WEBpublication BOOK WART0141 / EPAGE 49 of 92

Een Dynamisch Vreemdelingenbeleid
Hindu nazism (Hindoe nazisme)

2.0. Breinfase 2:
Oplossen van de oplossingen

2.13. Project GMK

2.13.5. Analyse (r)emigratiebehoefte

Klik op de foto om het helemaal te zien

Offeraar       Dewanand
Offercode      WART0141
Offerdatum     16 juni 2006

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Een Dynamisch Vreemdelingenbeleid. Hindu nazism

Een normaal ontwikkelt mens doet iets, vanwege de behoefte eraan. In de psychologie wordt dit soort zaken uitvoerig geanalyseerd, want dezelfde behoeften kunnen de oorzaak zijn van vele ziektebeelden. Sommige karakterstoornissen ontstaan zelfs door nooit vervulde behoeften en soms adviseert men de betrokkenen om te streven naar bevrediging en minder krampachtig door het te leven te gaan. Lekker ontspannen leven is immers altijd beter, dan als een gestresste of angstige kat rond te zwerven.

Elke immigrant van Nederland is naar hiertoe geëmigreerd vanwege bepaalde behoeften, die heel vaak gebaseerd zijn op diverse (complexe) problemen in het herkomstland. In theorie is immigratie gewoon een vorm van behoeftebevrediging, want men redeneert in de eerste plaats als elk normaal functionerend mens en denkt van, "ja, als ik in Nederland ben, dan zal ik gelukkiger zijn en een beter leven hebben." Als zo iemand gewoon logisch nadenkt dan kan hsij concluderen dat het beter is om hier te wonen, want hier is alles beter ontwikkeld. Goed, Nederland is inderdaad een welvarend land met een hoog welvaartsniveau. Elke straatarme dorpsbewoner uit Afrika zal alleen al vanwege deze feiten, een latente behoefte ontwikkelen om te emigreren. Immigratie is iets wat geen enkele wet ooit zal kunnen tegenhouden, want een behoeftig mens zal alle energie en denkcapaciteit mobiliseren om de eigen behoeften te bevredigen en alle beschikbare kansen maximaal benutten.

De kunst is niet om de immigratiebehoefte weg te vagen, want dat is immers totaal onmogelijk. Nee, volgens mijn analyses is het juist slimmer om hard te werken aan het vergroten of strategisch maximaliseren van de emigratie (of remigratie) behoeften van de individuele migrant. Ja, hoe moet dit, op een vreedzame manier?

Hieronder is de F-(r)emigratiebehoefte grafisch gerelateerd aan drie andere begrippen, namelijk: het vermogen, de sommatie van de problemen en de verblijfstijd in Nederland.

Klik op de figuur om het helemaal te zien.

Figuur WFIG0123.jpg: F-(r)emigratiebehoefte tov Vermogen. Log schaal, v.b. E3=1.000 euro (hoofdstuk 2.13.5. van WART0141)

Klik op de figuur om het helemaal te zien.

Figuur WFIG0124.jpg: F-(r)emigratiebehoefte tov sommatie problemen. (hoofdstuk 2.13.5. van WART0141)

Klik op de figuur om het helemaal te zien.

Figuur WFIG0125.jpg: F-(r)emigratiebehoefte tov verblijfstijd. (hoofdstuk 2.13.5. van WART0141)

Toelichting bovenstaande grafieken.
De "F-" geeft aan dat ik gebruik heb gemaakt van de PV-theorie, die ik in dit werk niet zal toelichten. Deze grafisch georiënteerde psychologische theorie is door mij zelf ontwikkeld om de ontwikkeling van het bewustzijn (chetan) exacter te kunnen analyseren.

Toelichting bij de grafiek in figuur WFIG0123: met vermogen op de horizontale (x-)as

Een heel rijke migrant die over flink wat contant vermogen beschikt, zal na emigratie uit Nederland, vrijwel altijd als een koning kunnen leven in het buitenland. Als de financiële zaken vakkundig (assets investeringen) geregeld zijn, dan kan zo iemand nooit meer arm worden. In dit laatste geval is in theorie oneindige rijkdom gerealiseerd, waarbij dan alleen van de eeuwigdurende rentebaten (of obligatierente) van het eigen vermogen geleefd kan worden. Zulke rijke lieden zijn heel vaak constant in het buitenland en hierom is hun emigratiebehoefte behoorlijk hoog, hoewel zij praktisch nooit permanent willen emigreren.

De gemiddelde migrant staat natuurlijk wat lager op de vermogensschaal. Bij de E5 (van 100.000 tot 999.999 euro) vermogenszone kan zo iemand voor vele jaren als een raja (hindi voor vorst) leven in het buitenland. Hierom kan er gesteld worden dat de (r)emigratiebehoefte dan ook heel hoog zal zijn. Doordat de koopkracht van de euro in onderontwikkelde landen stukken hoger is en spullen daar goedkoper zijn, kan de gemiddelde migrant die in de E4 (van 10.000 tot 99.999 euro) vermogenszone zit, denken van, "ja, waarom emigreer ik niet uit dit koud, kil en duur poldertje?" Na deze gedachten is de (r)emigratiebehoefte opeens flink toegenomen en dan is zo iemand geestelijk rijp voor vrijwillige en permanente vertrek uit Nederland.

De grote massa migranten leeft (zonder GMK-politiek) normaliter tussen de -E3 (negatief vermogen van -9.999 tot -1.000 euro) zone en de E4 zone. Deze burgers leiden een gewoon leven en hebben een minimale en fluctuerende (r)emigratiebehoefte. Meestal is geld niet hun belangrijkste drijfveer om Nederland te verlaten. Bij de GMK-politiek wordt het vermogen van deze groep gedurende een periode van tien jaar planmatig verhoogd (besparingen in GMK-depots) tot boven de E3 zone (meer dan 9.999 euro), zodat de psychologische (r)emigratiebehoefte dan toeneemt, zonder krachttermen of geweld te bezigen. Op deze wijze zullen zij op een goede dag zelf kiezen voor vertrek, want dan kan het zelfs nadelig zijn om nog hier te blijven wonen. Leven als een raja in een arm land, is immers beter dan hier leven als een gestigmatiseerde, ongewenste of fiscaal geterroriseerde migrant.

De migrant die onder de -E4 zone (negatief vermogen van -10.000 en lager) leeft, zit feitelijk goed in de put en kan zich aardig voorbereiden op de daklozenstatus. Het gaat hierbij altijd om direct opeisbare schulden boven de tienduizend euro. Zulke schuldenaars worden altijd keurig netjes geregistreerd bij het Bureau voor Kredietregistratie (beruchte BKR) en kunnen een riante economische toekomst totaal vergeten in dit land. Het aflossen van alle debetrekeningen kan soms een oneindig gedoe worden, waarbij er zware offers moeten worden gebracht of jarenlang onder het absoluut minimum moet worden geleefd. Het drama tussen de oren kan dan zo groot worden dat zo'n migrant dan zegt van, "goed, leuk geweest, ik knijp er tussenuit en duik onder in de jungle, doei...". In de praktijk komen dit soort dingen vrij vaak voor, want elke logicus zou adviseren om stiekem te vertrekken als alles totaal mis gaat op financieel gebied en totale ellende dreigt. Kwade lieden creëren soms de -E5 situatie zelf en vertrekken dan met de stille trom. Dit zijn de beruchte postorderklanten en de intelligente fraudeurs of papierknoeiers. De (r)emigratiebehoefte van criminelen is iets wat vaak heel bizar en totaal onvoorspelbaar is.

Toelichting bij de grafiek in Figuur WFIG0124: (partiele eendimensionale sommatie) sommatie van de problemen op de horizontale (x-)as.

Wie houden er allemaal van problemen? Ja, elk normaal mens zal alles doen om het aantal problemen te minimaliseren. Maar wat moet een migrant doen die met duizenden problemen zit?

Ieder normaal mens zit met een gemiddeld aantal problemen, die elke dag opnieuw een beetje opgelost worden. Er zijn chronische problemen en die zijn onoplosbaar. Het enige wat een mens dan kan doen is om ermee te leren leven en ze voor lief nemen. In theorie heeft de gemiddelde burger ongeveer twintig tot dertig normale problemen en ook de migrant voldoet hieraan. Hierom zal de emigratiebehoefte totaal ontbreken bij dit aantal. Het gaat dan om alledaagse problemen, zoals tijdnood, werkdruk, sleur, huur, hypotheek, belasting, rioolrecht, kinderen, liefdesstoornissen, kleine schulden, familie gezeur, kleine zorgen, wegenbelasting, parkeerboetes, tweede auto, akkefietjes, enz. Hier leert men normaliter mee leven en zich aanpassen.

Als de problemen zich echter opstapelen en het aantal boven de 30 bedraagt, dan kan de migrant serieus gaan denken aan vertrek. Het moet echter flink mis gaan, om het aantal problemen in de buurt van 50 te brengen. Dan is men echt rijp voor emigratie en de behoefte eraan zal dan maximaal zijn. Als de zorgen blijven toenemen, dan ontstaat er een instabiele toestand en dan kan de migrant zelf apathisch worden en besluiteloos toekijken, hoe alles escaleert. Er is dan geen tijd meer om aan remigratie te denken, omdat men feitelijk niets anders doet dan overleven. Maar als het aantal problemen heel erg toenemen, tot astronomische waarden, dan kan de migrant besluiten om toch te blijven, want Nederland heeft een goed vangnet voor totaal mislukte en verwilderde burgers. Totaal mislukte mensen hebben immers geen tijd en geld om te reizen naar het buitenland en blijven als zombies leven op straat of in riante cellen.

Toelichting bij de grafiek in Figuur WFIG0125: verblijfstijd op horizontale (x-)as.

De kersverse migrant zal altijd last hebben van heimwee, gedurende het eerste halfjaar, maar daarna zal de behoefte aan remigratie totaal verdwijnen, want er is dan nieuwe hoop in het nieuwe thuisland, vol luxe en weelde. Het aanschouwen van overvolle supermarkten wekt dan altijd paradijselijke gevoelens op en er is dan veel vertrouwen in de nieuwe toekomst.

Gedurende de eerste zeven jaar is een migrant vrijwel altijd heel gelukkig en er wordt dan met plezier gewerkt, gestudeerd of geleefd met de eigen partner(s). In het tiende verblijfsjaar heeft de migrant meestal alles al gezien en het leven in de betonnen kooi (appartement, flat) is dan veranderd in een sleur zonder eind. Dan begint de behoefte aan (r)emigratie te ontwaken en deze neemt dan langzaam toe.

De slimmere migrant kan besluiten om geld te sparen voor permanent vertrek, maar de meerderheid doet dit niet, want uit verveling ontstaan er luxe behoeften, die veel geld kunnen opslokken en het welzijn soms totaal verzieken. De welvaartsziekte wordt dan een syndroom en het geestelijk lijden kan nu pas goed beginnen. De eigen cultuur en tradities worden dan opeens heel belangrijk, want men voelt zich immers voldoende geïntegreerd en er is dan behoefte aan een eigen gemengde identiteit.

Gedurende de verblijfsperiode van vijftien tot twintig jaar is de behoefte aan (r)emigratie feitelijk maximaal, omdat men het allemaal al gezien heeft en de high tech wonderen van het paradijsje de zinnen niet meer prikkelen.

Na dertig jaar is de aanpassing maximaal en de (r)emigratiebehoefte ligt dan onder de nulwaarde. Men besluit om weer eens goed rond te kijken in het nieuwe thuisland. De tweede jeugdfase begint dan en de jonge jaren herleven, eventueel met een nieuwe en frissere levenspartner. Remigratie is dan totaal uit den boze.

Als de ouderdom begint dan zal men minder energie besteden aan denken over een nieuw leven in een ander land. Berusting en bezinning overheersen dan. Soms wil de oudere migrant de eigen kleinkinderen veel aandacht geven, zodat het dan noodzakelijk is om hier te blijven. Doordat de medische voorzieningen hier beter geregeld zijn, kan de behoefte aan (r)emigratie totaal ontbreken. De denkenergie wordt dan nuttiger gebruikt.

Na een verblijfstijd van vijftig jaar is de pensioengerechtigde leeftijd meestal aangebroken voor de meeste migranten. De oudere actievelingen zullen dan zeker kiezen voor (r)emigratie of heel frequent naar het buitenland reizen, om nog flink uit te leven in exotische oorden. Sommige oudjes genieten dan opnieuw van een derde of vierde jeugdfase. Sommige rijke, oude mannen kiezen dan een jong meisje voor langere en gezondere nachten. Uiteindelijk wordt de migrant toch oud en bejaard en dan zal de gezondheid het niet toelaten om te emigreren uit Nederland. Er is dan definitief gekozen voor een laatste rustplaats in het nieuwe thuisland. Dit laatste is dan het bewijs dat de integratie een maximale totaalwaarde heeft bereikt.

Slot
De behoefte aan emigratie is uiteraard van veel meer zaken afhankelijk, waardoor een totale analyse hier niet mogelijk is. In de praktijk kunnen nog honderd andere zaken een invloed uitoefenen, zodat het echte gevoel dan altijd een meerdimensionaal karakter heeft en gemiddelden dan niet meer relevant zijn. In de GMK-politiek wordt echter geprobeerd om het vermogen in de GMK-depots te maximaliseren in tien jaar tijd, zodat de (r)emigratiebehoeften van de meerderheid grotendeels voorspelbaarder worden en het GMK-vreemdelingenbeleid tot grote successen kan leiden. De medewerking van elke GMK-migrant bepaalt echter het eindresultaat en hiervoor is een integrale informatiestrategie noodzakelijk, want er is ook behoefte aan kennis over het herkomstland, als de wens leeft, om de behoefte aan remigratie te maximaliseren. Intensieve benutting van het internet (World Wide Web) kan dit laatste vereenvoudigen en stukken goedkoper maken.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Een Dynamisch Vreemdelingenbeleid. Hindu nazism

WEBpublication BOOK WART0141 / EPAGE 49 of 92