WEBpublication BOOK WART0159 / EPAGE 32 of 58

Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat
Een persoonlijke impressie

3. Level 3: Janmaat is dood. Hoe verder?

3.7. Assimilatie van de eendimensionale Nederlander

Offeraar       Dewanand
Offercode      WART0159
Offerdatum     16 juni 2006
Offerlokatie   Rotterdam, PI Noordsingel, cel CS16 

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat

In Nederland schreeuwen alle politici luidkeels dat buitenlanders moeten integreren en zich moeten aanpassen. Er is te veel aandacht in de media voor dit integratieprobleem. Het lijkt erop alsof er alleen onaangepaste vreemdelingen wonen in dit land en dat de Nederlander niet meer bestaat. Ja, waar is de Nederlander zelf gebleven? Is Nederland nu een land zonder Nederlanders? Hoe moet het dan verder met de rechtse idealen?

In dit postmoderne tijdperk maakt het allemaal niets meer uit wat je doet, denkt en bent. Gewoon erop los leven en de eigen behoeften bevredigen is de enige norm. Het hele begrip cultuur is allang gezonken in het postmoderne moeras en iedereen in Nederland is dit woord allang vergeten. Tijdens het moderne tijdperk heeft de Nederlander zelf de eigen cultuur en tradities totaal aan stukken gezaagd, totdat er niets meer van over was. Traditie is voor de (blanke) Nederlander nu zelfs een vies woordje geworden. Ze associëren het met ouderwetse truttige tanteachtige vrouwen in oude lompen en dikke, onaantrekkelijke hangbuiken. Het is verboden om traditioneel te denken in het gezelschap van Nederlanders, want dan voelen zij zich zwaar beledigd en gooien je eruit.

Het lijkt alsof de oude mannetjes in de Tweede Kamer de enige Nederlanders zijn die de naam van de gedumpte Nederlandse cultuurboot nog kennen en verwoede pogingen doen om het op te takelen en een nieuw vernislaagje te geven. Helaas is dit schip te diep gezonken en al totaal doorgeroest. Hoeveel zin heeft het om met een oud wrak de woeste Noordzee te bevaren?

In ongeveer vijftig jaar tijd heeft het hele Nederlandse volk zichzelf fanatiek gemoderniseerd en alles wat er traditioneel en authentiek uitzag radicaal in stukken gehakt. Het eindresultaat van dit hele afbraakproces kan nu aanschouwd worden. Praktisch gezien komt het op het volgende neer. Het Nederlandse volk is nu geen cultuurvolk meer met een solide traditie, goed gedefinieerde normen en waarden, en een eigen onderscheidbare levenswijze of geloof. Al deze zaken bezit de (blanke) Nederlander niet meer, want alles is vermaalt door de vraatzuchtige mallemolens van het modernisme. Dit vijftigjarige proces van afbraak en uitholling creëerde een (blanke) Nederlander met een leeg innerlijk, een lege geest en een ontspoorde ziel.

Een leeg mens kan echter niet voortbestaan, want de leegte is dodelijk. Daarom kozen de lege, gemoderniseerde Nederlanders ervoor om zichzelf te vullen met materialisme, geldzucht en een onstuitbare drang om de eigen behoeften te bevredigen. De enige norm in het postmoderne tijdperk was totaal gebaseerd op het bevredigen van de eigen primitieve behoeften. Dit vonden zij de moderne en hoogbeschaafde nieuwe Nederlandse cultuur, hoewel de Nederlandse geest totaal leeg bleef en elke norm constant veranderd werd, totdat er niets meer van over bleef. Alle oude en warme zekerheden werden opeens totaal onzeker, waardoor sociale banden geen betekenis meer bezaten. Door dit proces verarmde het sociale leven van de Nederlander, wat leidde tot veel eenzaamheid, veel seksuele stoornissen en vele afgebroken seksrelaties.

Door de instorting van alle sociale banden bij de (blanke) Nederlanders werd de Nederlandse vrouw gedegradeerd tot een materieel genotsobject, die vrij beschikbaar is. Haar meerwaarde voor het Nederlandse volk werd dus geheel gematerialiseerd, net zolang, totdat zij zichzelf niet eens als vrouw beschouwde. Het eindresultaat van dit proces, dat aangeduid wordt als de grote emancipatie van de Nederlandse vrouw, is dat het hele vrouwzijn geseksualiseerd werd in de door mannen gedomineerde samenleving.

Doordat de geest van de Nederlandse vrouw ook uitgehold werd, onder invloed van de modernisering en de radicale emancipatie, kreeg zij opeens een lege en arme geest en dit veroorzaakte een totale instorting van het collectief, natuurlijk historisch gevoel van Nederlander zijn. Dit gevoel is namelijk altijd opgeslagen in het kerngeheugen van de vrouwen van een identificeerbaar cultuurvolk en al deze data wordt door de moeders overgezet naar het brein van de kinderen, tijdens de jarenlange opvoeding. Feitelijk kom het neer op de stellingname dat cultuur, tradities, historische kernidentiteit, normen en waarden en geloof allemaal vrouwelijke zaken zijn. Mannen weten niet wat cultuur is, want zij kunnen niet baren en leren nooit iets zinnigs aan de kinderen.

Op het moment dat het kerngeheugen van de jonge meisjes en huwbare vrouwen in Nederland als het ware gereset werd, verdween de oernederlander in één klap van de aardbodem. Een van de reden dat Janmaat niet geliefd was in Nederland was zijn verlangen om de oude, traditionele Nederlandse cultuur en tradities opnieuw in te voeren. Maar helaas was alles al totaal weggegooid en verast. In zekere zin beschouw ik Janmaat als een van de laatste oernederlanders uit de vorige eeuw, want hij bezat nog informatie over het zijn van een oerhollander. De moderne en geëmancipeerde volksmassa begreep Janmaat totaal niet en verklaarde hem tot ketter. Hij kan getypeerd worden als een conservatieve politicus, die probeerde om in zijn eentje de moderne Nederlanders te bekeren tot oernederlanders. Maar zij verstootten hem radicaal en zo werd onze echte oernederlander een paria op het grondgebied van zijn eigen geliefde Nederlandsachtig poldertje. Het gemoderniseerd poldertje vertrapte, als een klein rebels jongetje, zijn eigen oernederlandse moederschoot.

Het hele betoog van mijzelf dient om de volgende stellingname te beargumenteren. De hedendaagse (blanke) Nederlanders zijn in geen enkel opzicht een cultuurvolk en bezitten daarom geen stabiele, gedefinieerde cultuur en geloof, met erbij behorende normen, waarden, tradities, leefregels, paarfractal en samenhangende volksidentiteit. Dus het komt erop neer dat het (blanke) Nederlandse volk in de echte sociale leefwereld niet eens bestaat. Het zijn stuk voor stuk geatomiseerde persoonlijkheden, met een lege, armzalige geest, die nooit ontwikkeld wordt tot een volwassen geheel. De lege geest van de Nederlander is slechts gevuld met zinnelijke en materiele subjecten, die elk een eigen leventje leiden. Het resultaat is een instabiele psyche, zonder enige zingevende vorm en inhoud.

Toen ik in het verre verleden voor de volle honderd procent psychologisch geïntegreerd was in Nederland, bezat ik ook een lege en uiterst labiele geest, net als elke (blanke) Nederlander. Er volgde toen een extreme identiteitscrisis en verschrikkelijke mentale depressies gedurende een tiental jaartjes. Ik werd gelukkig gered van de totale ondergang door (Hindoe) vrouwen, die mij in feite totaal assimileerden en nieuwe data implementeerden in mijn lege (vernederlandste) kerngeheugen, zodat ik mijzelf als lid van het Hindoevolk kon voelen. Het hele cultiveringproces van een (lege) man door een vrouw heb ik dus aan den lijve ondervonden. Het heeft mij getransformeerd tot een stabieler wezen, die miljoenen malen gelukkiger is en zelfs behoort tot het oudste en rijkste cultuurvolk op deze getergde planeet.

Vroeger, heel lang geleden, was ik als (mislukte) Bounty in absolute zin niet anders dan een (blankachtige) gemoderniseerde Nederlander. Maar helaas, dat beestje was disfunctioneel. Net als elke (blanke) Nederlander geloofde ik in materialisme en darwinisme. Mijn hele gevoelswereld was eendimensionaal van karakter en dat maakte mij tot een bekrompen mannelijk wezentje. Net als elke (blanke) Nederlander leefde ik bewust met oogkleppen op en zag alleen een Westerse, moderne en materiele leefwereld om mij heen, vol kilte en ontevredenheid. Verassend genoeg waren het juist de Hindoe immigranten die mij, als eendimensionale Nederlander razendsnel assimileerden en cultiveerden tot Hindoe. Het verliep allemaal zo snel dat het lijkt alsof ik omgetoverd werd tot een echte mens, door tientallen bruine feeën uit een sprookjeswereld.

De hele assimilatie heeft mij verrijkt en de leegte in mijn innerlijk gevuld met verheven, geurige en bloemrijke gedachten en gevoelens. De (blanke) halfnaakte barbaar in mijn geest werd voor het eerst gewassen, gereinigd en gekleed met de mooiste Indiase gewaden. Zo maakte hij na duizenden jaren jagen en beesten in woeste polders kennis met de oudste beschaving ter wereld en leerde denken en dromen in de taal van de oude wijzen uit Bharat (India). Het echte avontuur zal voor deze bekeerde barbaar pas beginnen, als hij eens zelf wandelt en geniet in de eindeloze bloementuin van Bharat, totdat de tijd hem vergeet.

Als ik nu met een (blanke) Nederlander praat, dan zie ik zijn leegte heel duidelijk. Vroeger, heel lang geleden was ik ook zo'n leeg eendimensionaal, bot gedrocht, denk ik dan bij mijzelf. Dan vraag ik mij af of het goed is dat deze geatomiseerde Nederlander in deze leegte blijft leven, als een ongelukkig en onwetend wit wezen. Moet hij zo levenslang gestraft worden voor 400 jaar kolonisatie en negerslavernij. Heb ik niet de plicht om deze witte barbaar te beschaven, zodat zijn ongekleurde geest zich verheft boven de wereldse rotzooi uit de Westerse wereld? Of moet ik hem laten lijden in zijn eigen witte rioolslib, die door zijn aderen kolkt, omdat dit helaas zijn straf is voor alle karmische lasten uit het verleden? Mijn zachte hart heeft nu vaak medelijden met de blanke Nederlander, die nu in een lege, ellendige eendimensionale wereld moet leven, in vergetelheid en bittere eenzaamheid. Ik ben vooruit gegaan, maar zij zijn nog dezelfde debiele en bochtige gedrochten gebleven als honderd jaar geleden. Een heel trieste realiteit, ondanks de informatie explosie van de afgelopen tien jaar. Zo te zien evolueert de witte mens duizenden malen trager dan de silicium computerchip. Als dit zo doorgaat dan wordt de chip op een dag slimmer dan de blanke, die dan volgens darwinistische selectie principes overbodig wordt en totaal uit zal sterven of liefdevol geassimileerd zal worden door gewillige zwarte vrouwtjes.

Gebeurt dit laatste al?
Een (blanke) Nederlandse jongeman, die ik goed ken, maakte via een contactadvertentie kennis met een negermeisje uit Nigeria. Tijdens de eerste ontmoeting vroeg zij hem onmiddellijk of hij het al een keer met een negerin had gedaan. Zij ging toen met hem mee naar zijn woning en trok direct haar broekje uit om gelijk te paren met deze blanke. Dit negermeisje was lid van een informeel netwerk van zwarte vrouwen en hun enige doel was om met zoveel mogelijk blanke Nederlandse mannen naar bed te gaan. Al deze negervrouwen boden hun kroezige vagina gewillig aan elke willekeurige blanke man, om de genetische assimilatie te versnellen. Eigenlijk is deze strategie niet effectief, want voor een goede versmelting is het noodzakelijk om te trouwen met een enkele (rijke) blanke man en een aanzienlijk aantal gemengde nakomelingen te verwekken. Genetische assimilatie werkt immers alleen als er veel halfbloedjes geboren worden. Doelloos rondneuken is dus niet effectief.

Volgens mijn waarneming is het een trend onder zwarte, meestal negroïde, vrouwen om een kindje te baren van een blanke Nederlandse man en deze alleen op te voeden, op kosten van de gemeenschap. Statistieken tonen duidelijk aan dat het vruchtbaarheidspercentage van zwarte en gekleurde vrouwen hoog is, hoewel zij meestal ongetrouwd blijven. Ik geloof dat een groot deel doelbewust paart met een blanke man, om ervoor te zorgen dat de volgende generatie "Nederlanders" merendeels een tintje of en leuk kleurtje zal bezitten. Geen enkele onderzoeker zal ooit de kronkelige denkwereld van de zwarte vrouwen begrijpen, maar het is duidelijk dat zij de genetische toekomst van Nederland reeds gepland hebben. Door te baren en geduldig af te wachten in alle stilte en vergetelheid hopen zij om op hun oude dag te kunnen genieten in een volledig verkleurd Nederlands poldertje. De assimilatie van de Nederlandse man is ongetwijfeld in goede handen en vruchtbare zwarte buiken regelen het papierwerk. Gewillige, strakke, zwarte dijen zorgen voor veel genot tijdens dit nachtelijke assimilatieproces.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat