WEBpublication BOOK WART0159 / EPAGE 24 of 58

Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat
Een persoonlijke impressie

2. Level 2: Janmaat op oorlogspad

2.7. Oprotten profiteurs

Offeraar       Dewanand
Offercode      WART0159
Offerdatum     16 juni 2006
Offerlokatie   Rotterdam, PI Noordsingel, cel CS16 

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat

In dit boek wil ik echt eerlijk het gedachtegoed van Janmaat op schrift vastleggen. Dit verdient hij, omdat deze oernederlandse man heel veel invloed op mij persoonlijk heeft uitgeoefend. Een groot deel van mijn kennis en inzichten zijn gebaseerd op een soort extrapolatie van de ideeën van de hele CD fractie, maar dan wel met een snufje Hindoeïstische theorieën erbij vermengd.

Een echte man moet gevoel hebben voor rechtvaardigheid. Dit betekent dat elke beslissing of stellingname op een bepaalde moraal gebaseerd moet zijn. Het is altijd rechtvaardig om wetsovertreders te straffen, want als dat niet gebeurt dan wordt de samenleving een grote puinhoop en dan is de rechtsstaat ter ziele. In elke menselijke wooneenheid zijn er geschreven en ongeschreven regels, die door elk lid strikt nageleefd moeten worden. Het is ook normaal dat de groep zelf zorgt voor de eigen zieke, bejaarde en gehandicapte leden, want dat is menselijk. Iemand die ziek is, kan daar zelf heel weinig aan doen en dient zo goed mogelijk verzorgd en verpleegd te worden. Ik geloof dat Janmaat er ook een dergelijke mening op na hield, voor zover ik hem kon doorgronden.

In Nederland heeft men na de Tweede Wereldoorlog een zogenaamde verzorgingsstaat ontwikkeld. Het algemeen principe ervan was om elke Nederlandse staatsburger te voorzien van de primair noodzakelijke levensbehoeften, zoals voedsel, kleding en onderdak, in geval van nood. Men bouwde in tien jaar tijd een perfecte verzorgingsstaat op, waarin geen enkele onderdaan meer hoefde te bedelen voor voedsel en water. De sociale voorzieningen van Nederland werden zelfs wereldberoemd en volgens mij moet het ook bijgeschreven worden in het Guinness boek.

Elke pot honing trekt echter ongewenste bijen aan. Vele buitenlanders overzee roken deze honingpot en vlogen met grote jumbojets naar Nederland, als gretige, kleine, zwarte beestjes. Een paar beestjes vormen echter nog geen plaag, maar als het er teveel worden dan is er sprake van een invasie. Dan kan zelfs de beste honing verzuren door het vieze speeksel uit de mond van het zwarte ongedierte.

In het begin stonden de grenzen wagenwijd open en Nederland was een fameus immigratieland. De kersverse nieuwkomers kregen zelfs direct een riante staatsuitkering en hoefden daarna jarenlang niet meer te werken of te studeren. Ze werden lekker verwend en werden na elke storting van het gemeenschapsgeld alleen maar dommer en steeds normlozer. Elke etnische groep onderging dit proces van verwennerij en zoethouderij. De uitkeringen werden de zoete welkomstkoekjes voor elke kersverse immigrant. Er was destijds geen enkele zinnige visie op immigratie, ondanks het hele leger van deskundigen en adviseurs. Dit is iets wat ik tot nu toe niet goed begrijp.

Toen op een dag werd Janmaat wakker en zag dat de honingpot bijna leeggeroofd werd door vreemde buitenlandse vliegen, met een zwarte schutkleur. En op die dag richtte hij een rechtse partij op, om de rest van slapend Nederland ook wakker te schudden. Maar, helaas voor onze noeste rechtse rakker, men wilde nog lekker lang uitslapen in heel Nederland. Het werd zelfs een taboe om wakker te worden en de vliegen weg te jagen, want je moest doorslapen op de linkerhelft van je lichaam. Iedereen die op de rechterkant lag en de ogen slaperig uitwreef, kreeg een draai om de oren en werd verketterd tot een rechtse boeman.

"Sorry Janmaat, rot op met je rechtse angstverhalen. Wij willen nog lekker doorslapen", een tikje, een kwaad gezicht en zelfs een heuse bom tot onder zijn reet; dat is wat Janmaat en zijn wakkere kameraden kregen. Hij moest gewoon zijn kop dicht houden en het in het zand steken. Gelukkig bleef Janmaat klaarwakker en zette door tot het bittere eind. En dat bewonder ik nu het meest in het karakter van deze oernederlandse man. Dit maakte hem tot mijn heilig ideaal. Hij was mijn rechtse lieveheersbeestje, gedurende vele jaren en ik gunde hem met heel mijn hart, enkele zuurverdiende kamerzetels, want er moest toch tenminste één echte oernederlander in de Tweede Kamer rondlopen. Het is altijd triest geweest dat deze man altijd in de kou werd gezet door de schrijvende pers en constant opgejaagd werd, als mals wild. Gelukkig las ik alle rechtse bladen en beschikte over inside informatie over hun snode plannen. Het is een feit dat zij klaagden over de vele buitenlandse profiteurs en er geen begrip voor toonden dat de uitkeringen als warme welkomst broodjes werden uitgedeeld aan de nieuwkomers. Het ingebakken gevoel van Nederlandse rechtvaardigheid werd terecht aangesproken.

Hoe rechtvaardig is het immers om een willekeurige wilde uit een overzees gebied, na een simpel praatje een Nederlands verblijfspapiertje te schenken en hem/haar dan levenslang in de watten te leggen met een riante uitkering? Volgens mijn eigen Hindoestaans gevoel is dit niet rechtvaardig, want voor mij is het een schande om zomaar iets te krijgen zonder het echt te verdienen. Het is niet goed om een mens zomaar een snoepje te geven. Nee, laat die persoon ervoor werken of er tenminste iets voor terug te doen. Hindoestanen vinden het Nederlands spreekwoord: "voor wat, hoort wat", heel goed. Het leven van een mens is immers niet gratis. In elke samenleving moet elk lid een zinvolle bijdrage leveren aan de welvaart en het welzijn, want op deze wijze blijft die persoon een gerespecteerd lid van de groep of stam. Zelfs de zieken en gehandicapten moeten betrokken worden bij het samenleven met elkaar, want anders kunnen zij zich verstoten gaan voelen.

Tegenwoordig beseffen de meeste mensen niet hoe belangrijk het is voor een menselijk individu om het gevoel te hebben dat de eigen groep hem/haar nodig heeft. Het gevoelloos toestoppen van geld is eigenlijk niet de juiste manier om een mens te betrekken bij de samenleving. Veel arbeidsongeschikten raken tegenwoordig in een sociaal isolement, omdat de samenleving weliswaar wel geld geeft, maar de mens totaal uitstoot en negeert. De financiële zorgsector is in Nederland te perfect geregeld en dat is de voornaamste bron van veel maatschappelijke wantoestanden geworden.

Men kweekt in zekere zin zelf de profiteurs en men ziet hen veel te laat. Volgens de definitie van Janmaat is een profiteur een buitenlander, die bewust misbruik maakt van de sociale voorzieningen en het voor de rest verziekt. Ik vind dat Janmaat het recht heeft om als oernederlander ferme kritiek te uiten op zwarte en/of buitenlandse profiteurs in Nederland. Het uiten van deze kritiek maakt hem, in mijn ogen, beslist niet tot een racist. Nee, feitelijk zijn de sociale voorzieningen echt alleen bestemd voor de blanke Nederlanders, want zij alleen zijn echt Nederlands. Deze etnische groep heeft ervoor gekozen om zelf te zorgen voor de eigen zieken, gehandicapten, kinderen en bejaarden en dat is een nobele zaak. Als nu een gemene (zwarte) buitenlander naar binnen glipt en van het gemeenschapsgeld gaat snoepen en feesten, dan is het terecht, dat er tenminste één eervolle Nederlander wakker wordt om deze profiteur eruit te gooien. Ik geef toe dat deze materie economisch gezien veel ingewikkelder in elkaar zit, dan het hier beschreven wordt. De macro-economie achter het uitkeringsstelsel verschilt totaal van de micro-economische "inzichten" van de kleine burgers. Dit is iets wat de massamedia nooit vertellen aan de Nederlanders, want de journalisten snappen zelf niet veel van economische theorieën.

Eigenlijk redeneren de meeste politici vanuit micro-economische inzichten en hierom hebben zij bijna nooit gelijk. In het bestek van dit boek voert het te ver om deze materie totaal uit te werken, want ik ben zelf geen economie expert.

Simpelweg gezegd komt het er op het volgende neer:

1. profiteur ontvangt onterecht een uitkering.

2. koopkracht van profiteur zorgt voor meer consumptie.

3. macro-economiewet zegt: consumptie zorgt voor groei van de binnenlandse economie.

4. macro-wet: groei economie zorgt voor meer banen.

5. macro-wet adviseert: verhoog juist de onterechte uitkering van de profiteur, dan blijft de economie juist verder groeien en komen er meer banen.

6. micro-economiewet zegt: hoe meer vrije tijd, hoe meer consumptie en hoe minder besparingen in de betreffende huishouding.

Voor de gewone burger is dit allemaal hocus pocus. Economie werkt echter anders en de conclusie is niet logisch en behoorlijk in strijd met het simplistisch burgerlijk gevoel van rechtvaardigheid. Voor de macro econoom is de profiteur dus eerder een zegen dan een vloek.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat