Op dit punt is de naaktheidsnorm in Nederland totaal vervaagd, sedert de radicale emancipatiegolf en de agressieve seksuele revolutie van de vorige eeuw. Voor de blanke Nederlander is naakt of halfnaakt zonnen nu een normaal onderdeel van de hedendaagse Nederlandse cultuur. De Hollandse vrouw voelt zich er kennelijk heel goed bij, want zij is nu modern en totaal geëmancipeerd.

Een kale Hollander die schreeuwt dat buitenlandse vrouwen moeten emanciperen, levert het harde bewijs dat hij totaal niets afweet van de vrouwenculturen, die niet afhankelijk zijn van de mannelijke belevingswereld. Vrouwen uit elke etnische groep in Nederland hebben een eigen (sub) cultuurtje met eigen unieke kledingstijlen. Deze vrouwenclubjes van buitenlandse afkomst zien emancipatie meestal heel anders dan de blanke Hollandse vrouwen. Op dit punt verschillen vrouwenculturen heel sterk van elkaar. Ik merk dit heel duidelijk als ik praat met elk van ze. Eigenlijk hebben mannen in het geheel geen invloed op de emancipatiebehoefte van vrouwen, want die zijn meestal heel koppig en kiezen liever het zekere voor het onzekere.

Tradities en strikte leefgewoonten geven zekerheid aan vrouwen. Als de vrouw geen zekerheid heeft in een relatie, dan wordt zij heel labiel en hysterisch. Zij weet dan niet hoe het hoort en verlaagd zichzelf heel snel. Het is vrijwel zeker dat hindoestaanse, Turkse, Marokkaanse, andere moslimvrouwen en negervrouwen absoluut nooit zullen besluiten om halfnaakt in de zon te gaan liggen op een stampvol strand in een vreemd gebied. In de belevingswereld van deze buitenlandse gekleurde en zwarte vrouwen is het niet gepast om naaktheid in het openbaar te tonen. Hun schaamtegevoelens zijn veel sterker ontwikkeld en strikter gedefinieerd. Zelfs totaal naakt rondlopen in een gesloten (verduisterde) woning is voor deze buitenlandse vrouwen ondenkbaar. Maar voor een blanke (Nederlandse ) vrouw is zoiets zelfs met open gordijnen op klaarlichte dag geen enkel probleem. Op dit punt is het verschil tussen deze twee groepen vrouwen heel groot en het is niet waarschijnlijk dat dit ooit zal veranderen.

Beschouw eens de filosofie van de hoofddoek. De eerste vrouwen die de hele dag een hoofddoek en een sluier droegen woonden in het oude India. In die tijd was de vrouwenemancipatie in India reeds duizenden jaren oud. Men heeft veel onderzoek verricht naar vrouwen in het oude India, gedurende de Vedische bloeiperiode, die volgens astronomische feiten vermoedelijk minstens tienduizend jaar heeft geduurd. In dit Vedische tijdperk was elke vrouw volledig vrij om elk beroep te kiezen. De vrouw kon zelfs elke religieuze functie bekleden en hierdoor waren er heel veel hooggeleerde vrouwen in het oude India. Tot nu toe verbazen de (blanke) mannen zich over de uitzonderlijk begaafde schrijf- en denktalenten van hoogontwikkelde vrouwen uit het oude India van duizenden jaren geleden. In zekere zin leveren de extreem westers geëmancipeerde (blanke) vrouwen van onze tijd zulke hoge intellectuele prestaties niet meer. In de Westerse wereld zijn er praktisch geen vrouwen aanwezig in de exacte wetenschappen. Op religieus filosofisch gebied doet de (blanke) Westerse vrouw ook bitter weinig.

Een van de belangrijkste kenmerken van de hele Westerse en Nederlandse cultuur is de extreme seksualisering van alles wat vrouwelijk eruit ziet. Soms krijg ik zelfs het gevoel dat de vrouw een synoniem is van seks en eigenlijk gedegradeerd is tot lust, genots- en pornografisch object van de (blanke) Westerse mannen. In de befaamde Westerse moderne cultuur is er geen positief beeld meer van vrouwzijn.

Eigenlijk wordt de Westerse vrouw juist aangemoedigd om zich hoerig te kleden, met iedereen te naaien, naakt rond te lopen, ongeremd gevoelens te tonen en vooral om niet te diepzinnig te denken. Op deze wijze kweekt men in de Westerse wereld een loslippige, lichtzinnige, halfgestoorde, onzekere, labiele en vooral gespleten vrouw, die geen enkele verantwoordelijkheid voelt voor het welzijn en de zorg voor de eigen samenleving. Zulk soort vrouwen zijn niet in staat om goed te zorgen voor de toekomstige generaties. Nog erger zelfs, zij vertikken het radicaal om ook maar een enkel kind te baren en willen niet eens de luiers verwisselen van hen eigen baby's. Het is helaas zo dat dit soort vrouwen nu overheersen in de Westerse wereld en het trieste resultaat is een te laag geboortecijfer, vergrijzing, ontgroening en te veel stukgelopen of kortdurende relaties. Het is een wonder dat er nog welvaart en rijkdom is in de totaal ontspoorde en verminkte Westerse landen. Helaas weet geen enkele Westerse deskundige hoe al deze problemen in de eigen labiele samenleving opgelost moeten worden. Feitelijk toont dit zelfs keihard aan, dat er in het geheel geen deskundigheid is. De talloze alfa wetenschappers en statistische onderzoekers maken er gewoon een toneelspel van, om voor zichzelf goedbetaalde banen te creëren.

Wijzen hebben reeds lang geleden verklaard, dat het hele fundament van een samenleving gebouwd wordt op de zwakke en breekbare schouders van de vrouwen. De waarheid en wijsheid van dit gezegde wordt zelfs in onze hoogtechnologisch tijdperk opnieuw bewezen. Het komt erop neer dat de vrouw onmisbaar en onvervangbaar is voor het continueren van een beschaafde samenleving. Als dit ontkend wordt dan is de (Westerse) beschaving wellicht aan het eind van haar (korte) bestaan. In elk tijdperk wordt beschaving anders gedefinieerd. Doordat elke cultuurgroep tegenwoordig in een apart tijdperk leeft, is het ook zo dat elk volk een andere definitie hanteert voor het begrip beschaving. De vrouw speelt de hoofdrol in elke beschaving, want zij baart en verzorgd de volgende generatie beschaafden. Cultuur is in feite een vrouwenzaak en mannen begrijpen dat niet goed.

Elke vrouwencultuur ziet er een beetje anders uit. De vrouwen bepalen het gezicht van de beschaving van elke cultuurgroep. Het Nederlandse volk echter is sedert de seksuele revolutie geen cultuurvolk meer en daardoor heeft de Nederlandse vrouw eigenlijk niets meer te vertellen in Nederland. Hoewel Nederland rijk en welvarend is, bezit het volk hier geen eigen cultuur meer. Voor veel Nederlandse vrouwen is het leven daarom heel hard en bitter geworden, want zij worden niet echt meer gerespecteerd als onmisbare leden van de samenleving. Hun baringsfunctie telt namelijk niet meer mee en ze worden niet erg serieus genomen. De Nederlandse vrouw moet emanciperen en moet concurreren met de mannen. Haar vrouwelijkheid wordt radicaal verworpen en zelfs minacht. Vrouwzijn staat in het Westers Nederlandse leefmilieu zelfs gelijk aan zwakheid en inferioriteit. Dit leidt tot ernstige identiteitsconflicten bij jonge Nederlandse meisjes en tot innerlijke verscheuring.

Op een internetforum schreef een jong Nederlands meisje dat zij altijd geloofde dat vrouwen een apart mensenras zijn. Deze gedachte typeert de verlaagde status van meisjes in Nederland. Velen van hen lijden aan ernstige minderwaardigheidscomplexen en een verstoort zelfbeeld. Cultuur is radicaal weggesmeten in Nederland en vervangen door materiele waarden en normen, zoals arbeid, geld, bezit en genot. Nederlanders zijn hier dik tevreden mee en noemen dit de moderne (superieure) Nederlandse cultuur. Maar buitenlandse cultuurvolkeren in Nederland zien het heel anders en kunnen niet begrijpen hoe dit barbarisme als cultuur beschouwd kan worden.

De hoofddoek en de sluier zijn een van de cultuurelementen van vele buitenlandse cultuurvolkeren en er wordt verwoed gediscussieerd over deze vrouwelijke kledingstukken. Men vergeet echter vaak dat vrouwen en meisjes er zelf behoefte aan hebben om iedereen duidelijk te maken hoe zij denken over seksualiteit, reinheid en de huwelijksmoraal. Het is logisch dat een groot deel van de buitenlandse meisjes de hele degradatie van de Nederlandse vrouw tot een seksobject, afschrikwekkend vindt en dit niet accepteert. Door een hoofddoek op te zetten geeft zo een buitenlands meisje aan dat zij niet als een seksobject beschouwd wil worden en een sterke vrouwelijke identiteit bezit. Zij protesteert dus met een hoofdtooi tegen de seksualisering van vrouwen in Nederland, uit zelfrespect. Dit betekent niet dat zij niets begrijpt van de Nederlandse samenleving, nee, integendeel zij snapt dat er iets grondig mis is met de positie van de vrouw in Nederland. De hoofddoek geeft juist aan dat zij er zelf over heeft nagedacht en zelf een bewuste keuze gemaakt heeft. Elke vrouw zou hier zelf over moeten nadenken en nagaan hoe zij haar rol definieert. In zekere zin is de hoofddoek het symbool van de deseksualisering van de vrouw, tot een eerbaar en rein schepsel.

Gedurende de afgelopen vijftig jaar hebben Nederlandse vrouwen kennis gemaakt met heel veel kledingstukken uit het buitenland. De naaktheidsnorm werd bijvoorbeeld totaal verlaagd toen het minirokje geïntroduceerd werd in de belevingswereld van typische Nederlandse meiden. Nu komt dit frivole kledingstuk standaard voor in elke klerenkast en het is zelfs een onmisbaar onderdeel geworden van de Nederlandse vrouwencultuur. Ditzelfde zou in principe ook met de hoofddoek en sluier kunnen gebeuren. Dan krijgt de Nederlandse vrouw meer mogelijkheden om haar complexe gevoelens en behoeften te uiten voor haarzelf en in gezelschappen. De macht over haar eigen lichaam en geest neemt dan toe.

Feitelijk is het nuttig als de Nederlandse vrouw alle voordelen van de hoofddoek maximaal benut, want dan pas is er sprake van een succesvolle assimilatie van dit element uit een buitenlandse culturele traditie. De inheemse vrouwen worden er dan rijker door en krijgen meer vrijheid. Het dragen van een hoofddoek of sluier hoeft dan niet meer geassocieerd te worden met een specifieke religieuze beleving. Alleen de norm en de moraal zijn dan belangrijk.

Een typisch Hollands meisje met een hoofddoek op geeft dan het volgende aan:

- ze wil niet als een seksobject bejegend worden.
- ze wil met rust gelaten worden.
- ze wil eerst trouwen en dan pas seks, dus ze is geen goedkoop uitnaaisletje.
- ze denkt eerst en doet dan pas iets.
- ze is strikt monogaam en eist dat ook van haar man.
- ze vindt familie en tradities belangrijk.
- ze wil graag kinderen na het huwelijk.
- enz.

Het gaat hierbij slechts om de norm en de reinheid die dit kledingstuk uitstraalt. Op deze wijze kunnen vele buitenlandse kledingstukken geassimileerd worden door Nederlandse vrouwen. Dan is de hoofddoek geen probleem meer voor een kale, oude homopoliticus, want het is een normaal onderdeel van de Nederlandse vrouwencultuur.

Doordat vrouwen sterkere emotionele bindingen hebben met al hun duizenden kledingstukken en modestijlen, is het voor mannen nogal duister hoe zij er echt over denken. De man is op dit punt een primitieve simplist, die de vrouw het liefst naakt op haar rug ziet liggen, dan gehuld in tien meter stof. Op dit punt is de man een practicus, die seksualisering belangrijker vindt, want het is nuttig voor een snelle bevrediging van de eigen egoïstische behoeften. Als de vrouw dan een hoofddoek op doet en de man tot de orde roept, dan heeft zij een geweldloos machtsmiddel erbij. Zij heeft dan meer macht over de mannelijke zinnen en dwingt zo meer respect af, wat positief is voor haar ontwikkeling tot een wijs en intelligent vrouwelijk organisme.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat