WEBpublication BOOK WART0141 / EPAGE 11 of 92

Een Dynamisch Vreemdelingenbeleid
Hindu nazism (Hindoe nazisme)

0.8. Persoonlijke inleiding

Klik op de foto om het helemaal te zien

Offeraar       Dewanand
Offercode      WART0141
Offerdatum     16 juni 2006

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Een Dynamisch Vreemdelingenbeleid. Hindu nazism

Tijdens het lezen van een boek is het voor de meeste lezers(essen) vaak interessant om iets te weten over de figuur achter de zweverige teksten. Hierom zal ik in deze persoonlijke inleiding mijzelf eens goed voorstellen. Ook mijn motivatie om dit boek over het vreemdelingenbeleid te schrijven, zal ik uitvoerig toelichten.

Op een sneeuwerige dag in november 1986 arriveerde ik in Den Haag, na een lange reis vanuit Suriname, via Frans Guyana en Frankrijk. Die avond inspecteerde ik de inhoud van mijn koffer. De belangrijkste spullen, die ik voor mijn Nederlandse missie had meegenomen uit Suriname waren: een klein chinees zaklampje van glimmend aluminium, een kompas, twee kaarten van Suriname, wat kleding en wat Surinaams muntgeld. Het kompas was destijds meegenomen om de weg te kunnen vinden in Nederland, als ik ergens verdwaalde. Ja, de logica van een strijdbare Hindoestaanse tiener van negentien jaar is nogal vergezocht en tot nu toe moet ik hier altijd om lachen.

In de winter van 1987 stond ik midden op straat, als dakloze met slechts enkele (oude) guldens op zak, want er waren problemen ontstaan met de familieleden die mij opvingen. Mijn zuster was na veel verdriet met spoed teruggekeerd naar Suriname, want zij kon de heimwee niet aan, na slechts drie maanden verblijf alhier. Na flink wat geregel en onderhandelingen lukte het mij om een studentenkamertje te krijgen in Delft en echt goed te beginnen met mijn studie aan de Technische Universiteit Delft.

Gedurende mijn hele studietijd kampte ik met veel problemen en de eenzaamheid was voor mij altijd hard en bitter. Ondanks al mijn persoonlijke problemen, karakterstoornissen, identiteitscrisis en asociale talenten, lukte het mij om af en toe wat tentamens te halen, maar een fatale studieachterstand was onvermijdelijk. Ondanks de talloze suïcidale dieptepunten uit die tijd, ben ik erin geslaagd om door te leven en tot op heden is dit voor mijzelf en ettelijke deskundigen verbazingwekkend.

In 1991 viel het doek definitief. Mijn studentenvisum werd niet meer verlengd en ik raakte in een duizendvoudige crisis, want mijn eerste vriendin en mijn hele familie verbroken het contact radicaal. Ik werd hierdoor tot een semi-illegaal verklaard en mocht niet werken of studeren. Kortom mijn leven was totaal mislukt en als een echte traditiegerichte Hindoestaan bereidde ik mij voor op een rituele zelfmoord, als alle kaarten definitief verspeeld waren, want er was geen weg terug naar de allesverslindende hel in Suriname. De afscheidsbrief werd met zorg geschreven en netjes in een verzegelde enveloppe klaargelegd voor mijn D-Day op aarde. Er was een extreem plan ontwikkeld om met tenminste honderd liter benzine zelfmoord te plegen in mijn studentenflatje van zestien verdiepingen, volgens de gebruiken van de verschroeide aarde tactiek.

Maar, ik wilde eerst nog een Ardennenoffensief lanceren, zoals de nazi militairen uit het geschiedenisboek van het VWO (Suriname: Mr. Dr. J.C. Miranda Lyceum) . Ik had ook geleerd dat de Japanse soldaten uit WOII tot de dood zouden strijden en alleen hun lijk zouden achterlaten, na een definitieve nederlaag. De karmische Arische barbaar in mij herleefde en ik besloot om de blanke monsters te bezoeken die de duivelse vreemdelingenwetten uitbroedden. Destijds in 1991 wist ik praktisch niets af van het bizarre politieke wereldje van Nederland. Feitelijk was ik een echte wiskundig georiënteerde technicus, die alleen dacht in termen van mooie formules, differentialen, integralen, algoritmen, taylor reeksen, limieten, thermodynamische wetten, regeltechniek, warmteberekeningen en kinematische vergelijkingen. Kortom ik was bekeerd tot een rasechte fysicus door de hooggeleerden van de Technische Universiteit Delft.

Dus in 1992 begon ik met een geheime verkenningsmissie van de politieke wereld. Alle kranten en tijdschriften uit de vuilnisbakken van mijn studentenflat werden ijverig verzameld, totaal geanalyseerd en grondig verknipt. Mijn exacte logica concludeerde dat het heel efficiënt zou zijn om alle extreem-rechtse partijen grondig te onderzoeken, want dat kon de meeste kennis opleveren. Ik spoorde ze allemaal op en abonneerde mij op alle partijbladen. Ook bezocht ik vergaderingen van een aantal linkse en rechtse partijen. Een conformistisch gedrag leek mij het meest effectief om op een heel snelle manier de meeste kennis te vergaren over politiek Nederland. Maar, eerlijk gezegd viel het mij op dat de Nederlanders van de rechtse partijen veel socialer en vriendelijker waren tegenover mij en meer respect toonden, dan ik verwacht had. Bij linkse partijen werd ik keihard genegeerd en behandeld als een lager geëvolueerde aapmens. Een lange blanke Nederlander van Groen Links legde mij zelfs op kleinerende toon, eens keihard uit dat ik nog verder moest evolueren en dit is hoe dan ook uitermate beledigend.

Ik geloof dat er tijdens het persoonlijk contact met een ander wezen ook op onderbewust niveau wordt gecommuniceerd. Dit betekent dat er gegevens (data en levenservaring) van het andere individu opgenomen worden in mijn eigen geheugen en dit is heel gunstig voor de eigen intuïtie en inzichten. Persoonlijk contact met anderen heeft voor mij hierom een heel diepe betekenis. De communicatie met talloze rechtse Nederlanders heeft veel (onbewuste) kennis opgeleverd en deze kennisvoorsprong is optimaal benut tijdens het schrijven van dit boek.

Tot nu toe heb ik veel bewondering en respect voor al de leiders en aanhangers van extreem-rechtse partijen die ik heb ontmoet, want hun sterk karakter en oermannelijke uitstraling vond ik altijd zo boeiend. Hun gevoelens voor Nederland fascineren mij tot nu toe, want eigenlijk kan een Hindoestaan dit niet begrijpen. In het Hindoeïsme is het onnatuurlijk om je te hechten aan een dood stukje land, want feitelijk maakt het allemaal niet uit waar je woont op aarde of zelfs in het hele universum. De enige taak van het land is om je te voorzien van voldoende voedsel, onderdak, kleding, schoeisel en alle andere materiele benodigdheden. Om het land te bedanken is het noodzakelijk om een offerceremonie (puja, havan) uit te voeren, maar hierbij richt de hindoegelovige zich dan direct tot Altecrea, omdat die ook het land zelf is. In het bewustzijn van een hindoegelovige is nationalistisch denken en geloven hierom iets onbekends en feitelijk zelfs totaal overbodig om gelukkig en niet-destructief te leven.

Extreem-rechts, fascistisch, extreem-links, nazistisch, fanatisch of terroristisch denken zijn echter verschijnselen van deze materiele wereld en het is altijd leerzaam om deze te bestuderen, zodat de kennis toeneemt en een efficiëntere defensie strategie ontwikkeld kan worden. Desondanks vind ik het heel belangrijk, dat er Nederlanders zijn die eeuwig van Nederland willen houden, want wie zou anders dit armzalig stukje turfgrond willen bevolken, als de zeespiegel over honderd jaar met tien meter is gestegen en honderd procent ervan blank komt te staan? Tegen die tijd zullen dit soort Nederlanders fanatiek de technologie kopen of deze zelf ontwikkelen, die nodig is om een immense ringdijk van ongeveer vijftien meter hoog te bouwen rondom heel Nederland.

Een rechtse Nederlandse man vertelde mij tijdens een etentje bij mij thuis, dat hij zelfmoord zal plegen als dit land voorgoed verloren is. Hij is een sociaalvoelende, alleenstaande en kinderloze man op leeftijd en zijn woorden zal ik nooit vergeten. Zijn liefde voor Nederland is voor mij haast onnatuurlijk, maar ik kan er toch veel van leren. Voor Hindoestanen is liefde iets heiligs en mysterieus. Het is beter om er met veel zorg mee om te gaan, omdat wij mensen nu eenmaal zo ontworpen zijn en daar gelukkig mee dienen te zijn. Het is beter als Nederlanders van dit land blijven houden, want anders zal Nederland inderdaad voorgoed verdwijnen. Vaderlandslievende partijen zijn hierom een natuurlijk verschijnsel, precies zoals de bliksem en de hagelstorm, die noodzakelijk zijn voor het in stand houden van het leven op aarde. En in de hindoestaanse cultuur is het niet netjes om de gevoelens van vreemden af te breken of deze te kwetsen.

Het hele tijdperk van semi-illegaliteit was een echte hel. Ik raakte van de ene crisis in de andere en allerlei wilde plannen mislukten. Er was zelfs eens een ziekelijk plan ontstaan, om zwart in een gay-discotheek te gaan werken, met een vriend van mij, maar door zijn tragische verkeersongeval ging deze dagdroom niet door. Overal werd ik als een hond weggejaagd, soms zelfs met stokken en kapmessen, door familieleden en onbekenden. Mensen legden keihard de telefoon neer of zij vertelden mij op kille toon dat zelfmoord voor mij de beste oplossing kon zijn, want ik was toch minderwaardig, als magere, korte, niet-blanke, hindoestaanse jongen, zonder een universitair titeltje. Uiteindelijk was voor mij de maat vol en ik wilde definitief zelfmoord plegen, want mijn gezondheidsproblemen waren toegenomen en ik was al enkele keertjes flauw gevallen, door uitputting, verdriet en ondervoeding. Het was ergens in juni 1995, geloof ik, toen ik tijdens een diepe crisistoestand gebeld werd door mijn advocaat, met de mededeling dat mij een verblijfsvergunning was toegewezen. Maar ja, wat moet een doodziek mens nu met een stukje papier van de almachtige Nederlandse staat? Drie maanden later werd ik opeens ook nog genaturaliseerd en officieel tot Nederlands staatsburger gedoopt.

Nieuwe hoop voor mij. Lekker niet, want het kostte mij vele jaren om te herstellen van alle ellende en verdriet. Vijf jaar lang had ik als een paria geleefd en de schade was beslist onherstelbaar. Had ik dit soms verdiend? Jazeker hè, omdat ik er niet voor gekozen had. Ik had toen een beter beeld van de politieke wereld van dit land en ik verafschuwde de discriminerende vreemdelingenwetgeving. Daarom stemde ik altijd op een rechtse partij, omdat ik geen enkele andere partij echt vertrouwde. Alleen de weledelgeleerde heer en profeet drs. Hans Janmaat (vrede zij met zijn ziel) keek mij recht in de ogen aan, als hij mij wilde uitschelden en dit is iets waar elke Hindoestaan respect voor heeft. Eerlijkheid dient beloond te worden, want dat geeft vertrouwen en zekerheid. Elk hert in de jungle toont altijd diep respect voor de grommende tijgers, want die zijn de eerlijkste dieren. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat tijgers ervoor zorgen dat de overlevingskansen van hun prooidieren (herten, antilopen, gazellen, enz.) geoptimaliseerd worden, omdat zij de zieke en gewonde dieren uit een kudde snel en efficiënt doden en opeten. Het afschieten van alle tijgers, leidt hierom tot degeneratie en uitsterving van de prooien.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: Een Dynamisch Vreemdelingenbeleid. Hindu nazism

WEBpublication BOOK WART0141 / EPAGE 11 of 92