WEBpublication BOOK WART0159 / EPAGE 29 of 58

Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat
Een persoonlijke impressie

3. Level 3: Janmaat is dood. Hoe verder?

3.4. Wie is Nederlander?

Offeraar       Dewanand
Offercode      WART0159
Offerdatum     16 juni 2006
Offerlokatie   Rotterdam, PI Noordsingel, cel CS16 

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat

***
"Onrustig keek zijn geest naar de zwarten in de tram.
Het zag zwart van de zwarten in Nederland.
De tram stopte voor zijn kerkhof in Den Haag.
Zonder te betalen stapte hij ongezien uit,
en kroop snel de houten kist in, onder de grond.

"Ik zag geen enkele Nederlander."
"Wat gebeurt er zoal boven de grond?"
"Slapen ze allemaal?"
"Hoe lang lig ik al hier?"

Zuchtend en geeuwend,
keerde Janmaat zich om in het kleine graf,
en viel in een eeuwige, droomloze slaap."
***

Janmaat beschouwde zichzelf ongetwijfeld als een rasechte Nederlander en wist niets beters over zichzelf te verzinnen. Als eerlijke Nederlander vertelde hij dit aan de hele wereld. In zekere zin is het een zegen om geboren te worden met een duidelijke eendimensionale identiteit, die vrijwel altijd geërfd wordt van de directe voorouders en waarover niemand ter wereld zich enige zorgen om hoeft te maken. Elk mens heeft in zekere zin recht op een eigen identiteit, mits het leven en de veiligheid van anderen er maar niet door in gevaar komen, want dan is het een probleem. De geërfde genen spelen een heel grote rol bij het vaststellen van de basisidentiteit van een persoon. Toch is dit niet altijd zo. Kijk eens naar mij.

Vijftien jaar geleden, in 1987, voelde ik mij meer Nederlander dan nu, hoewel ik pas uit Suriname kwam en daar zelfs 18 jaar gewoond had. Destijds wist ik praktisch niets over India. In 1987 had ik geen enkele associatie met India. Het Indiase deel in mijzelf was zwaar onderontwikkeld en zelfs negatief. India beschouwde ik zelfs als een apenland, vol met mensapen, die totaal minderwaardig waren. Toen wilde ik helemaal Hollander worden, maar dat proces mislukte totaal. Mijn genen waren de voornaamste oorzaak voor dit falen. Janmaat was trouwens de eerste persoon die mij eerlijk duidelijk maakte om voor mijzelf te kiezen en mijzelf te redden van de heilloze Nederlandse weg. Hij vertelde mij (zonder te praten) met een eerlijke en oprechte blik dat ik nooit voor honderd procent Nederlands zou kunnen worden, want het was immers een feit dat ik niet blank ben en geen blauwe ogen heb. Er zat geen haatgevoel in zijn woorden, nee, er zat juist een soort angst. Hoe zit dit in elkaar?

De rechtse partijen uit de tachtiger en negentiger jaren van de vorige eeuw waren niet op vreemdelingenhaat gebaseerd, volgens mij. Er was eerder sprake van vreemdelingenangst. Dus de rechtsen waren gewoon bang voor de hele agressieve horde zwarten in Nederland en vroegen zich af wat er van het echte Nederlandse ras zou overblijven na nog twintig jaar integratie en assimilatie. Het angstgevoel toont in feite aan dat zij aanvoelden hoe de toekomst van de wereld eruit zou zien. Hun grootste angst betrof vooral de numerieke uitdunning van de blanke Nederlander zelf, door de combinatie van vergrijzing en te lage, zuiver Nederlandse (blanke baby's ) geboortecijfers. In zekere zin hadden zij wel degelijk het recht om zich hierover zorgen te maken, want het betrof een natuurlijke reactie. Uitsterven als volk of herkenbare groep veroorzaakt geen prettig toekomstbeeld voor de leden ervan. Geen enkel levend wezen wil sterven, want voortbestaan is het enige dat echt ingebakken is van nature. Het willen sterven wordt vrijwel altijd als een ziekelijke psychische stoornis gezien, want het druist in tegen alle wetten van de levende natuur.

Janmaat wilde de raszuivere Nederlanders wakker schudden, om hen keihard duidelijk te maken dat zij op het punt stonden om uit te sterven. Toch was deze rechtse leider nooit echt duidelijk in zijn taalgebruik. Hij heeft de Nederlanders nooit met klem aangeraden of zelfs bevolen, om snel meer raszuivere baby's te verwekken en de vergrijzing zo radicaal te bestrijden. Dit vind ik zo gek. Het toont aan dat Janmaat niet echt praktisch nadacht over de toekomst.

Als de raszuivere Nederlander uitsterft over twintig jaar of ver in de minderheid raakt in dit land, dan zal er iets fundamenteels moeten veranderen aan het beeld van de Nederlander. Op dit moment (2002) is het nog normaal om direct een blanke of een wit gezicht te associëren aan het begrip Nederland, Nederlander of Hollander. Dus het is nog steeds een heel wit gekleurd begrip, maar over tien of twintig jaar kan dit weleens anders worden, als dan zeker veertig procent van de Nederlandse bevolking van zwarte of gekleurde afkomst is en zij gaan strijden om een eigen aandeel in de vette nationale taart. Tegen die tijd zal er beslist een felle identiteitsstrijd uitbreken in dit land. Eerlijk gezegd voorspel ik dat de zwarten deze strijd probleemloos zullen winnen, want zij beschikken tegen die tijd over heel veel steun, ook militair, van de grote miljoenenmassa in de herkomstlanden. Er kan dan zelfs buitenlandse economische druk uitgeoefend worden op de Nederlandse regering in de toekomst en dan is het feest snel voorbij voor de blanke Nederlander. De toekomst is zelfs nog erger, dan je denkt voor de witmensen.

Over nauwelijks 20 of 25 jaar is slechts twintig procent van de wereldbevolking blank of van autochtone Europese origine. Dus het blanke ras zal totaal uitsterven, als het zo doorgaat. Dit werd ook verteld aan de leden, zoals ik heb gelezen in een rechts georiënteerd partijblad. Ik geef toe dat de rechtse leiders enigszins gelijk hadden, om zich grote zorgen te maken over de toekomst van hen rasgenoten. Hindoestanen denken precies zo over hun eigen voortbestaan in dit land. Zij zijn immers ook een heel rasbewust volk en willen hun eigen genetische constitutie niet verliezen door op grote schaal te kiezen voor genetische assimilatie met vreemde rassen. Ook Chinezen, Japanners, Koreanen, Indianen uit de USA en zelfs IJslander denken precies zo over hen eigen genetische constitutie. Geen enkele van deze volkeren wil op grote schaal vermengen (genetisch) met vreemde rassen en volkeren, omdat dan de genetische component van hen eigen identiteit in gevaar komt en zelfs vernietigd kan worden.

Als Janmaat niet wilde dat de blanke Nederlanders totaal genetisch geassimileerd worden door de zwarten en kleurlingen, dan geef ik hem groot gelijk, want elk volk denkt hier precies zo over. Als ik de Nederlander goed bestudeer dan concludeer ik altijd dat zij over een heel zwakke identiteit beschikken. De blanke Nederlander gelooft immers uitsluitend in het materiele. Het materiele staat boven alles en is zelfs de enige waarde in hun leven. Zaken zoals tijd, geld, AEX beurs, BNP, monumenten, enz. spelen zo een beetje de hoofdrol in de Nederlandse identiteitsbeleving. Genen zijn vrijwel altijd doorslaggevend om exact vast te stellen wie echt voor honderd procent Nederlands is of het kan worden. Let wel: er wordt dan alleen naar het blanke uiterlijk gekeken en dan is de conclusie binnen drie seconden getrokken. Zo simpel gaat dat.

De Nederlandse taal is een heel interessant punt in de hele Nederlandse identiteit. Kijk eens naar mij. Ik ken Nederlands stukken beter dan de gemiddelde blanke Nederlander, maar toch krijg ik te vaak te horen dat ik nog niet genoeg geïntegreerd ben. Vaak praat men zelfs in het Engels tegen mij, want dan denkt de betrokkene dat ik beslist kersvers uit India ben gevlucht naar dit Hollands paradijsje aan de Noordzee. Goed, dat maakt mij nooit kwaad; feitelijk ben ik er zelfs trots op om als een Indiër beschouwd te worden.

India heeft een rijke, eeuwenoude cultuur, een fantastische pacifistische beschaving, hoogstaande normen en waarden, 1 miljard sterke, bruine mensen, zoals ik en de oudste literaire (Sanskriet) traditie ter wereld. dus waarom zou ik mij moeten schamen als men zegt dat ik Indiër ben of denkt dat ik het echt ben. Dankzij Janmaat heb ik geleerd om mijzelf te accepteren, zoals ik ben. Hij wees mij met een eerlijk hart de juiste weg in het leven. Daar zal ik hem altijd heel dankbaar voor moeten zijn, zolang ik leef. Het is Janmaat zelf die mij nu inspireert om dit boek te schrijven en hem zo voor eeuwig te eren, als een van de grootste rechtse leiders van Nederland. Ik vind dergelijke leiders geen boemannen en geen dommeriken, want elk volk heeft het recht op zelfbeschikking. Als de angst van Janmaat op waarheid gebaseerd is, dan moet ik mij daar ook zorgen over maken. Nederland is er in de eerste plaats alleen voor de Nederlanders. Dit is zo logisch als een koe.

Er zijn heel veel theorieën over het begrip nationale identiteit. Velen hebben erover nagedacht. Tijdens een discussiedag in Rotterdam vertelde Astrid Roemer, een bekende Surinaamse schrijfster, openlijk dat het begrip Nederlander een soort vuilniscontainer is. Deze stellingname van een negroïde Surinaamse vrouw schokte mij ontzettend. De logische vraag die ik dan stel is: "Welk volk of ras maakt de Nederlandse vuilniscontainer echt vuil?" Dit is een heel beladen vraag. Iedere Nederlander zou spontaan uiten dat het vuil erin bestaat uit o.a. negers, Turken, Marokkanen, moslims, Surinamers, Antillianen, spleetogen, en misschien zelfs Hindoes, want die zijn vermoedelijk de ergste vervuilers. Eerlijk gezegd vind ik de benaming "vuilniscontainer" heel beledigend voor de echte raszuivere Nederlanders. Hoewel het om een nationale, ogenschijnlijk rasneutrale aanduiding gaat in formele zin, geloof ik dat ik als Hindoe, toch verplicht ben om respect te tonen voor de autochtonen erachter.

Eens vertelde een oude hindoestaanse man dat het noodzakelijk is om respect te tonen voor de vissen in de vijver waar je nu in moet zwemmen. Ik ben dus een hindoestaanse vis uit een verre streek, die nu moet zwemmen en leven in een Nederlandse vijver, waarin er merendeels autochtone Nederlandse vissen in rondspartelen. De hele vijver is met heel veel moeite gebouwd door de Nederlandse vissen, die ik elke dag om mij heen zie en die mij zo af en toe vriendelijk groeten of even een gezellig praatje maken. Ik ben dus afhankelijk van deze Nederlandse vissen, want zij bezitten de kennis, technologische geheimen, wilskracht en motivatie om deze Nederlandse vijver te onderhouden. Ik en de andere Hindoevisjes zijn nieuwkomers en wij beschikken niet over genoeg kennis voor dit onderhoud. Als wij ruzie gaan maken met de Nederlandse vissen, dan kan de hele vijver kapot gaan door de strijd en oorlog erin. Het is dus in ons eigen belang om onszelf zo goed mogelijk aan te passen en mee te helpen om deze hele high tech Nederlandse vijver leefbaar te houden. Dit is zelfs onze eerste plicht als nieuwkomers.

Maar volgens mij moet ik als Hindoevis zelfs en stapje verder gaan, want toen ik leed aan een erge visziekte, vele jaren geleden, toen werd ik belangeloos verpleegd en verzorgd door raszuivere Nederlandse vissen. Nu ik redelijk gezond ben, is het mijn plicht om hen dankbaar te zijn, zoals alleen voorbehouden is aan een nobel en intelligent wezen. Ik weet nu dat de Nederlandse vissen niet gemeen zijn tegenover vreemde, zieke en gehandicapte vissen en hen zelfs met teveel respect behandelen. Heel veel kostbaar gemeenschapsgeld wordt besteed aan de vreemde vissen uit verre, dorre streken.

Stel nu dat ik op een dag hoor en zie dat de Nederlandse vissen sterven door ziekte en andere kwalen en zelfs bedreigd worden met uitsterven, dan is het toch mijn plicht om nu wel aan hun welzijn en voortbestaan te denken. Ik kan hen dan niet als een stille, gemene dief bestelen en dan laten stikken. Dan ben ik geen echte nobele Hindoevis. Ik heb dan de plicht om na te gaan wat ik kan doen voor de lijdende Nederlandse vissen, die nu in hun eigen vijver creperen. En ik weet nu dat de Nederlandse vissen alleen in hen eigen, zelfgebouwde Nederlandse vijver kunnen overleven, omdat de zuurgraad, waterstofpercentage en het stikstofgehalte precies op het juiste niveau gehouden worden erin, dankzij de zelf ontwikkelde Nederlandse vissentechnologie. Elke Nederlandse vis zou in een vreemde vijver direct verdrinken. Als ik de Nederlandse vissen kan redden met mijn kennis, dan geloof ik zeker dat ik het ook echt zou doen, want het behoort tot een van mijn Hindoeïstische principes om dankbaarheid te tonen, jegens mijn redders, verplegers en onderhouders. Dat is beschaving in engere zin.

Als ik op een dag wakker wordt en ontdek dat er opeens heel veel vreemde, onbeschofte, criminele en agressieve vissen, met gemene zwarte tanden, in de Nederlandse vijver zitten en het hele leefmilieu verzieken, dan ben ik ook verplicht om hen te verjagen. De beestachtige buitenlandse vissen zijn namelijk een gevaar voor de hele Nederlandse vijver, hoewel het hen kennelijk niet interesseert of deze kostbare vijver goed onderhouden wordt. Als hinderlijke en domme parasieten bijten zij de arme Nederlandse vissen dood en als er een strijd of oorlog ontstaat dan kan ik mij niet neutraal opstellen. Omdat de Hindoevissen leven in de Nederlandse vijver zijn zij min of meer verplicht om te kiezen voor het behoud en voortbestaan ervan, anders worden zij zelf ook allemaal opgegeten door de agressieve buitenlandse vissen, die alleen in de Nederlandse vijver sprongen om te profiteren van het heerlijke wier en de lekkere blonde bakvisjes. Dit kunnen de Hindoevissen niet tolereren en hierom zullen zij alles eraan doen om die vreemdelingen eruit te gooien, zodat de rust terug keert in de Nederlandse vijver en de Nederlandse vissen voort kunnen bestaan in vrede, tezamen met vreemde visjes, die niet lastig doen en actief meehelpen aan de opbouw en het onderhoud van de high tech vijver.

Dit is dus wat die oude Hindoestaanse man met één enkele zin aan mij vertelde, tijdens een hindoestaanse discussiedag in Den Haag, vele jaren geleden. Eigenlijk gaat het nu in Nederland precies zo aan toe, als in de Nederlandse vijver uit het bovenstaande relaas. Ik kies als Hindoe of als Hindoelander toch openlijk voor het behoud en voortbestaan van de Nederlandse samenleving en gun de echte Nederlanders een eigen veilige vijver, die niets anders voorstelt dan de broze Nederlandse identiteit van het raszuivere Nederlandse volk. Die raszuivere Nederlanders hebben eeuwenlang hard gewerkt om hen eigen poldertje op te bouwen en deze te ontwikkelen tot een welvarende staat van internationaal niveau. Dankzij het werk van vele miljoenen rasechte Nederlanders kan ik nu hier zorgeloos leven, op kosten van de Nederlandse gemeenschap, want ik leef al zeker negen jaar van een uitkering,wegens ernstige gezondheidsproblemen en enkele handicaps. Dit feit vind ik zelf niet leuk, want ik wil niet profiteren van wie dan ook. Volgens de Bhagavad Gita is werken een plicht van elk mens, die nauwgezet nagekomen moet worden. Elk levend wezen kan liever hsijn eigen plichten vervullen, dan zich bezig houden met die van anderen.

Volgens mij maakte Janmaat zich heel veel zorgen om het behoud van de zwakke, materialistische en broze identiteit van de raszuivere Nederlanders. Hij heeft dit echter nooit openlijk geuit, want hij wilde geen zwakheid tonen en niet zielig doen, tegenover de hele agressieve en onbeschofte horde buitenlanders in Nederland. Maar gelukkig heb ik goed naar hem geluisterd, want hij wees mij, zonder het zelf te beseffen, de juiste rechte weg in het leven. Nu is het mijn plicht als Hindoe om iets terug te doen voor het rasechte Nederlandse volk, die uit nauwelijks 14 miljoen zielen bestaan en 71 maal kleiner is in numerieke aantal, vergeleken bij de massa Hindoes op onze getergde planeet. Het planetair Hindoeistisch bewustzijn van hen allen verplicht mij tot deze stellingname, want een echte Hindoe mag nooit ondankbaar zijn.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat