| |
Home
Podium
Politiek
Religie
Hindoeisme
Islam
Suriname
India
Liefde
Jongeren
Literair
Poezie
Zeepkist
Gastenboek
Links
Disclaimer
Contact
Kritisch Podium DewanandLiterair
WEBpublication BOOK WART0159 / EPAGE 16 of 58
Een persoonlijke impressie
1. Level 1: Ikke, ikke, ikke en Janmaat stikke
1.8. De eeuwige leegte
Offeraar Dewanand
Offercode WART0159
Offerdatum 16 juni 2006
Offerlokatie Rotterdam, PI Noordsingel, cel CS16
Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat
Vandaag is het donderdag 28 november
2002. Ik stond vanmorgen vroeg op om flink wat
schrijfwerk af te maken in de cel. Op een gegeven moment in de ochtend,
na de koffie, begon ik eens goed na te denken over mijn huidige zelf.
Ik vroeg mijzelf eens kritisch af, wie of wat voor wezen ik nu ben en
wat ik bereikt heb in mijn leven. Deze introspectie duurde niet lang,
want na enkele minuten wist ik het zeker. Er zal in mij levenslang een
eeuwige leegte blijven. Hoe dit precies veroorzaakt wordt zal nu beknopt
uiteengezet worden.
Elke dag voel ik op een bepaalde wijze steeds sterker dat ik nu een soort
tweede of derderangs Nederlander ben en dat levenslang zal blijven. Doordat
ik niet lang en blank ben zullen heel veel deuren gesloten blijven voor
mij in Nederland, want die worden alleen geopend voor de blanke Hollanders.
Dit land waar ik nu in moet leven is heel racistisch en zo te zien zal
het racisme hier alleen maar toenemen, want de economie zal verslechteren
na 2006. Dit is voorspeld door talloze economische deskundigen. Hoe het
dan verder moet met Nederland weet niemand nog zeker. Feit is wel dat
ik mij nu niet echt meer thuis voel in dit land, maar misschien toch gedoemd
ben om de rest van mijn leven hier te slijten. Ik zal het zelf leuk moeten
maken, want een leefbaar milieu kan elk mens zelf creëren om zich
heen. Het is zelfs zo dat ik nu al een aardige sociale kring heb opgebouwd
in zeven jaar tijd, maar toch vind ik het heel raar dat ik nu alleen hindoestaanse
kennissen heb en minimaal sociaal contact heb met de blanke Nederlanders.
In het verre verleden was ik honderd procent geïntegreerd
in psychologisch opzicht. Toen was ik niets anders dan een Bounty,
met een blank innerlijk en een (afschrikwekkend) bruin uiterlijk. Maar
toen was ik doodongelukkig. Tot nu toe begrijp ik niet goed wat de exacte
oorzaak van mijn verdriet uit die tijd was. Nu is alles in mijn innerlijk
totaal anders en ik kan mijzelf alleen als een echte Hindoelander typeren.
Dat is dus het wrange resultaat van zestien jaar integratie en strijd
om te overleven als enkeling in Nederland.
Nu pas beschik ik over een duidelijk
gedefinieerde en voelbare Hindoestaanse identiteit, die echter nog niet
optimaal functioneert, want er zijn permanente en duidelijk waarneembare
verschillen tussen mij en de gemiddelde Hindoestaan in Nederland. Een
echte Hindoestaan ben ik niet echt helemaal, want ik weet eigenlijk praktisch
niets over de hele complexe geloofswereld van een echte Hindoe. Het hele
Hindoeïsme is nog splinternieuw voor mij. Het is nauwelijks zeven
jaar geleden dat ik mijzelf radicaal bekeerde tot Hindoe en nu ben ik
nog steeds bezig met het verkennen van de immens rijke Hindoe wereld.
Dit Hindoe universum leeft in het
brein van elk van de 1 miljard Hindoes op deze kleine, getergde planeet
en het groeit steeds verder, als een hyperdynamische eenheid, temidden
van verscheidenheid. Mijn leven werd er radicaal door veranderd
en het kreeg veel meer zin. Nu ben ik echt gelukkiger dan ooit tevoren,
en ik heb zelfs een echte Hindoevrouw, met een hele sterke hindoestaanse
identiteit. Mijn hindoevrouw is half analfabeet en zij heeft geen enkel
schooldiploma, maar haar zuiverheid en kracht zijn nu mijn grootste steun.
In zekere zin kan ik mijzelf het beste
typeren als een transnederlander, want grote delen van mijn innerlijk
zijn nog steeds Nederlands. Honderd procent psychologische integratie
kan immers nooit meer teruggedraaid worden. Momenteel schrijf, praat,
denk, voel, droom en fantaseer ik uitsluitend in de Nederlandse taal en
dat is de voornaamste oorzaak van de eeuwige leegte in mijzelf. Ik ben
al 36 jaar oud en zal de echte talen van mijn genetische voorouders uit
India nooit meer op een professioneel niveau kunnen aanleren. Nu is de
Nederlandse taal mijn enige, levenslange moedertaal en dit betekent dat
ik voor de volle honderd procent literair geïntegreerd ben in de
Nederlandse gemeenschap. Niet dat ik er doodongelukkig mee ben, nee hoor,
maar soms besef ik toch dat er een literaire leegte in mij zit. In het
Hindi zijn er begrippen, die ik niet ken, omdat ik deze taal niet beheers.
Het niet kennen van deze begrippen is eigenlijk de oorzaak van de eeuwige
leegte die ik zo af en toe heel duidelijk voel in mijzelf.
Taal vult het innerlijk met vrijwel exact
gedefinieerde begrippen. Een mens zonder taal is feitelijk een
leeg wezen, die zich nooit volledig zal kunnen ontwikkelen. Hoe beter
de eigen moedertaal aangeleerd wordt, hoe sterker de innerlijke denk-
en belevingswereld zich zal ontwikkelen. Taaldeskundigen zijn het hiermee
eens met elkaar. Taal is de onstoffelijke lepel van alle kennis in onze
menselijke wereld. Het is voor mijn persoonlijke ontwikkeling heel goed,
dat ik nu de Nederlandse taal perfect beheers. Hier ben ik heel tevreden
over. De Nederlandse taal is gelukkig een van de best ontwikkelde talen
van de Westerse wereld en is nog volop in ontwikkeling. Het is een schatrijke
taal, hoewel het nu slechts 23 miljoen moedertaalsprekers heeft.
Door mijn eigen complexe karma moet ik
nu praten en denken in deze taal, wat voor mij geen kwalijke zaak is.
Ik heb geen enkele reden om te klagen over dit feit, want zelfs vogels
klagen nooit over hun eigen (beperkte) vogelzangtaaltjes. Ik kan veel
leren van deze simpele vogels. Het feit dat ik nu niet in het Hindi schrijf
is echt geen ramp voor mijn schrijverscarrière. Een professionele
vertaler kan immers elke tekst van mij naar het Hindi vertalen. Dan is
het via deze vertaalweg mogelijk voor mij om te communiceren met de rest
van de Hindoes in India, die geen Engels kennen. Door dit oplossingsgerichte
denken kan ik heel simpel de eeuwige leegte in mijzelf ontlopen om gelukkiger
en productiever te worden. Gelukkig kan een intelligent wezen voor elk
probleem een zinvolle oplossing verzinnen, om de eigen levensidealen te
verwezenlijken en zelfrealisatie daadwerkelijk te realiseren voor de volle
honderd procent.
Dankzij internet weet ik nu wat meer over India en
het volk aldaar. Er zijn heel veel Engelstalige Indiase kranten online
gezet en ik heb ze elke dag, gedurende vele maanden, goed bestudeerd.
Zolang ik in Nederland woon zal ik mij moeten richten
op het Nederlandse volk. Als alle schrijfplannen lukken dan zit
ik over vijf jaar zeer zeker in India, om de eeuwige leegte in mijzelf
te vullen met Indiase hapjes en drankjes en om de (genetische) Indiër
in mij te laten uitgroeien tot volwassenheid.
***
Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat
WEBpublication BOOK WART0159 / EPAGE 16 of 58
Home
Podium
Politiek
Religie
Hindoeisme
Islam
Suriname
India
Liefde
Jongeren
Literair
Poezie
Zeepkist
Gastenboek
Links
Disclaimer
Contact
Kritisch Podium DewanandLiterair
Alle rechten voorbehouden; All rights reserved
Offercode: WART0159
Copyright @ Dewanand 2006
|
|