WEBpublication BOOK WART0141 / EPAGE 20 of 92

Een Dynamisch Vreemdelingenbeleid
Hindu nazism (Hindoe nazisme)

1.0. Breinfase 1:
Problematiseren van de problemen

1.3.1. Deel 1: Vervloekte VREEMDELINGENwetten

Klik op de foto om het helemaal te zien

Offeraar       Dewanand
Offercode      WART0141
Offerdatum     16 juni 2006

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Een Dynamisch Vreemdelingenbeleid. Hindu nazism

Het hiernavolgend verhaal met offercode wfor1001 (geschreven op 16 juli 2001) berust op waarheid en de auteur wil via reflectie en regressie proberen om de eigen zelfkennis te vergroten, zodat er meer begrip ontstaat voor de domme Nederlandse politici en hun zielige en achterlijke middeleeuwse (reparatie)wetjes. De auteur heeft niet de intentie om iemand te beledigen of bestaand beleid af te kraken, en is hierom niet verantwoordelijk voor de nadelige gevolgen van de inhoud van het hiernavolgende betoog.

"Ik ben een buitenlandse student."
In 1986 slaagde ik voor het eindexamen van de VWO (lyceum, dr. Mr. J.C Miranda lyceum) in Suriname. Destijds, als negentienjarige Hindoestaanse tiener, wist ik niet goed hoe het verder moest met mijn leven, want Suriname was een puinhoop door het hele politieke getouwtrek van de nieuwste machthebbers uit het leger. Mijn leeftijdsgenoten wisten ook niet hoe het verder moest. Op een goede dag in juli 1986 ontving ik het bericht van mijn familie in Nederland dat ik naar Nederland kon komen, om te studeren aan de Technische Universiteit Delft (TUD). Alles werd heel snel geregeld en in september 1986 stond ik in de Haagsche kou. De teerling was geworpen, en er was geen weg terug.

De eerste studiejaren aan de TUD verliepen heel goed en binnen twee jaar slaagde ik voor de propaedeuse. Ik wilde mij verdiepen in wiskunde en lineaire algebra en bestudeerde de beste boeken in de bibliotheek. Het geloof in mijn toekomst was destijds sterk en mijn conditie was perfect. Nederland beschouwde ik toen al als mijn nieuwe thuisland, en ik identificeerde mij zelfs met het Nederlandse oervolk. Dankzij mijn studiebeurs had ik geen geldzorgen, maar echt ruim leven was onmogelijk en vakanties waren onbetaalbaar.

Op een dag in 1987 schreef ik mij in bij een uitzendbureau en die gaven mij wat werk in de tuinbouw. Ik stond met plezier om vijf uur 's morgens op om te gaan werken in mijn nieuwe thuisland, tot laat in de avond. Maar een week later kreeg ik te horen dat mijn inschrijving moest worden beëindigd, want ik mocht als buitenlandse student geen arbeid in loondienst verrichten, omdat de Nederlandse politici dat hadden geregeld tijdens een wilde borrel in een bordeel. Het was een pijnlijk moment voor mij, en ik besefte toen nog niet hoe de wetgeving precies in elkaar stak voor buitenlandse studenten in Nederland.

In 1989 ging het bergafwaarts met mijn gezondheid, omdat ik in een totaalisolement was beland in de Nederlandse samenleving. Mijn familieband was totaal verbroken, omdat dit nu eenmaal hoort bij het deprimerende integratieproces van buitenlanders alhier. Eenzaamheid, extreme depressies en grof geestelijk geweld door derden leidden tot een algehele crisis, en mijn hele studieritme werd erdoor ontregeld. Ik was vastgelopen en de problemen namen alleen maar toe. Een weg terug was er niet en voor mij was het leed destijds misschien wel tienvoudig, omdat mijn traumatische jeugd een hoofdrol speelde. Desondanks lukte het mij om elk semester een of twee tentamens te halen, maar een fatale studieachterstand was niet te voorkomen.

Uiteindelijk belandde ik in 1990 in een helse periode van ellende, gepaard gaande met de wens om er een eind aan te maken. ik kreeg wat hulp van deskundigen en bepaalde dingen gingen langzaamaan beter.

"Ik ben nu semi-illegaal"
In de zomer van 1991 kreeg ik te horen dat mijn verblijfsvergunning voor studie aan de TUD niet zou worden verlengd, omdat vijf jaar het maximum was. Het lijden voor mij was nu pas goed begonnen, omdat er geen weg terug was. Ik had niets meer te zoeken in Suriname, en iedereen daar was mij allang vergeten. Het leek mij beter om te sterven in Nederland, dan als mislukkeling terug te keren naar Suriname. De vreemdelingendienst sommeerde mij herhaaldelijk, om binnen enkele weken het land te verlaten. Destijds had ik voor het eerst van mijn leven een intieme relatie met een meisje van Nederlandse afkomst, maar zij weigerde om met mij te trouwen, omdat haar familie niet accepteerde dat zij een buitenlandse vriend had. De relatie werd eind 1991 dan ook abrupt beëindigd en in 1992 stond ik weer helemaal alleen op de wereld.

In 1992 werd mijn studiebeurs beëindigd en de ellende nam toe. De vreemdelingendienst zat achter mij aan en mijn hele toekomst was somberder dan ooit tevoren. Ik woonde toen al ruim vijf jaar in Nederland, maar ik mocht niet werken om mijn leven zelf te kunnen beslissen. Geen cent inkomen, en ik mocht niet werken; ja, hoe moest het dan verder met mijn leven? Het leek alsof de Nederlandse politici als almachtige afgoden regeerden in dit land en mij veroordeeld hadden tot de gaskamers van de criminele gelederen.

Hoe het nu verder moest, wist ik niet. Maar ja, ik wilde tot de dood strijden tegen de afgoden van Nederland, want mijn vlees, bloed en ziel waren van mij alleen. Toen twee gerenommeerde advocaten uit Den Haag mij als het ware wegjoegen uit hun kantoor, omdat zij vanuit hun deskundigheid oordeelden dat ik kansloos was om een verblijfsvergunning te krijgen, stortte mijn wereld in elkaar. Ik was in 1992 dus illegaal en mijn inkomen was nul centen. Weg toekomst, mislukt, verstoten, en veroordeeld tot een bestaan als paria.

Een Nederlandse vrouw van het bureau voor Sociaal Raadslieden sommeerde mij tijdens het spreekuur om een bijstandsuitkering aan te vragen in 1993, omdat zij vond dat ik er wel recht op had. Zelf wilde ik liever sterven dan afhankelijk worden van een Nederlandse staatsinkomen, omdat ik nog mijn eer had. Het lukte mij toen ook om een pro deo advocaat toegewezen te krijgen, en het proces werd opgestart. Tijdens een traumatisch kort geding besliste de rechter dat ik het proces in Nederland mocht afwachten, en vanaf die dag was ik dus semi-illegaal verklaard. Er volgde toen een periode van wachten en elke dag lijden voor mij, omdat ik nu een paria was in Nederland en geen kant op kon. Mijn familie joeg mij als een hond weg. Geen enkele organisatie wilde mij als vrijwilliger en praktisch niemand wilde contact met mij. Maar er was geen weg terug. De teerling was geworpen.

Op een kille winterse dag in 1995, toen ik al een zelfmoordplan had opgesteld en de radicale uitvoering ervan bestudeerde, belde de advocaat mij op met de mededeling dat de verblijfsvergunning toegewezen was. Echt blij was ik die dag niet, want mijn toekomst was al totaal ondermijnd, door mijn slechte gezondheid en doordat mijn studie mislukt was.

"Ik ben nu kansloos, als bijstandstrekker"
Nu in 2001 ben ik kansloos op de arbeidsmarkt. Hoe het verder moet weet ik niet, en momenteel begrijp ik meer van de Nederlandse politiek en de Vervloekte VREEMDELINGENwetten. Wat een succes hè? Dankzij al die Vervloekte VREEMDELINGENWETTEN is het de Nederlandse politici gelukt om een intelligente, gezonde en kansvolle buitenlandse migrant om te toveren in een zieke en kansloze allochtoon, die niets anders kan dan te vegeteren met een uitkering van de duivelse Afgoden van de Nederlandse staat.

"Zeer onedele Hollandse politici, van harte gefeliciteerd met deze prestatie. Jullie vreemdelingenwetgeving is fantastisch en het bewijs van jullie incompetentie en hersenloze kamerdebatten."

"Hou Nederland BLANK. Stop de verkleuring."
De hele armoede en achteruitgang in diverse landen buiten Europa wordt veroorzaakt door geraffineerde uitbuitingsstructuren van multinationals, die gesteund worden door omgekochte politici. De machteloze burgers kunnen niets anders doen dan hun biezen pakken en emigreren naar landen waar zij hun talenten en intellect beter kunnen ontwikkelen, zodat zij een beter bestaan kunnen opbouwen. Hoeveel zin heeft het om deze groep migranten zoveel mogelijk tegen te werken, met allerlei domme en discriminerende wetten? Is het niet beter om kansvolle en getalenteerde migranten alle kansen te bieden om een nieuw leven op te bouwen en een positieve bijdrage te leveren aan hun nieuwe thuisland?

Het tegenwerken van migratiestromen is gewoonweg het bewijs van weinig inzicht in de overlevingskracht van de mens. Geen enkele talentvolle migrant heeft zin om na tien jaar te moeten leven van een bijstandsuitkering van de Almachtige Nederlandse Staat, want dat is een belediging van de eigen trots, eergevoel en overlevingskracht. Een vreemdelingenbeleid die alle kansvolle migranten zoveel mogelijk tegenwerkt en hen degradeert tot paria's en kastelozen is gewoon waardeloos. En als het doel ervan is om verkleuring tegen te houden, dan is dit het bewijs dat de politici achter de wetten totaal geen inzicht hebben in de drijfveren en behoeften van migranten of van volkeren met een eeuwenoude migratiegeschiedenis. Het BLANK willen houden van Nederland is een geestesstoornis van de politici, want veel inheemse blanken hier kiezen nu al reeds massaal voor genetische assimilatie, geheel uit vrije wil en omdat de inteelt hier dit noodzakelijk maakt. Ruim 1 miljoen blanke Nederlandse mannen zijn kansloos op de binnenlandse huwelijksmarkt en moeten nu een zwarte vrouw halen uit het buitenland, omdat dit voor hun de meeste voordelen oplevert; cultureel, religieus, moreel, genetisch en bovenal in seksueel opzicht. De seksuele aantrekkingskracht van een zwarte vrouw voor een blanke man, is feitelijk geworteld in natuurlijke evolutionaire processen op metaniveau, en het is inefficiënt om deze biologische behoeften met ACHTERLIJKE, DOMME EN WAARDELOZE VREEMDELINGENWETTEN tegen te werken of ze te vertragen.

In botte Drentse Boerentaal:
"ROT OP stomme Hollandse politici."

Eindconclusie
Nu volgen enkele korte en krachtige eindconclusies.

1. Intelligente en talentvolle buitenlandse studenten moeten recht krijgen om te werken en moeten na vijf jaar studeren onmiddellijk genaturaliseerd worden, omdat zij tot de kansvolle migrantenpopulatie behoren.

2. Discriminerende wetten voor buitenlanders zijn niet goed en het bewijs van onmacht en ondeskundigheid.

3. Het is stom en beestachtig om het leven van jonge en talentvolle migranten te vernietigen, met allerlei wetten van oude (dementerende) politici.

4. Het is niet onmogelijk dat de Nederlandse politici lijden aan een geestesstoornis, vanwege de laagwaardige kwaliteit van de vreemdelingenwetgeving. Mijn onderzoek van de Nederlandse politieke wereld toonde aan dat slechts drie procent van de bevolking interesse heeft in een politieke carrière, en al te vaak zijn dit mensen met een dubieuze denkwijze en een IQ die vaker lager ligt dan het landelijk gemiddelde. Geen enkele politieke organisatie in Nederland doet aan ballotage, om incompetent gebroed weg te selecteren.

5. Geen enkele intelligente migrant heeft zin om van een bijstandsuitkering te leven na tien jaar verblijf in dit land.

6. Inteelt onder inheemse blanken is het beste evolutionaire argument om te kiezen voor het open stellen van de grenzen. Veel alleenstaande blanke mannen willen paren met zwarte vrouwen, vanwege biologische driften, die geworteld zijn in thermodynamische wetten op cellulair niveau (entropie van levende chemische substraten en complexe organismen).

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Een Dynamisch Vreemdelingenbeleid. Hindu nazism

WEBpublication BOOK WART0141 / EPAGE 20 of 92