Home Podium Politiek Religie Hindoeisme Islam Suriname India Liefde Jongeren
Literair Poezie Zeepkist Gastenboek Links Disclaimer Contact

Kritisch Podium Dewanand

Literair

WEBpublication BOOK WART0159 / EPAGE 16 of 58

Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat
Een persoonlijke impressie

1. Level 1: Ikke, ikke, ikke en Janmaat stikke

1.8. De eeuwige leegte

Offeraar       Dewanand
Offercode      WART0159
Offerdatum     16 juni 2006
Offerlokatie   Rotterdam, PI Noordsingel, cel CS16 

Go to previous Epage ... Go to next Epage
  • Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat
  • Vandaag is het donderdag 28 november 2002. Ik stond vanmorgen vroeg op om flink wat schrijfwerk af te maken in de cel. Op een gegeven moment in de ochtend, na de koffie, begon ik eens goed na te denken over mijn huidige zelf. Ik vroeg mijzelf eens kritisch af, wie of wat voor wezen ik nu ben en wat ik bereikt heb in mijn leven. Deze introspectie duurde niet lang, want na enkele minuten wist ik het zeker. Er zal in mij levenslang een eeuwige leegte blijven. Hoe dit precies veroorzaakt wordt zal nu beknopt uiteengezet worden.

    Elke dag voel ik op een bepaalde wijze steeds sterker dat ik nu een soort tweede of derderangs Nederlander ben en dat levenslang zal blijven. Doordat ik niet lang en blank ben zullen heel veel deuren gesloten blijven voor mij in Nederland, want die worden alleen geopend voor de blanke Hollanders. Dit land waar ik nu in moet leven is heel racistisch en zo te zien zal het racisme hier alleen maar toenemen, want de economie zal verslechteren na 2006. Dit is voorspeld door talloze economische deskundigen. Hoe het dan verder moet met Nederland weet niemand nog zeker. Feit is wel dat ik mij nu niet echt meer thuis voel in dit land, maar misschien toch gedoemd ben om de rest van mijn leven hier te slijten. Ik zal het zelf leuk moeten maken, want een leefbaar milieu kan elk mens zelf creëren om zich heen. Het is zelfs zo dat ik nu al een aardige sociale kring heb opgebouwd in zeven jaar tijd, maar toch vind ik het heel raar dat ik nu alleen hindoestaanse kennissen heb en minimaal sociaal contact heb met de blanke Nederlanders.

    In het verre verleden was ik honderd procent geïntegreerd in psychologisch opzicht. Toen was ik niets anders dan een Bounty, met een blank innerlijk en een (afschrikwekkend) bruin uiterlijk. Maar toen was ik doodongelukkig. Tot nu toe begrijp ik niet goed wat de exacte oorzaak van mijn verdriet uit die tijd was. Nu is alles in mijn innerlijk totaal anders en ik kan mijzelf alleen als een echte Hindoelander typeren. Dat is dus het wrange resultaat van zestien jaar integratie en strijd om te overleven als enkeling in Nederland.

    Nu pas beschik ik over een duidelijk gedefinieerde en voelbare Hindoestaanse identiteit, die echter nog niet optimaal functioneert, want er zijn permanente en duidelijk waarneembare verschillen tussen mij en de gemiddelde Hindoestaan in Nederland. Een echte Hindoestaan ben ik niet echt helemaal, want ik weet eigenlijk praktisch niets over de hele complexe geloofswereld van een echte Hindoe. Het hele Hindoeïsme is nog splinternieuw voor mij. Het is nauwelijks zeven jaar geleden dat ik mijzelf radicaal bekeerde tot Hindoe en nu ben ik nog steeds bezig met het verkennen van de immens rijke Hindoe wereld. Dit Hindoe universum leeft in het brein van elk van de 1 miljard Hindoes op deze kleine, getergde planeet en het groeit steeds verder, als een hyperdynamische eenheid, temidden van verscheidenheid. Mijn leven werd er radicaal door veranderd en het kreeg veel meer zin. Nu ben ik echt gelukkiger dan ooit tevoren, en ik heb zelfs een echte Hindoevrouw, met een hele sterke hindoestaanse identiteit. Mijn hindoevrouw is half analfabeet en zij heeft geen enkel schooldiploma, maar haar zuiverheid en kracht zijn nu mijn grootste steun.

    In zekere zin kan ik mijzelf het beste typeren als een transnederlander, want grote delen van mijn innerlijk zijn nog steeds Nederlands. Honderd procent psychologische integratie kan immers nooit meer teruggedraaid worden. Momenteel schrijf, praat, denk, voel, droom en fantaseer ik uitsluitend in de Nederlandse taal en dat is de voornaamste oorzaak van de eeuwige leegte in mijzelf. Ik ben al 36 jaar oud en zal de echte talen van mijn genetische voorouders uit India nooit meer op een professioneel niveau kunnen aanleren. Nu is de Nederlandse taal mijn enige, levenslange moedertaal en dit betekent dat ik voor de volle honderd procent literair geïntegreerd ben in de Nederlandse gemeenschap. Niet dat ik er doodongelukkig mee ben, nee hoor, maar soms besef ik toch dat er een literaire leegte in mij zit. In het Hindi zijn er begrippen, die ik niet ken, omdat ik deze taal niet beheers. Het niet kennen van deze begrippen is eigenlijk de oorzaak van de eeuwige leegte die ik zo af en toe heel duidelijk voel in mijzelf.

    Taal vult het innerlijk met vrijwel exact gedefinieerde begrippen. Een mens zonder taal is feitelijk een leeg wezen, die zich nooit volledig zal kunnen ontwikkelen. Hoe beter de eigen moedertaal aangeleerd wordt, hoe sterker de innerlijke denk- en belevingswereld zich zal ontwikkelen. Taaldeskundigen zijn het hiermee eens met elkaar. Taal is de onstoffelijke lepel van alle kennis in onze menselijke wereld. Het is voor mijn persoonlijke ontwikkeling heel goed, dat ik nu de Nederlandse taal perfect beheers. Hier ben ik heel tevreden over. De Nederlandse taal is gelukkig een van de best ontwikkelde talen van de Westerse wereld en is nog volop in ontwikkeling. Het is een schatrijke taal, hoewel het nu slechts 23 miljoen moedertaalsprekers heeft.

    Door mijn eigen complexe karma moet ik nu praten en denken in deze taal, wat voor mij geen kwalijke zaak is. Ik heb geen enkele reden om te klagen over dit feit, want zelfs vogels klagen nooit over hun eigen (beperkte) vogelzangtaaltjes. Ik kan veel leren van deze simpele vogels. Het feit dat ik nu niet in het Hindi schrijf is echt geen ramp voor mijn schrijverscarrière. Een professionele vertaler kan immers elke tekst van mij naar het Hindi vertalen. Dan is het via deze vertaalweg mogelijk voor mij om te communiceren met de rest van de Hindoes in India, die geen Engels kennen. Door dit oplossingsgerichte denken kan ik heel simpel de eeuwige leegte in mijzelf ontlopen om gelukkiger en productiever te worden. Gelukkig kan een intelligent wezen voor elk probleem een zinvolle oplossing verzinnen, om de eigen levensidealen te verwezenlijken en zelfrealisatie daadwerkelijk te realiseren voor de volle honderd procent.

    Dankzij internet weet ik nu wat meer over India en het volk aldaar. Er zijn heel veel Engelstalige Indiase kranten online gezet en ik heb ze elke dag, gedurende vele maanden, goed bestudeerd. Zolang ik in Nederland woon zal ik mij moeten richten op het Nederlandse volk. Als alle schrijfplannen lukken dan zit ik over vijf jaar zeer zeker in India, om de eeuwige leegte in mijzelf te vullen met Indiase hapjes en drankjes en om de (genetische) Indiër in mij te laten uitgroeien tot volwassenheid.

    ***

    Go to previous Epage ... Go to next Epage
  • Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat
  • WEBpublication BOOK WART0159 / EPAGE 16 of 58


    Home Podium Politiek Religie Hindoeisme Islam Suriname India Liefde Jongeren
    Literair Poezie Zeepkist Gastenboek Links Disclaimer Contact

    Kritisch Podium Dewanand

    Literair
    Alle rechten voorbehouden; All rights reserved
    Offercode: WART0159
    Copyright @ Dewanand 2006