WEBpublication BOOK WART0159 / EPAGE 20 of 58

Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat
Een persoonlijke impressie

2. Level 2: Janmaat op oorlogspad

2.3. Janmaat en de kuthollanders

Offeraar       Dewanand
Offercode      WART0159
Offerdatum     16 juni 2006
Offerlokatie   Rotterdam, PI Noordsingel, cel CS16 

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat

Het drama van Janmaat blijkt duidelijk uit zijn relatie met het Nederlandse volk. Het is hem nooit gelukt om een volksheld te worden. Misschien komt het doordat hij nooit breeduit lachte op televisie en altijd zuur en nors keek. Een lachende (kale) politicus straalt immers meer vertrouwen uit en is geliefder bij jonge meisjes of homojongens. Populair was Janmaat niet, want iedereen kreeg haast braakneigingen bij het horen zijn naam alleen. De massamedia en alle kranten erbij deden hen uiterste best om deze dappere rechtse ridder af te schilderen als een onderaards monstertje. Ik geloof dat elk bericht over Janmaat iets negatiefs bevatte. Dit lijkt in veel opzichten op een complot van de Nederlandse media tegen de Centrum Democraten. Alles van deze partij was per definitie slecht en angstwekkend.

Hoewel Janmaat duidelijk alleen voor de belangen van het echte Nederlandse volk streed, werd hij juist door hen het meest gediscrimineerd. Soms leek het erop alsof onze rechtse rakker en al zijn volgelingen totaal verketterd werden in Nederland. Zelfs Justitie maakte jacht op dit kliekje. Dit blijkt uit het feit dat de linkse bomaanslag op de CD nooit goed onderzocht is door de politie en de rechterlijke macht. Op dit punt is Nederland geen zuivere democratie, want de politiek en de media hebben te veel invloed op de rechterlijke macht. De rechters schijnen ook rekening te houden met de mening van de politici en de media bij het vellen van een vonnis. Dit is iets wat in een zuivere democratie niet mag voorkomen.

Heel Nederland lette constant op Janmaat en iedereen tikte hem voortdurend op de vingers bij elke kleine fout. Ik geloof dat hij dit niet leuk vond. Volgens mij moest Janmaat weleens kwaad geworden zijn en alle kuthollanders vervloekt hebben. Hij streed immers voor de belangen van al deze kuthollanders, maar zij wilden alleen schijten en braken op hem. Dit moest zeker frustrerend zijn, want niemand is tevreden met stank als dank. Toch was dit de trieste realiteit van Janmaat en al zijn sympathisanten. Hun leven was beslist een hel.

In de tijd van Janmaat was het min of meer taboe om over buitenlanders en vreemdelingen te praten. Kritiek en negatieve opmerkingen over deze groepen werd niet getolereerd. Men verzweeg liever de harde cijfers en verdoezelde alle feiten. De vreemdeling was een beetje zielig en was daarom heilig verklaard in Nederland. Het hele vreemdelingenbeleid was slap en uitermate rekbaar. Eigenlijk was er niet eens een consistent vreemdelingenbeleid. Men morrelde maar wat met verblijfspapieren op een haast willekeurige en chaotische wijze. Voor de een waren alle papieren in een jaartje geregeld en voor de ander duurde het een heel decennium. Het is duidelijk dat er iets grondig mis was met de immigratie en Janmaat wilde er graag over praten met de wettenmakers. Maar helaas was dit taboe in de toenmalige Nederlandse cultuur en hierom werd hij botweg doodgezwegen.

Soms heb ik het gevoel dat Janmaat beslist de meest gehate politicus is geweest uit de hele Nederlandse geschiedenis. Iedereen die vroeger ook maar enigszins sympathiseerde met hen werd gestigmatiseerd tot racist, rechts-extremist of zelfs bestempeld tot neo-nazist. En dan waren de gevolgen niet mis. Sommige werkgevers ontsloegen zelfs deze verketterde Nederlanders, want niemand had zin in een Cd-achtige collega op de werkvloer. Hoewel de Nederlandse grondwet discriminatie op grond van politieke gezindheid verbiedt, werd dit toch getolereerd door Justitie. Ze knepen een oogje dicht om het rechtse monster keihard af te slachten, want over taboes mocht niemand spreken. Een openbaar debat over vreemdelingen en buitenlanders was toentertijd totaal ondenkbaar en kritiek werd niet getolereerd, want dan was je al per definitie direct een racist of een neofascist.

Tot nu toe, in 2002, merk ik dat de doorsnee Nederlander heel afwijzend en negatief denkt over de CD en vooral over Janmaat. Mensen schijnen niet verder na te willen denken over feiten en kunnen hen eigen opvattingen niet zelf veranderen. Alles wat de kranten schrijven over iemand wordt kritiekloos geslikt als waarheidspillen, door de meerderheid van de volksmassa. Op dit punt is de burger toch een mak lammetje in dit land, die zelfs beschimmeld en ranzig hooi kritiekloos opvreet. Hierdoor heb ik soms het gevoel dat Nederland geen democratisch land is, maar een grote grijze socialistische hersenmassa met witgeverfde koppen. Door de efficiënte indoctrinatie van de massamedia heeft elke witte kop haast dezelfde mening over elk actueel probleem.

De media kunnen met snelle informatie campagnes, eventueel op bevel van staatslieden, heel snel de publieke opinie beïnvloeden of deze totaal veranderen, waardoor de mening van de meerderheid geheel voorspelbaar is, bij een referendum of een verkiezing. Nederland heeft hierom een heel efficiënte media en een fijnmazig informatie netwerk. De informatie maatschappij is inderdaad heel goed verwezenlijkt in dit oud turfpoldertje. Juist hierom is het heel simpel om ongeliefde figuren buiten de deur te houden. Janmaat is een van de eerste naoorlogse politici waarmee dit gedaan is en het vreemde is dat hij nooit zelf een strafproces heeft gevoerd tegen het mediakartel in Nederland.

Volgens mij is er in Nederland inderdaad sprake van een mediakartel, want alle nieuwsberichten lijken te veel op elkaar. Er is vanwege dit kartel geen vrijheid van meningsuiting in dit land meer. Hierom besef ik vaak dat de ochlocratie al gerealiseerd is en dat het tuig van de straat nu het land bestuurt en er een grote puinzooi van maakt. In een dergelijke ontaarde democratie is er geen plaats voor doordachte en intelligente oplossingen van complexe maatschappelijke problemen, want tuig en geboefte kan alleen simpel en dom denken. Er is daarom alleen aandacht en tijd voor simpele en hersenloze kreten, gericht op het straatvolk en elk debat gaat over inhoudsloze zaken. In een ochlocratie hebben de witte mannetjes met het hoogste testosteron gehalte de meeste macht, want zij zijn het domst en het agressiefst van de hele apenkolonie. Hierdoor is er geen sprake van enig intelligent beleid. De witte mannetjesapen die de macht hebben slaan constant brullend op de borst om indruk te maken op de (zwarte) wijfjes uit alle andere (etnische) groepen.

In een ochlocratie hebben politici die zich als brulapen gedragen en af en toe brullend op de grond stampen met handen en voeten, de meeste kans op succes. Ze voeren dan een nationale paringsdans uit op de televisie en behalen dan heel makkelijk enkele zetels winst, met hun hersenloos gebrul. Al deze verschijnselen waren duidelijk waarneembaar tijdens de verkiezingen van 2002 en 2003. Soms heb ik het gevoel dat politiek bedrijven niets anders is dan een duf apenspel, waarbij de domste en agressiefste mannetjes altijd winnen. Dit is ook de verklaring van het feit dat er zo weinig vrouwen in de politieke top van Nederland zitten.

Janmaat bedreef geen apenpolitiek, want hij gebruikte twee diepzinnige mantras. Hij stelde zich tijdens debatten heel defensief en argwanend op en liet nooit zijn tanden zien aan de massa. Het viel mij altijd op dat hij altijd heel vaag en algemeen sprak over van alles en nog wat. Wegens de aasgieren van Justitie en de media die hongerig op zijn lijk wachtten, moest hij heel goed letten op zijn uitspraken in het openbaar. Hierom gebruikte Janmaat vrijwel altijd indirecte begrippen met een vage betekenis. De aasgieren bleven met een lege maag zitten, dankzij deze onduidelijke taal. Ik vond dit altijd heel slim van hem en denk dat hij een expert was van de onduidelijke uitlatingen. Alleen ingewijden konden volledig begrijpen wat Janmaat nu precies bedoelde en waar hij naartoe wilde met het urenlange betoog, waar soms geen touw aan vast te knopen was. Dit maakte hem tot een echte, stevig, doorgewinterde politicus van de hardste soort.

Hoewel Janmaat zijn hele leven eenzaam en alleen heeft gestreden voor de belangen van het echte Nederlandse volk, heeft geen enkele Nederlander hem ooit hiervoor bedankt. Hij is niet eens geridderd tot volksheld. Eigenlijk begrijp ik dit niet goed. Populariteit is kennelijk sterker afhankelijk van hersenloosheid en gebrul, dan van principieel beschaafd gedrag. Zelfs na de dood van Janmaat leven velen nog steeds met negatieve gedachten over hem en dat is toch teleurstellend, want volgens mij zat er een positieve lading in de mantras van deze rechtse Janmaat en dat zal ik in het volgende hoofdstuk aantonen. Voor mij, persoonlijk, is Janmaat altijd onvervalst en origineel geweest, als de onbetwiste bewonderenswaardige rechtse politicus van de twintigste eeuw in dit kille poldertje. Niemand zal hem ooit kunnen overtreffen of opvolgen.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat