WEBpublication BOOK WART0159 / EPAGE 13 of 58

Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat
Een persoonlijke impressie

1. Level 1: Ikke, ikke, ikke en Janmaat stikke

1.5. Mijn ellendige vader versus Janmaat

Offeraar       Dewanand
Offercode      WART0159
Offerdatum     16 juni 2006
Offerlokatie   Rotterdam, PI Noordsingel, cel CS16 

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat

** (Let op: is extreme versie, nog nabewerken voor publicatie)

Let op. Let op. Degenen die denken dat Hans Janmaat een fascist en racist is, hebben het totaal mis. Ik ken iemand die echt erger en meedogenlozer is dan Janmaat. Die persoon is niemand anders dan mijn bloedeigen vader.

Ja, echt waar, mijn vader is de grootste racist, die ik ooit gekend heb. Misschien heb ik ongelijk, want ik ken het diepste (en mogelijk duistere) innerlijk van Janmaat niet. Wie weet? Misschien fantaseerde Janmaat elke nacht over ultra moderne verbrandingsovens, waarin vele miljoenen zwarten, Joden en negers levend verast werden. Wie zal het zeggen? Janmaat nam misschien vele duistere en satanische geheimen mee in zijn graf. Maar nu hij dood en begraven is, is het onmogelijk om de waarheid ooit te achterhalen. En over de doden moet je alleen goed spreken. Sorry Janmaat, zo dacht je nooit over zwarten.

Voor alle duidelijkheid. Janmaat is een mysterie in mijn leven, want hij heeft mijn leven sterk beïnvloed en dat zal ik nooit vergeten. Toch heeft Janmaat mij niet negatief beïnvloed en nooit beledigd. De enige persoon die mij echt als een laagwaardige hond heeft behandeld is mijn genetische vader. Dat zal ik nu eens uitleggen op een heel exacte wijze.

Mijn vader is zelf in Nickerie geboren in een groot gezin. Zijn jeugd was heel armoedig en vol grote problemen. Hij studeerde eind zestiger jaren af met cum laude voor het artsenexamen in Leiden en is tot nu toe geregistreerd als één van de beste studenten van zijn tijd. Na de echtscheiding met mijn moeder heb ik hem niet meer gezien en alleen contact gehad als hij even naar Suriname kwam. Pas toen ik echt in Nederland kwam wonen om te studeren heb ik echt ontdekt wie mijn vader is en dat was altijd heel pijnlijk.

Mijn vader maakt de indruk van een vredelievend en zachtaardig mens, maar onder het koude, vriendelijke masker zit een echt neo-nazistische barbaar. Wegens mijn gemengde Hindoe/Moslim afkomst heeft mijn hele familie mij nooit geaccepteerd, als een gelijkwaardig familielid en dat heeft mij altijd veel pijn en verdriet bezorgd. Ik was echt het zwarte schaap van de familie en werd altijd door iedereen gediscrimineerd als een minderwaardige hond. Daarom ken ik het begrip familie niet goed. De ergste en wreedste persoon uit mijn familie is mijn vader.

Neem bijvoorbeeld mijn schrijfwerk. Mijn vader heeft mij al honderden keren duidelijk gemaakt, dat ik alleen rotzooi schrijf en dat alles wat ik schrijf niets waard is. Waarom? Simpelweg, omdat ik niet blank ben en geen universitaire titel heb. Hij heeft dat heel vaak aan mij verteld en mij bijna systematisch geïndoctrineerd met deze gevoelens van extreme minderwaardigheid. Nooit hield hij rekening met de diepere emotionele noodzaak van mij om te schrijven. Ja, op dit punt is mijn vader een echte sadist en een gevoelloos monster.

Schrijven doe ik nu al bijna twaalf jaar. Door alle emoties, gevoelens en gedachten op te schrijven ontlaad ik mijn innerlijk en daardoor overleef ik. Ik schrijf dus vanwege een intense emotionele behoefte, die in mij zit en die mij nu al twaalf jaar in leven houdt. Nu is mijn droom (op d.d. 10 november 2002) om een echte Hindoeschrijver te worden en hoewel ik nu in de gevangenis zit, werk ik keihard en gedisciplineerd door aan mijn schrijfcarrière.

Toch blijft mijn oude vader mij nog steeds als een hond behandelen. Elke tekst van mij is volgens hem gewoon niets waard, omdat ik niet blank ben. Nou, hoe durft hij mij zo te beledigen? Hou zou Janmaat reageren als hij mij nu zou zien en ik hem alle twaalf manuscripten en overige 2300 pagina's teksten van mijzelf zou tonen? Ja, ja, wat zou de eerbiedwaardige Janmaat dan tegen mij zeggen? Ik weet met honderd procent zekerheid dat Janmaat het volgende nooit tegen mij zou zeggen:

"Dewanand, je bent niet blank en daarom zijn al jouw 3000 pagina's aan teksten gewoon nutteloze rotzooi".

Nee, ik wed er met mijn leven om dat onze ouwe Janmaat zoiets nooit en te nimmer tegen mij zou zeggen. Nee, Janmaat zou mij beslist respecteren en hij zou er heel trots op zijn dat ik als Hindoestaan in perfect Nederlands schrijf en zo mijn diepste respect en verbondenheid toon voor het oernederlandse volk. Jazeker, dit zou de reactie van Janmaat zijn en daarom vind ik hem een man met een groot hart. Bedankt Janmaat. Rust in vrede, ik zal je altijd eren, als een groot man en een dappere krijger.

De waarheid is dat enkele hoogontwikkelde en vooraanstaande blanke Nederlanders mij duidelijk hebben gemaakt dat ik over een uitzonderlijk schrijftalent beschik. Deze blanken spraken bloedserieus met mij en adviseerden mij om door te zetten en door te gaan met mijn schrijfcarrière. En hun goudeerlijke woorden versterkte mijn zelfvertrouwen en motiveerde mij om door te gaan met schrijven. Al dat gezeik van mijn vader smeet ik er onmiddellijk uit. En steeds opnieuw besefte ik hoe hatelijk mijn vader mij behandelde en wat voor beestachtige racist hij niet is.

Nee, Janmaat heeft mij nooit verteld dat ik niets waard ben, vanwege mijn afkomst, tenminste dat heb ik hem nooit horen zeggen. Maar mijn vader heeft mij op haast sadistische wijze geïndoctrineerd met tientallen minderwaardigheidscomplexen. Die vader van mij is een echte neo-nazist. Kijk, ik ben in 1990 opgenomen in een psychiatrische kliniek, wegens heel grote psychische problemen. Mijn belastbaarheid in psychisch opzicht is sedert die tijd heel erg laag en daarvoor gebruik ik elke week medicijnen. Echt totaal gezond ben ik dus niet en ik word steeds ouder en ouder. Schrijven is nu het enige beroep dat ik aankan.

Maar mijn vader houdt helemaal geen rekening met mijn psychische problemen. Elke keer opnieuw bleef hij mij geestelijk mishandelen. En na elk bezoek van hem raakte ik twee weken lang in een hevige suïcidale crisis, omdat hij, mijn vader, genadeloos als een nazistische kampbeul aan mij duidelijk maakte dat ik niets waard ben, omdat ik niet lang ben, geen universitaire titel heb, ziek ben en niet blank ben. Dit bezorgde mij heel veel pijn en verdriet, maar dat interesseerde hem totaal niet. Dankzij deze rotvader heb ik vele jaren lang voor mijn leven moeten vechten en honderden suïcidale momenten van extreem lijden overleefd. En dat is het harde bewijs van het nazistisch geloof van mijn eigen vader.

Ik was vroeger hopeloos en doodziek, en ik geloof niet dat Janmaat mij als niet-blanke buitenlander zou laten sterven of mij het recht op een uitkering en medische hulp zou ontzeggen, als hij de macht zou hebben. Nee, Janmaat wilde rechtvaardigheid en hij zou mij niet in de steek laten, omdat ik een doodzieke zwarte ben. Die echte nazist uit dat ellendige tijdperk was mijn zwarte vader. De enige nazist die ik gekend heb was hij: mijn zwarte vader, die mij geestelijk folterde, toen ik ziek en totaal mislukt was. Daarom heb ik tot nu toe heel veel respect voor een principiële blanke man, als Janmaat. Ik zeg echt één ding nu eerlijk. Ik ken zwarte volkeren tot op het bot en daarom ben ik heel bang voor ze.

Voor mij is het een keihard feit dat zwarten geen lieve koekjes zijn. Voor mij is het bewijs al tientallen keren geleverd dat een echte zwarte of ijdele kleurling ook racistisch en zelfs neo-nazistisch kan zijn en zelf vele malen erger dan de echte nazi's uit WOII

Nazisme is een misdaad tegen de mensheid en elke nazist moet opgepakt worden en levenslang geïnterneerd worden. Hoe moet ik nu mijn bloedeigen vader alle ellende en haat vergeven? Ik zal zijn nazisme nooit vergeten, want volgens het Hindoeïsme mag een vader zijn doodzieke zoon niet mishandelen. Tot nu toe kon ik niet goed omgaan met mijn vader, want hij doet alsof er nooit iets gebeurd is. Voor mij is zijn kilheid onbegrijpelijk. Vaak besef ik dat hij zelf geen geloof heeft en gewoon een domme, kille, materialistische darwinist is. Hij ziet mij als een domme, nutteloze zwarte aapmens, die van lagere halfmoslim afkomst is. Dit is de waarheid over mijn eigen vader en ik weet dat hij nooit Hindoe is geweest en nooit iets zinnigs erover heeft geleerd of gezegd aan mij.

Janmaat heeft mij wijsheid geschonken en niet mijn vader, en daarom betekent Janmaat iets voor mij. Het volgende is keihard en waar: "Ik heb een echte zwarte kutvader, die nu bejaard is (62 jaar) en te laat heeft ontdekt dat hij een geweldige zoon heeft", sorry kutvader.

Als ik over mijn vader nadenk dan realiseer ik mij dat hij mijn innerlijk heeft vergiftigd en dat ik tot nu toe heel veel last heb daarvan. Is het geen misdaad om een psychisch zieke zoon te indoctrineren met nog extremere minderwaardigheidscomplexen? Dat heeft mijn vader jarenlang heel bewust gedaan met mij en al zijn medische kennis gebruikt om het zo goed mogelijk te doen. De geestelijke terreur van deze man heeft mij echt totaal vernietigd en nu ben ik blijvend gehandicapt erdoor. Ik heb nog niet gekozen voor zelfmoord, maar in psychologisch opzicht heb ik al duizenden keren geestelijke zelfmoord gepleegd. De seksuele betrekkingen die ik jarenlang onderhield met blanke homomannen waren feitelijk een vorm van genetische zelfmoord, want ik wilde toen gewoon doodgaan en geloofde niet meer in de toekomst. In dit opzicht komt het erop neer dat een man die vlucht in homoseksualiteit op een radicale wijze kiest voor genetische zelfmoord, want dan vernietigd hij zijn mannelijk vermogen tot voortplanting, uit zelfhaat en zelfverachting. Dit alles is mij overkomen dankzij de terreur van mijn vader.

Janmaat was geen man zoals Adolf Hitler en ik geloof niet dat hij mij zou laten vergassen, omdat ik een laagwaardige niet-blanke ben. Wat zou Janmaat doen als hij de macht zou krijgen in Nederland? Ik zou hem dan beslist steunen, om te voorkomen dat hij de andere zwarten zou vergassen, want dat lot wens ik hen niet toe. Ik zou Janmaat eerder verzoeken en smeken, op handen en knieën, om mij in hen plaats te vergassen, nadat zij de kans hadden benut om Nederland voorgoed (levend) te verlaten.

Er is een spreekwoord die luidt: "Eer je vader en moeder". Sedert mijn bekering tot het Hindoeïsme hou ik mij strikt aan dit wijze spreekwoord, want dit geloof bevat de wijsheid van minstens tienduizend (10.000) jaar menselijke beschaving. Vroeger voelde ik alleen blinde haat en een extreme afkeer voor mijn genetische ouders. Juist hierdoor ging ik toen geen stapje vooruit en er was alleen nog meer angst, zelfhaat en verdriet. Als extreme Bounty haatte ik zelfs mijn eigen genetische voorouders uit India, die als loonslaven van de blanke Hollanders naar de koloniën waren gemigreerd. Ik ontkende zelfs dat deze lagere mensen uit India mijn voorouders waren en geloofde heilig dat ik blanke genen had en dus ook over blanke voorouders beschikte. Maar dit maakte mij doodongelukkig en depressief. Het heeft weinig zin om de realiteit te ontkennen. De eigen afkomst is altijd meer waard dan een vreemde.

Nu heb ik meer respect voor mijn Indiase voorouders. En nu accepteer ik mijn ouders zoals zij zijn. Ouders krijgt een mens immers van Altecrea en daar moet ik tevreden mee zijn. Het kon immers veel slechter zijn. Een mens moet leren leven met alle aangeboren ellende en eroverheen groeien. Problemen zijn er om opgelost te worden. Het is beter om een probleem als een uitdaging te beschouwen, dan er moedeloos van te worden. Zo denk ik nu over mijn eigen verleden. Het Hindoeïsme heeft mij tot een sterk wezen gemaakt. Nu ben ik een echte strijder, die van alle problemen houdt. Zo ga ik na elke crisis vooruit en zo word ik nog weerbaarder.

Elk drama heeft volgens mij een gemeen staartje en dat geldt ook voor mijn situatie. Hoewel ik op dit moment (Rotterdam, d.d. zaterdag 23 november 2002) opgesloten zit in een cel van het Hvb PI Noordsingel, werk ik hard aan mijn debuut als Hindoeschrijver. Als u deze tekst leest dan weet u nu dat mijn hele schrijfcarrière een succesverhaal is geworden, na mijn vrijlating uit de gevangenis en dat ik nu op rozen zit. Dan ben ik in deze nieuwe toekomst keihard aan het werk om mijn meesterwerk te schrijven, voor het immense publiek uit India, het land van mijn genetische voorouders, met een huidige populatie van ruim 1 miljard zielen en een immense kooplustige middenklasse van 200 miljoen overactieve Hindoes.

Het gemene staartje van mijn succes in deze nieuwe toekomst zal ik eens toelichten. Mijn nazistische vader heeft mij geestelijk gefolterd, als een sadist. Ik werd er suïcidaal van en heb heel veel geleden en als een beest gestreden om te overleven. Stel nu dat ik in deze nieuwe toekomst toch erin geslaagd ben om een schrijfcarrière op te bouwen en gelukkig te leven met mijn Hindoevrouwtje. Dan kan mijn naïeve vader (of derden) concluderen, dat het goed was om mij vroeger flink te laten lijden, als een minderwaardige halfmoslimhond van de pariakaste. Dit is natuurlijk een heel kwalijke conclusie. Als ouders van kleine, magere (Hindoe) kinderen mijn ellendig levensverhaal te horen krijgen, dan is het mogelijk dat zij hun eigen (mismaakte) kinderen ook precies zo gaan martelen en mishandelen, omdat zij dan kunnen concluderen dat zo'n kind dan ook succesvol zal worden op latere leeftijd, precies zoals mij. Dus dan heeft mijn succes aangetoond dat het goed is om een jong en mismaakt, mager kind flink te laten lijden en tot een pariabestaan te veroordelen. Helaas moet ik nu volmondig toegeven dat dit niet zo werkt, want ik wil absoluut niet dat andere (Hindoe) kinderen hetzelfde leed moeten ondergaan zoals mij. Mijn verdriet en mijn handicaps wens ik geen enkel (Hindoe) kind toe.

Op een bepaalde wijze moet ik toegeven dat ik praktisch alle ellende en verdriet heb meegemaakt, wat zoal mogelijk is voor een kleine, magere hindoestaanse jongen uit Suriname, exclusief drugs, alcohol en zware criminaliteit. Helaas laat elke wond een litteken achter in de geest en het onderbewustzijn en dat geldt ook voor mij. Ik heb overleefd dankzij de volgende feiten: hoge intelligentie, bittere jeugd, bereidheid om tot de dood te strijden, (rechtse) idolen (Janmaat, Stephen Hawking, wiskundig Indiaas genie Ramanujan Shrinivasu, enz.), veel geluk, enkele strikte Hindoe principes, mijn eigen complex karma, mijn zelf vergaarde boekenkennis en bovenal mijn zelf ontwikkeld Hindoegeloof, waarin Altecrea de dominante zeta-entiteit is. Veel moest ik dus zelf doen.

Nu ben ik gelukkiger dan ooit, zelfs miljoenen malen meer dan vroeger. Alles wat ik schrijf is nu een heilig offer aan Altecrea, want ik leef alleen voor Altecrea en zal na het afwerpen van mijn stoffelijk kleed vertrekken naar een ander universum om nobel en heilig werk te verrichten voor Altecrea alleen.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Eerbetoon aan profeet Hans Janmaat